Mijn uurwerk heeft beslist om daar iets aan te doen. Maandagmorgen stond mijn tijd stil. De wijzertjes bewogen niet meer en wilden eventjes de tijd stilzetten...
Maar helaas is daar niets aan te doen.
Het blijft natuurlijk een teken dat ik het hier nog steeds enorm naar mijn zin heb en mij nog steeds niet verveel!
Over tweer gesproken, de truien en paraplu’s zijn momenteel meer dan nodig...
Na die sneeuwerige pasen bij jullie (keertje wat anders dan een witte kerst he), is de winter al wat aan het wegtrekken. Wel bij ons wordt het hier al om 6pm donker en worden de nachten kouder (en zelfs de dagen ook).
Ga je terug mee in de tijd? We vliegen naar vorige week donderdag...
Na ons werkdagje hadden we een etentje gepland om Stephs birthday te vieren. Ik ging eerst naar huis, want van daar ging ik met Nina en Tony naar het Belgisch Beer Cafee vertrekken. Rond 7u30 waren we daar dus met ons vijfjes (de jarige Steph en flatmate Kristy included). We hebben veel gebabbeld en gelachen, met natuurlijk superlekker belgisch food én de nodige biertjes. Khad weer lang op mijn kriekskes moeten wachten, maar ze smaakten me weer dubbel zo goe! (Jah Valerietje, ons favoriete bierke is hier niet gemakkelijk te vinden ze!
Vrijdag een lastige dag opt werk gehad. James was naar Melbourne voor 2 dagen, dus Felicia (medemanager) en ik stonden er dus alleen voor om de vloer te doen. En amai, zelden zo druk gehad!
‘s Avonds moest ik dan nog enkele uurtjes naar Sheona gaan babysitten, dus wast een lang dagje werken, maar er volgde een heel weekend om te relaxen!
Zaterdag ben ik rond 8u uit mijn bedje gerold en heb ik terug zalig ontbeten in mijn zetelke. Dat is hier echt 1 van mijn favoriete momentjes van de dag geworden.
Rond 10.30 am ver3trok ik dan richting Steph om daar het feestje voor te bereiden; alle dessertjes prepareren (en af en toe eens voorproeven:p). Zie eens hoe lekker ze eruit zagen (en waren). En zie maar eens naar mijn decoratie ook ;).
Rond 5pm werd iedereen verwacht (natuurlijk met vertraging bij de meeste). Het werd heel gezellig. Gewoonweg supertof om terug samen te zijn met zijn allen; Dan & G, Saartje & Scott, Ann, Maddie, Lieneke, Dan, Pete, Marije, Nina & Bobbie, Steven, Kristie, …
Zo besef ik toch wel hoe erg ik het zal vinden om binnen een maandje afscheid te moeten nemen! Ik heb het nog steeds ENORM naar mijn zin en wil dit allemaal helemaal niet kwijt…
Voor de rest van de avond zijn we rond 10pm vertrokken, want we kregen zin om de beentjes eens elders te strekken. Samen met Steph, Steven, Nina en Bobbie vertrok ik naar the city met de taxi. Eerst gingen we nog eens naar de IVY. We mochten zelfs “the line” (aanschuifrij) voorbijsteken van de bouncer. Zagen we er dan zo goed uit :p?! Superveel volk opnieuw. We kregen weer wat honger, dus zaten we al snel terug in de Mc Donalds.
Met wat nieuwe energie ginen we naar de …
Het was er precies een fuifke met jonge 20-ers. Na een half uurtje gingen we terug naar “the establishment” en dansten we daar nog tot de oogskes en voetjes iets anders wilden…
We namen de taxi naar huis om toch om 3.30am in mijn bedje te liggen.
10 am zag op de zondag op mijn gsm staan wanneer ik met kleine oogskes wakker kwam. Maar meteen wist ik dat het nog maar 9am was! Het winteruur werd ingezet. Van slapen kwam er helaas niets meer in huis. Douchke genomen en terug met mijnen muesli mij in de zetel languit gesmeten. Ook Tony lag er al op zijn langde. Hij had blijkbaar ook nen grote avond gehad. Om 12 pm had ik met Marije afgesproken om samen naar the city te gaan.
In de Botanical Gardens was er de “Red Bull Flugtag”. Een soort van “Ter Land, Ter Zee en In De Lucht” zoals bij onze Nederlandse buren. Dit was voor het allereerst in Australie. Het valt wel tegen met de versie die wij kennen. Het is de becoeling dat ze met een voertuig (zonder motor) van een soort hoge constructie zover mogelijk 'vliegen", maar eigenlijk viel iedereen recht het water in, van het moment ze de grond niet meer onder hen voelden :p.
Er waren toch wel 60.000 mensen die dit spectacel wilden zien of gewoonweg wilden lachen met de supergrappige deelnemers. Rond 2pm gingen Marije en ik, Saartje en Griet en de 2 ozzieboys gaan opzoeken. Een uurtje later was de laatste deelnemer al int water beland, dus keerden we terug richting Circular Quai om daar nog wat rond te hangen. Na een gezellige (zonnige) namiddag kwam ik rond 5pm versleten thuis en ben ik de hele avond niet meer uit mijnen zetel gekomen:).
