Wistjedatjes met een warm weekverslag!

Opnieuw een lange update deze week!
Ik zette enkele wistjedatjes voor jullie op een rijtje, zodat je snel op de hoogte bent van de laatste nieuwtjes hier.
Het weekverslagje kun je eronder lezen, met mijn grote nieuwe avontuur in mijnen nieuwe THUIS!

Wist je dat …

- ik hier nu zit te schrijven opt grasperkje aan de Gloria Jeans in Cr Nest
- ik hier gezellig alleen mijn chinese takeway zit op te eten
- enkele vogels een megakabaal aant maken zijn
- het een prachtige avond is na en warme heerlijke zonnige dag
- ik eens ga beginnen aan mijn echte wistjedatjes
- dit begin van de herfst beter is dan de voorbije zomer
- het de slechtste zomer was in 50 jaar
- ik dat niet echt gemerkt heb, behalve dan aan die vervelende regen
- ik nu wel weet waarom ze het “showers” noemen
- het precies is alsof de douchekraan hierboven wordt opengedraaid
- het nu hier hete temperaturen zijn
- het de hele week 27 graden zal zijn :)
- mijn tandpijn al over is
- ik nu wel een tand meer tel in mijn gebit
- het huisje van Dan nu terug veel schoonder is
- alle rommel opgeruimd is en netjes opgeborgen staat in de kasten
- ik me toch niet meer op m’n eigen plekje voelde
- ik vandaag officieel verhuisd ben!
- dit me wel alle moeite van de wereld gekost heeft
- ik zo een megastressdag achter de rug heb
- Dit dan nog wel op mijn vrije halve dag was
- Als je tspecataculaire rushverhaal wilt lezen,je bij ‘dinsdag’moet kijken
- ik nu wel elke dag door mijn raam city,bridge & harbour zal kunnen bewonderen
- steph vorige vrijdag al verhuisd was
- ze in een appartement in Cremorne woont bij een madam van rond de 30 jaar
- ze daarbij ook de luxe heeft van harbourview te hebben
- ik volgend weekend erop uittrek naar Jervis Bay
- dit een superschone suburb is met witte stranden
- het in het allertofste gezelschap is van Griet, Steph, Ann, Saartje en de 2 ozzieboys Scott en Dan
- we daar voor 3 dagen een huisje gehuurd hebben
- we dit weekend “met de bus gaan rijden”
- dit zo’n drankspelletje is dat Dan ons gaat leren
- ook Scott zijn drankspelletjes gaat meenemen
- het dus een zwaar weekendje zal worden :p
- Ons Hanne vandaag hetvliegtuig genomen heeft richting Belgie
- Dit voor de 1e x sinds een jaar en een half is dat ze hier is
- Op 15 april we ze al terug mogen verwelkomen
- Dit dan weer op australische bodem zal zijn
- ik al heel veel verlang tot mijn mamaatje en Henkske hier zijn
- ik dan samen met hen oa de Great Ocean Road ga afrijden
- dit naar ‘t schijnt 1 van de mooiste tochten is
- daarna ik alleen het vliegtuig vanuit Melbourne verder neem naar Cairns
- ik er enorm naar uitkijk om in Cairns zotte (maar natuurlijk veilige) dingen te doen;)
- dit oa skydiven, raften en horseriding on the beach zal zijn
- ik hier nog elke dag verwonderd ben van hoe schoon die natuur is
- ik al over de 80 foto-albums zit op mijnen Picasa-web
- ik het hier nog steeds enorm naar mijn zin heb
- de heimweekriebeltjes nu toch wel meermaals te voelen zijn
- dit komt doordat ik mijn vriendjes en vriendinnekes mis
- ik heel veel zin heb om dit jaar naar Werchter te gaan
- ik helemaal niet weet wie er allemaal nog zin heft om te gaan
- ik ondertussen al niet meer op dat grasperkje zit
- het nu al enkele dagen later is en ik dit nu op de computer zit te typen
- ik nu ga stoppen of anders alleen nog meer ga zitten zeveren
- er daarenboven nog veel leeslectuur volgt
- Er anders weer menskes mij gaan verwijten dat ik teveel neerschrijf;)
- Ik nu speciaal dit zinnetje nog schrijf of diegene te irriteren:p
- Ik nu toch wel echt ga stoppen
- Het aangenaam was om jullie dit allemaal even mee te delen :p
- Ik jullie nog heel veel ZONNIGE groetjes wens vanuit North Sydney(ipv Cr N)


Het WARME weekverslag:

Als je je nog herinnert, gingen we vorige week woensdag naar de Starlight Cinema’s. Wel, twas echt de moeite waard. We hebben daar superschoon filmke gezien en het was megagezellig; op een grasplein met supergroot scherm, wij met wat snackskes in ons kampeerstoeleke!


