SUPERweekendje met wat badluck...

Wat gaat de tijd snel…
Weeral weekje gepasseerd, met ja terug heel veel avontuur!
De fotos en (zelfs van deze keer) videos zijn echt de moeite waard om eens te bekijken!

We gaan eerst terug in de tijd naar mijn eerste avondje int nieuwe appartement op dinsdag…

Toen ik thuiskwam, was Tony toch thuis en nog niet zoals voorzien in Queensland (tot volgende maandag). Hij had zijn vlucht gemist door alle drukte en stress opt werk. Dan maar de volgende ochtend vertrekken... Zo kon ik toch nog babbeltje slaan en keken we wat samen tv. Om 10pm zocht ik de grote slaapkamer op waar ik mocht verblijven, Tony en het andere meisje zouden de kleinste kamer delen (wanneer zij er wel was, zou hij op de zetel slapen...). Het eerste nachtje was mij goe bevallen. Het appartement ligt vlakbij de city, dus heel veel traffic(lawaai), maar ik lag snel te slapen.

Terug een woensdag-nannydag. Ik werd om 6am wakker van Tony’s ingestelde alarm :s, dat was ik vergeten af te leggen.
Zoals gewoonlijk ging ik in de VM met Briar naar de tennis en de zwemles en daarna naar huis voor lunch. In de NM bleef ik helaas op een supermooi zomerdagske binnen op de computer. Ik werkte de hele tijd aan mama’s verjaardagscado (jaja, ik vergeet u niet zulle!). Om 4pm was ik eindelijk klaar, we pikten Iona van school op en gingen samen naar het park.
Om 6pm moest ik deze keer maar 20 minuutjes naar huis stappen, want tis nu dichter eh:p. Lekker gegeten terwijl ik mijn uitzicht zat te bewonderen. Daarna keek ik nog naar de dvd-box van Tony van Sex and the City:). Daarna viel mijnen frank, euro of dollar, dat ik mijn valiezen nog niet geleegd had. Veel kon ik wel niet doen, want ik had geen enkele vrije kast om maar iets in te droppen... Dusja, nog eventjes dan maar uit de valiezen leven. Maar das natuurlijk tminste!

Op donderdagVM deed ik de huishoudelijke taakjes, kochten we de megalange shoppinglist (met die 2 kadetten in de trolley...) en gingen terug eventjes naar het park.
In de NM lunchten we thuis en spendeerden we daarna terug op Balmoral Beach. We zaten opt strand, dichtbij het park, bij een grote eikenboom. Strategische plek, want zo konden de kindjes wat in de schaduw spelen, in de zee of int park. Maar amai, kreeg ik plots genen eikel op mijn hoofd? Dit bezorgde me een verschot en natuurlijk een grote buil. Ik moest uurtje langer blijven bij Sheona (die naar de yoga moest) en de kindjes al in bed steken. Ik hoorde weer tzelfde liedje van “I want my mummy!”… Daarna kwam zelfs “daddy” ook ter sprake (is voor 3 weken naar Engeland). Maar die kermis was gauw gedaan, want ze waren beide doodmoe van de hele dag te spelen, spelen en nog keer spelen. Die kindjes wenen veel voor pietnulligheden, maar ze beseffen helaas niet welk luxeleventje ze hebben…
Thuis maakte ik nog snel mijn valiesje klaar voor ons weekendje uit en daarna nam ik voort eerst hier in OZ een zalig, warm bad. Om 9.30pm kroop ik al in mijn bedje, maar een rusteloze nacht werd het niet…
Rond 12pm horde ik op het balkon achter mijn slaapkamer, geroep en geklop. Een megakabaal, volgens mij van dronkaards. Ik probeerde er natuurlijk door te slapen en gebaarde van niets (wrsch had het iets met de buren te maken).
Maar nee hoor… Toen ik plots wat meer bij bewustzijn was, zag ik door de deuropening plots binnen mensen staan. Ik riep heel in de war “What are you doing here?!” met een slaperige en geen te vriendelijke stem. De jongen en tmeisje legden mij uit dat zij Nina was en hier ook woonde. Ik had het hendeltje van binnen gesloten, waardoor ze niet binnen konden en moesten inbreken. “Heb j eons niet horen kloppen en reopen?”; klonk het. Eum… ja, maar… Amai na dit voorvalletje probeerde ik terug wat slap te vatten, maar twas toch nu met een beetje een verward hoofd.