De vroege maandagochtendlucht was grauw en grijs; dat voorspelde showers... En ja hoor, rond 8am stond het cafeeterras weer onder water en waren de paraplu’s geen lifesavers meer! Toch hebben we een drukke VM gehad, maar een superkalme lunch. Zo mocht ik er wat vroeger de brui aan geven!
In de NM pikte ik terug om 3pm de kindjes op, gaf ze afternoontea, prepareerde dinner en maakte hen klaar voor de soccer.
’s Avonds keek ik gewoon nog wat tv met Nina en later ook met Tony.
Regen, regen, regen... Ik kwam er zelfs op dinsdagmorgen wakker van. Gelukkig mocht ik nog eventjes blijven liggen.
Terug naart cafee gaan werken en in de NM bij de jongens in Mosman. Jack had een playdate met een vriendje van school. Terwijl zij speelden, maakten Henry en ik smartiecookies klaar.
’s Avonds terug moekes naar huis, eten klaargemaakt en opnieuw rustig int zetelke tv gekeken met Nina en Bobbie. Ja, twas terug van “The moment of truth”, sensatie verzekerd!
Woensdag was al mijn voorlaatste dagje bij de Carter-family in Neutral Bay...
Regenachtige dag buiten, maar helaas ook geen zonnetje aanwezig binnenshuis. Sheona vroeg mij om pull-ups te gaan kopen, want ze was het beu om elke dag bij Briar een nat bed aan te treffen. Iona toonde mij trots een uitgeknipt gat in haar pyama van de vorige nacht. Briar zat te schreeuwen omdat ze haar cereals (cornflakes) niet wou opeten. En Chris kon zijn 2 zagende kinderen niet aan, waardoor hij uitvloog op Sheona om eindelijk te vertrekken naart werk... Amai dan kwam die opluchting toch weer van “we zijn er bijna...”.
Briar was duidelijk doodmoe (van de vorige nacht niet te slapen), waardoor ze heel lastig liep. Na Iona naar tschool gebracht te hebben, knutselde ik met de kleinste een verrassingskadertje voor haar jarige nonkel. Daarna gingen we naar de zwemles waar ze constant geweend heeft (gelukkig mocht ik aan de kant zitten). In de NM bleven we thuis, het regende toch en daarnaast lag er een hele hoop was en had ik een ander werkje van Sheona gekregen. Ze had mégaveel kleertjes gaan kopen voor het nieuwe baby’tje en haar 2 girls. Dus ik moest deze allen wassen en labelen (naamkaartjes ophangen). Natuurlijk vond ik ook nog wat tijd om mijn blog hier aan te vullen en zo jullie niet te verwaarlozen ;)
Morgen mijn laatste werkdagje hier. Ik heb het hier echt wel goed gehad, maar zal blij zijn als ik de stress en frustratie van mijn schouders kan gooien omtrent hun opvoeding.
’s Avonds ga ik dan uit gaan eten en natuurlijk nog nen goeien gaan drinken.
Dit weekend heb ik een sleepover bij de familie Mosman. De ouders gaan naar de Blue Mountains om een verjaardag te vieren, waardoor ik voor hun 2 boys ga zorgen. Oa een zoo-uitstapje en een bezoekje aant strand met fish & chips staan al op het programma, dus we maken er een gezellig weekendje van!
Belgian folks, ik hoop dat jullie er nog allemaal even goed uitzien als tevoren. Maar daar ga ik binnenkort zelf over mogen oordelen he :p!
Hou jullie goed en tot gauw!
Mwaaaah xxx
1 reacties:
Lieve dochter,
Door je schrijfstijl kunnen we ons perfect je leventje ginds voorstellen, wat vooral belangrijk is,is het feit dat je het nog steeds naar je zin hebt !
Als je dit leest zit je "opvoeding" in je nanny gezin erop. Gelukkig waren jullie alle 3 "lieve" kinderen en zeker geen verwende kids die door wenen steeds hun gedacht wilden ( of zou ik bepaalde dingen al vergeten zijn :-)
Het weer is hier nog niet goed maar we mogen hopen dat het zal beteren al is het nog niet voor de eerstvolgende dagen maar het is al lente en daarna komt de zomer... de zon ( hopelijk) en de dochter die terug naar huis komt :-)
Hier gaat alles zijn normale gangetje, maar dan wel aan een snel tempo, we zitten ondertussen al terug in de 3e trimester ( pasen is wel zeer vroeg gevallen ), volgende week spelen we al onze laatste competitiewedstrijd. Hopelijk kunnen we snel even buiten lunchen en dan zal ik zeker denken dat ik op een cafeeterras zit in Australië alleen zal ik niet door jou bediend worden :-(
Voor alle andere "info" raadpleeg je maar je hotmail :-)
Nog een leuk weekend lieve dochter
papa xxx
Een reactie plaatsen