Op donderdag heb ik in de VM wat op internet gezeten om mijn dagboek verder te typen, deed ik de shopping met de 2 kinderen in de trolley, amai ook geen gemak ze met die de inkopen gaan doen. Daarna gingen we nog tot aan het park, waar zij konden spelen en ik eindelijk op mijn gemak int zonneke kon zitten.
In de NM bleven we na de lunch wat thuis en gingen rond 3pm naar Balmoral. Daar waren ze superbraaf en speelden de hele tijd samen, waardoor ik opnieuw wat relaxtijd had! ’s Avonds was Franky (de schoonbroer van Dan) thuis aan het werk op zijn bureau en ging ik dan maar terug naart pleintje een takewaytje eten (en ondertussen wat wistjedatjes schrijven;). Daarna keek ik nog wat tv met Dan en Nicole.

Vrijdag werkte ik in het cafee. Jimmy (was eerst de koffiemaker, maar nu onze chef) was de avond ervoor uitgeweest en was nog steeds in de mood:). Hij wist dat hij het weekend vrij had, dus 1 dagje met een hangover kon hij wel aan. Het bracht voor ons enkele hele grappige situaties teweeg.
In de NM ging ik naar huis om iets te eten (ik heb mijn lunchpauze altijd rond 11am, dus snel terug honger he) en nam daarna de bus naar Cremorne. Ik wou eens wandelen naar Cremorne Point (met terug zo’n schoon uitzicht). Ik vroeg het aan een koppel aan de bushalte en die hadden een appartement daar dichtbij, dus wandelden ze met mij een stuk mee en toonden mij verder de weg. Eenmaal op Cremorne Point had je idd superschoon zicht op de city en harbour (waren we al geweest toen de 2 cruiseschepen mekaar kruisten. Maar de wandeling ernaartoe is even mooi.

Echt zo relaxt om daar wandeling te maken. De weg terug vroeg ik aan ouder ventje, die daarbij nog kwartier met mij staan tateren heeft over de schone stad Sydney en de gelijkenissen met San Francisco (waar ik volgens hem zeker naartoe moet gaan). Wanneer ik het wandelpad verlaten had en weer op de autowegen was, herkende ik mij niet echt. Ik vroeg terug iemand de weg, want ik moest in Neutral Bay zijn om 6pm. Hij haalde zijn wegenkaart boven en ik zat in North Sydney, maar was maar 10min verwijderd van Sheona’s huis.
Ideale timing dus.
Iona en Briar waren aan het eten en Sheona was ze aan het belonen met elke hap dat ze namen, een snoepje dichterbij te schuiven. Een ongezonde strategie, maar het werkte natuurlijk wel. Ik had voor elk een megamooie bloem geplukt en was daarmee uiteraard meer dan welkom. Ze gingen beide behoorlijk goed naar bed en Iona was die avond enorm lief voor mij. We praatten er zelfs over hoe ze soms zo’n lelijke dingen kan zeggen en een kind van bijna 5 jaar weet maar al te goed hoe ze ook grote mensen soms kunnen kwetsen.
Sheona kwam thuis rond 8.30pm en ipv zoals vaak vermoeid en ontgoocheld, ben ik er echt eens heel gelukkig buitengestapt.
De kraan hierboven was ondertussen terug opengedraaid en heeft de hele nacht blijven openstaan…De hele avond en nacht thunderstorms als naweeën van het hete weer!
Ik had de bus terug naar huis genomen, maar in de regen van de bushalte naar huis, was al genoeg om mijn kleren uit te wringen. Ik kroop maar vroeg onder de lakentjes, want ik moest voor de 1ex op zaterdag werken, omdat Charlotte (waitress) ziek was.