Vrijdag had ik de wekker al om 6.10 am gezet, want nu was het wel 10 minuutjes verder stappen naar tcafee. Ontbijt gemaakt en de lift in.
Int cafee was het ontbijt heel druk, maar van deze keer een rustige lunchperiode.
Na twerk de bus genomen naar Balmoral, waar ik toch altijd de rust kan opzoeken door heerlijk op mn eentje op het strand te liggen. Maar Balmoral is mij toch niet zo goed gezind, want toen ik ging zwemmen, botste ik met beide knieen op rotsen, met schaafplekskes ten gevolg. Rond 5 pm nam ik de bus terug, pakte mijn koffers en ging met Steph naar de Mc Donalds in Cremorne.
Om 8pm vertrokken we van daar voor een 3uur durend ritje naar JERVIS BAY.
Om 11pm kwamen we doodmoe aan ons vakantiehuisje aan. Snel alles binnenshuis even gecheckt en we waren allen heel content met Saartjes goeie keuze. Na wat “gevechten” met de kakkerlaken, lagen we om 12pm allen in ons bedje.

Op zaterdag ging de wekker om 9am af en met kleine oogskes maakten we ons klaar om te gaan ontbijten. Allemaal ons sterk gezet met nen bacon & egg roll (typische ozzie ontbijtburger). Snel de plannen voort weeend wat gemaakt en voor die dag was het een ritje zuidwaarts., naar Pebbly Beach. Na een uurtje rijden, namen we een “dust track” (zandweegjes in de ongerepte natuur) doorheen de bosjes. Amai, ik voelde me opnieuw in Fraser Island. Zaaalig was het. Met het jeepke ging het vlotjes, maar de auto van Griet moest he twat trager aandoen. Midden ons avontuurke lieten we uiteindelijk Griets auto achter en gingen we allen samen verder in de jeep (hehe met 7 in da klein dingske) om de jungle dieper in te gaan. Er was een waterplas die we moesten trotseren, maar hij was dieper dan verwacht… Gevolg: stuck in the mud!
Hilarisch zicht en gelukkig geraakte Scott er met de 4WD (4x4 zoals wij zeggen) er nog vlotjes uit. Zo reden we nog wat verder, maar de vertelling dat Scott ons gedaan had, nl. “Elk zandweggetje loopt uit op een strandje”, was helaas gene waar. We kwamen uit op nen diepe plas in plaats :s. Toch een avonturenritje gehad, dus de auto gedraaid en het pad terug gevolgd. Maar daar was die cruciale plas weer... Anneke sprong eruit om alles op film te leggen en daar gingen we voor een 2e poging. Helaas... Nog slechter dan voordien, de wielen zaten onder het modderwater en er begon water te lopen in Saartjes autooke! Scott kreeg onder zijn voeten, maar kreeg de jeep (wat vuiler dan voordien) er met de smile uiteindelijk uit.
Kopieer deze link maar eens hieronder om een hilarisch filmpje te bekijken.
http://www.youtube.com/watch?v=QaJrpkyeAiQ

Er volgde zelfs een interview ter plaatse, door onze enige echte reporter, Anneke!
http://www.youtube.com/watch?v=dcXKS2U03XQ

Eenmaal het bos verlaten te hebben, gingen we in Bawley Point gaan lunchen in een Fish & Chips Shop. Met volle maagskes reden we nog 10 minuutjes verder naar een superschoon beach, waar de venten en G een duikje namen en wij languit op ons strandlaken lagen. Precies alsof we op een verlaten eiland lagen, midden die prachtige natuur.
Onze laatste stop was op Pebbly Beach. We gingen daar vogels en kangoeroes bekijken, die gewoon naar je toe kwamen om gestreeld of gevoed te worden, waanzinnig!
Zon, zee, strand, bos en grasvelden; alles bij elkaar op één prachtig plaatje.
We besloten om de avond af te sluiten met een superBBQ en zelfs kangoeroe stond op het menu! Met een glaasje rosé erbij en de fotootjes om de hoogtepunten van de dag weer te halen, werd het nog supergezellig.

Zondagwerden Steph en ik rond 8.30am wakker. Half uurtje later was de rest ook in de keuken, ontbeten we en reden we meteen naar Hyams Beach. Dit is het witste strand van Australië en één van de mooiste die ik al gezien heb.

We genoten daar van een duikje en tstrandje tot 1 pm en vonden dat het dan tijd werd om de maagskes terug tevreden te stellen.
Maar vanaf dat moment begon de miserie eigenlijk een beetje op zijn gang te komen. In de city vind ge om de 5m een eetgelegenheid, maar in deze ongerepte natuur zagen we heel veel vakantiehuisjes, maar anders niets... Na lang rondrijden vonden we eindelijk een fastfoodshopke. Again burgers & fries, maar veel andere keus hadden we niet. De sukkelaar was dan nog uitverkocht in de meeste dingen, maar hij gaf ons toch nog extra frietjes om ons tevreden te stellen. Het was vooral om zijn geweten wat te sussen denk ik, omdat we getuigen waren van een kleine familieruzie, doordat de moeder en zoon luidkeels op mekaar stonden te vitten.
Nadat we thuis onze valiesjes terug bij mekaar hadden gekregen, maakten we nog snel tijd voor een ijsje en vertrokken dan maar. Langs de terugweg stopten we nog aan een prachtige lookout op zo’n “headland” midden de oceaan. Dan pas besef je welk klein deeltje je bentr van die immense natuur/wereld.
Terug in de auto gesprongen en gereden naar een megamooie brug, gebouwd op de oceaan, naast de rotsen. De 2e miserie was op komst. De benzine was op en elk tankstation (voor de weinige die er zijn) was gesloten. Na een half uur gestresseerd rijden met het rode oplichtende alarmlampje vonden we eindelijk ons doel. Het was ondertussen al 6.30 pm, dus kregen we ook terug honger. Het plan was om in een pub lekker uit te eten, maar ook die waren allen gesloten. Weer een Mc Donalds dan maar... Maar nee hoor, zover geraakten we niet. Langs de highway viel plots de motor van Griets auto stil! Paniek!! Alles geprobeerd daar op de pechtstrook van de autosnelweg, maar niets hielp. Zelfs niet met een automechanicien als Dan. Na een half uur proberen, belden we dan toch maar de wegendienst, maar die afzetters vroegen $350 om 1.5u later toe te komen en de auto te proberen herstellen. Wachten dus maar. Ondertussen zaten we daar in de auto de tijd en de honger wat met koeken te stillen. De sfeer was wat gespannen, vooral als het ging om hoe we nu allen zouden thuis geraken. Ze zaten immers nog 40min van Sydney... Toen de NRMA om 9pm eindelijk toekwam, beslisten we toch maar om illegaal met 5 in Saartjes jeep te rijden (mag er maar 4 meenemen). Een héél kostelijk grapje dus, auto per total (tandwielketting was kapot, doordat het hele oude 2ehandsauto was) en G en Dan met een dure sleepdienst naar huis.
Dus even kort samengevat, een megacool fantastisch weekend, maar met een beetje een zwart einde...


Op maandag, ge kunt al raden, weer moeilijk uit mijn bed geraakt. Maar meteen wist ik dat het een speciaal dagske was; mummy’s birthday!!!
Voor mij gewoon een dagske werken int cafee en daarna afterschoolcare.
Om 6.30 kwam ik thuis, en Nina (housemate) was er ook al. We hebben samen wat tv gekeken en rond 10pm ging ik al dodooke doen.

Kwas weer heel content met mijnen halven vrije dinsdag, want het zonnetje scheen al om 7am toen ik wakker kwam. Nog wat lekker blijven soezen, heerlijk ontbeten, douchke genomen en naar Manly vertrokken met de bus. Daar zag ik eerst ons Grietje die aan het nannyen was. Half uurtje klapke gedaan en daarna ging ik naar het reisburo om nog wat zaken te boeken voor mijn eastcoasttrip.
Natuurlijk ook nog lekker wat op het strand gelegen en dan staat ge toch verwonderd van hoeveel menskes er niet moeten werken op een doordeweekse dag.
Om 2pm de bus op naar Mosman om eerst de auto op te pikken en daarna de jongens van school te halen. Jack had om 3.30 een afspraak bij de spraakdokter en om 5pm bij de oogarts. Drukke tijden dus, maar ’s avonds rustig wat int zeteltje gezeten en om 10pm in mijn bedje.

Dit weekend is het Pasen, dus op vrijdag geen cafee, dwz keertje op donderdagavond uit! Volgende week ook raar weekje: paasmaandag vroeg ik vrijaf (want we hebben grote plannen voor de zondag, details volgen...) en die week ook niet nannyen voor Sheona (die zijn voor 1 week naar Fiji).

De avontuurverhalen blijven dus komen en ik denk dat de fotootjes zeker waard zijn om eens een kijkje te nemen, want die zeggen eigenlijk al het grotendeel!


Nog keer een dikke proficiat aan mijn mammie, en ge weet het; het cadeautje is op komst hoor!!! Het is het wachten waard, al zeg ik het zelf ;)!


Kussies en huggies,
Debs