Een zaterdagmorgen om 6.15am opstaan is toch ook niet voo relke week ze. De vroege ochtend was nog frisjes, maar na een paar uurtjes werd het goed heet. Nu heb ik zelf een keertje kunnen ondervinden hoe megadruk de weekenddagen zijn en amai, ze mochten gas geven ze! Jimmy. De chef had een vrijgezellenweekend van zijn broer en had voor ‘t eerst het weekend vrijaf sinds de opening (2maand).
De hulpchef Milandre was dus in charge en James hielp hem in de keuken.
Zo had onze koffiemachien wel geen mannetje meers staan, dus hadden ze voor vervanger gezorgd. Het duurde helaas niet lang voor hem, want het dutske werd na 2 uur naar huis gestuurd. Hij kon niet mee met de orders en het liep meer averechts dan gegoten…
James ging terug naar zijn koffies en Milandre heeft het met wat andere hulp er goed vanaf gebracht. Zo werd het dan voor ons nog drukker en stressvoller, maar om 1.30pm mocht ik het al van mijn schouders gooien. I was off!
Ik ging mij thuis verfrissen en ging meteen naar Neutral Bay junction om daar de bus te nemen met Ann en Steph naar Warringhamall. We waren daar rond 3pm, deden enkele winkels, aten wat op de foodcourt en terug paar shopkes. Wat we niet wisten was dat het sluitingsuur al om 5pm was, dus werden we wat buitengegooid in de laatste winkel, maar toch nog uiteindelijk met een kleedje dat in mijn (moeilijke) smaak viel.
De bus terug naar ‘t nest van de kraaien (Crows Nest) genomen, andere kleren aangetrokken, wat boodschappen in de woolies gedaan om dan met Steph en Ann te koken. Bus terug op naar Cremorne en om voor ‘t eerst Stephs appartement te gaan keuren. Ja man, tis dik in orde ze!
Nadat we gegeten en goe getetterd hadden, vertrokken we rond 9.30pm naar de (hoeveelste?!) bushalte. We wilden keertje naar Surfrock hotel gaan. Maar onze plannen werden gauw verandert, toen we al een uur zaten te wachten op de niet komen opdagende bus. Dan maar de bus naar Manly genomen…
Nadat we de Shorebar wat beu waren, liepen we Griet en Dan tegen het lijf in de Ivanhoe en gingen we samen naar the Steyne, waar ook Marije en Vanessa ondertussen waren toegekomen. De lifeband was een coverband van de Red Hot Chilli Peppers, dus hebben we maar staan headbangen :).
Om 2am namen we de nachtbus terug en bij 3am lag ik al doodmoe onder mijn lakentjes.

Om 6.30am op nen zondag hoorde ik geklop op Dan zijn deur met de vraag; “Could you give us a lift to the airport?”. Zijn zus en man vertrokken naar Zuid-Amerika voor 3 weken. Voor mij daarentegen was het tijd om mij terug te draaien en mijn roes nog wat verder uit te slapen. Rond 10.15 am kwam ik opnieuw wakker en ik zag meteen een zonnig, warm dagje verschijnen. We hadden een lunch gepland met Scott en Saartje, Dan en Griet, Steph en Ann. Ik ontbeet eerst terug op mijn gemak, zat nog wat in het zonneke en vertrok rond 12pm. We namen de bus samen naar Bradleys Head (wat verder gelegen dan Taronga Zoo) in Mosman en daar ontdekten we terug zo’n wonderlijk schoon plekje! Bij een National Park, op rotsen bij de harbour met een zicht op de city, Opera house en de harbourbridge, just amazing!
Er was een bootrace om 3.30 pm waarbij enkele speedboten over de harbour niet meer vaarden, maar vlogen!


Met onze picknic en bbq in de hete zon, maar met een zacht briesje kon het niet beter zijn. Behalve dan wat meer koude drank en ijsjes hadden wel meer dan welkom geweest!

Om 5pm keerden we terug huiswaarts (eerst stukje wandelen en 2 bussen nemen, hoorden er opnieuw bij). Ik was terug wat afgechoold, heb pizza gegeten en mij voor de tv gegooid. Ondertussen heb ik dit tekstje nog wat verder opgesteld en een filmke bekeken.
Om 9.30 pm werd mijn gordijnraampke alweer dichtgetrokken en werd mijn schoon weekendje terug afgesloten.

Opnieuw een moeilijke maandagmorgen om van onder mijn lakentjes te kruipen… Niet alleen voor mij, maar voor velen denk ik wrsch een zwaar weekend geweest, want veel vroege klanten kregen we niet over de vloer (op enkele schoolmoeders na).
Wel terug een drukke, warme lunchperiode, want het was weer een schoon, zoning dagje.
Jack en Henry van school opgehaald, afternoontea gegeten en naar Henry’s tennis geweest. Daarna nog pasta voor de kinderen gemaakt en de tijd wat gevuld.
Om 6pm terug niet naar home, sweet home, maar naar mijnen toekomstige home!
Rond 7pm had ik met Tony afgesproken om alles wat te regelen, maar een man van zijn woord is hij helaas ook niet… Ik belde meneer op, maar die zat nog op zijn werk. Hij zou me terugbellen om ergens af te spreken, van het moment dat hij klaar was. Ik ging dan maar naar huis en bekeek samen met Dan de film ‘Poseidon” (een soort van spannende, romantische 2e Titanic). Om 11pm had ik nog steeds geen telefoon gekregen…

Vandaag (dinsdag) werd ik om 7am wakker. Mijn werkritme die in mijn bloed zit zeker. Jammer, want kmocht nu eens uitslapen! Ik had terug vrij dagje tot 3pm. Ik belde meteen Tony op om te weten hoe de zaken er nu voor stonden. Hij was al opt werk en als ik vandaag al wou verhuizen, moest ik de sleutel ophalen in de city. Maar hoe moest ik aan de andere kant van de city geraken (dichtbij Paramatta)? En hoe zou ik al die valiezen verhuizen?!
Die kopzorgen liet ik eerst wat bezinken door een stevig ontbijt te nemen en mijn mailtjes even te checken. Ik vroeg mij af waarom ik nog zoveel moeite deed en ik niet gewoon bij Dan bleef wonen. Maar Claudine had een toffe comment op mijn site geschreven die me nieuwe moed gaf. “Met verandering blijft de spanning er in!”
Idd, wie houdt van routine, leve het nieuwe en onbekende!
Ik belde iedereen op die mij mogelijk zou kunnen helpen om mijn koffers van Crows Nest naar North Sydney te brengen. Maar wie heft een auto ter beschikking, moet niet werken en heeft vooral de goesting om een schoon heet dagske daarvoor te doorbreken? Niemand… Een taxi dan maar nemen:s. De radeloosheid sloeg toe… Maar ik gaf niet op en belde Roeland (de Nederlandse klant) op. Ik legde de situatie uit en hij wou me met veel plezier helpen!
Daar deunde het liedje opnieuw door mijn hoofd “Everything’s gonna be allright”.
Hij zei me dat hij eerst nog wat klusjes moest doen en me daarna rond 11.30am zou oppikken. Hij is helaas al nen echte ozzie geworden met het gevolg teee easygoing te zijn. Na paar keer hem opgebeld te hebben, kwam hij eindelijk om 1.20pm opdagen. Ik moest afterschoolcare doen, dus zat ik mij enorm op te jaagen, maarja iemand die u een plezier doet, kunt ge niet achternajagen eh…
Al mijn valiezen stonden al buiten, dus meteen ze de koffer ingezwierd en de city ingereden (met het stratenplan naast ons). Het was aan de hele andere kant, dichtbij de Darling Harbour. Snel de sleutel opgepikt in Tony’s office waar hij die had achtergelaten. Met de volgeladen auto gingen we terug naar North Sydney. Roeland zette mij met al mijn valiesjes daar snel af en ik was blij dat alles zover geraakt was. Maar…
Het was al 2.15pm en ik moest om 2.45pm in Mosman aant school zijn. Stress!!
En daar kwam de ene miserie achter de andere weer opduiken…
- Ik geraakte niet binnen in het appartement. (Jah zonder enige instructies hoe de sleutel de gebruiken.) Een werker toonde me dan hoe ik de “buzzer” moest gebruiken.
- Dan kon ik de valiezen binnensleuren tot aan de lift en zo tot het 7e verdiep
- Daar begon het sleutelspelletje opnieuw, het werkte ook niet
- Juiste appartement? Was het niet op het 5e verdiep?
- Daar gaan proberen (met mijn valiezen in de openstaande lift), nope!
- Tony opgebeld, ja, het was nr 76, maar de deur ging niet open
- Eindelijk wanneer ik het ingewikkelde systeem van de 2 sloten doorhad, kwam de opluchting!
- Alle valiezen vlug vanuit de lift de kamer ingesleurd, met de voortdurende blik op het uurwerk!












2.30 pm! Snel terug naar buiten gelopen, en dan maar stappen naar Neutr Bay junction, op de bus wachten en tot aan Mosman rijden, zou ik nooit op tijd halen!
Er vertrok net een werker, dus vroeg ik hem of hij tot aan Military Road (busroute naar Mosman) reed en mij daar wou afdroppen. Nee dus en reed wat verder. Hij stopte terug en vroeg waar ik moest zijn. In Mosman om 2.45pm! Nee, daar ging hij niet heen en reed terug traag verder. Ik zag hem op zijn uurwerk kijken en terug stoppen. “Hop in!”; klonk me nog nooit zo goed in de oren.
We praatten (hij klaagde) over de dure koop- en huurprijzen in Sydney. Hij vertelde me van in “zijnen tijd” hoeveel keer de huizen goedkoper waren! En ik ondertussen maar vlotjes meepraten, waardoor we al in 10min aan Mosman spit junction waren! Schoon op tijd voor mijn schoolkindjes:).
Jah, met al mijn charmes had ik weer een snelle rit versierd en bovenal nog meer stress vermeden! Al mijn zorgen van de dag kon ik weer vergeten en zo mocht ik terug genieten in het zonnetje terwijl Jack en Henry wat in het park speelden. Daarna naar huis voor afternoontea, huiswerk en ten slotte dinner (wortelpuree met koteletjes, lekker belgisch:)!)

Zo, nen helen boterham eh!
Ik heb het al gezegd, als ik begin te schrijven, wil ik alles in geuren en kleuren vertellen...

Hopelijk vindt je het nog altijd leuk om mijn verhaaltjes te blijven lezen
en ge moet het zeker niet laten om een comment achter te laten;)!!!

Nog heel veel zonnige groetjes en zoentjes van mij!