Na regen komt veeeel zonneschijn :)! Allemaal voor die belgische toeristjes?!

Ja, het weertje heeft zijn ommekeer hier gemaakt. Na de vele regen van de afgelopen weken, heeft het zonnetje weer de bovenhand. Want een zonnetje op je smoel, geeft je meteen een beter gevoel!

Vele kijken uit naar mijn verhaal van deze week denk ik, want nu is het niet alleen over mij (begon wat tegen te steken he:p), maar ook van mijn mama en Henk!

Laten we terugblikken...


Op dinsdagmorgen was het zover! Ons mama en Henkske waren geland in Sydney. Met hun al fantastische avontuur in Bangkok (oa Olympische vlag zien doorgeven) waren ze klaar voor een nieuwe australische lading. Met een taxi werden ze door de city (al beetje sightseeing eh) in de vroege ochtend afgeleverd aan hun hotelleke in North Sydney. Het zonnetje vanuit het warme Thailand hadden ze helaas niet meegebracht…
Ik moest bij Henry en Jack gaan werken, maar doordat ik de auto had, kon ik ze om 9.30 am gaan oppikken en in de armen vliegen. Deed toch wel goed om mekaar terug te zien! Maar het voelde eigenlijk niet alsof het al zo lang geleden was. Raar toch he.
De kindjes waren beloofd om naar “Galaxie World” te gaan, dit is een soort indoor lunapark met allerlei spelen. Daar waren ze toch uurtje zoet mee en ondertussen konden wij Belgskes lekker bijkletsen! Na de lunch zette ik de slaperige toeristjes af, want ze kregen wat last van de vermoeidheid (na 3 slapeloze nachten). Een dutje deed hen goed, want om 3u30 pikte ik hen terug op en ging ik met de kindjes naar het park in Kirribilli, waar mama en Henk konden genieten van 1 van de prachtigste views op de city, Harbourbridge en Operahouse. Daar samen gezellig een uurtje gezeten en daarna naar huis gekeerd, terwijl die Belgskes achter bleven om er nog een wandelingetje te maken langs het water en in het Lunapark (outdoor pretpark).
Na mijn werk ging ik meteen naart hotel om dat daar eens te inspecteren en daarna gingen we boodschappen doen in de woollies. Heb hen meteen eens laten proeven van de beste, typische, australische chocoladekoekjes; de timtamkes (die natuurlijk enorm in de smaak vielen!). Daarna gezellig gegeten en rond 10pm samen naar mijn appartement gewandeld (is er maar 10min van). Na nog wat tv te kijken, kroop ik ook mijn bedje in.

Op woensdag werd het pletsen in de plassen en met een paraplu boven het hoofd, richting Mosman. Bijna daar, verschijnde het zonnetje al van achter de wolken. Eerst wat thuisgebleven, ge-internet, opgeruimd en rond 11am moesten we het huis uit zijn, want het was “open inspection day” (huis vrij te bekijken door potentiele huurders). Daarom namen we de auto naar Balmoral, ik had daar met mama en Henk afgesproken. Zij hadden daar al kleine wandeling kunnen maken (en koffiepauze gehouden om te schuilen voor de stortregen). Buiten konden we dus niet blijven, dus op Saartjes advies reden we naar French Forest naar een indoorspeelplein voor de kids. Ze amuseerden er zich kostelijk, terwijl wij opt gemakske konden zitten lunchen en koffietje drinken. Haha, geen “long blacks” meer zoals in Belgie, maar de capuchino’tjes werden meer geapprecieerd. Tot 2pm daar gebleven en daarna terug richting Mosman gereden om mama en Henk er aan “George Heights” af te droppen, waar ze een mooie wandeling konden maken met prachtige lookouts. Ondertussen gingen ik met de kids weer naar huis waar ze wat rustig tv konden kijken en ik het eten klaar maakte. An kwam rond 5pm naar hier, omdat we samen, nadat ik gedaan had met werken, naar Mosman hotel stapten om er samen met Steph, Jimmy en ook de mama en Henk gingen uiteten. Het werd supergezellig en heel lekker gegeten. Rond 9.30pm zochten Steph en wat later ook mama en Henk hun huisje op, maar Anneke en ik bleven nog 2uurtjes hangen met de jongens, oa Jimmy en Nick (werkt in Belgian Beercafee) en een glaasje wijn;).

Donderdag moest ik de hele dag int cafee werken, maar ik kreeg veel bekende klanten over de vloer. Steph, Tess en Anne kwamen even nen milkshake drinken. En zelfs helemaal vanuit Belgie, ook ons mama en Henk! Ze kwamen het ontbijtmenu even uittesten en hadden er natuurlijk alleen maar lof over uit te brengen;). Na hun stevig ontbijt vertrokken zij naar de city om daar even via Circular Quai naar de Opera House te wandelen, tot de Botanical Gardens en zo via de winkelstraten in Chinatown te belanden. Van daaruit konden ze dan even in Paddy’s Market binnenspringen en via de Darling Harbour terug naar de Harbourbridge keren. Blijkbaar hadden die stevige wandelaars nog energie over na al dat rondtcholen, want ze hebben nog de brug over gewandeld tot aan het hotel! Ik had deze luitjes rond 3u gaan opzoeken in Paddy’s Market en ging normal gezien bij hen blijven, maar ons Ann bracht daar verandering in. Van haar aupairgezin had zij 2 gratis tickets gekregen om naar een theater in de Opera House te gaan kijken!! Een one-life-opportunity natuurlijk en ik mocht mee!! Na het telefoontje besliste ik om daar in de city te blijven tot het theatre om 8pm begon, maar het regende ongelooflijk, waardoor ik kletsnat was en er meer als choolderke uitzag dan als sjieke, rijke ozzie om naar de Opera House te gaan… Dus vlug bus genomen naar huis, mijn mooie kleertjes en deftige schoentjes aangetrokken, gegeten en terug naar de bushalte gestapt. Daar ging ik samen met An op de bus en genoten wij die avond als jonge spruiten van een schoon toneel tussen allemaal sjieke, rijke zakenlui.

Vrijdagmorgen werd het mij een beetje moeilijk. De 2 vorige avonden telkens maar om 12u in bed gekropen en om 6.10am er terug uit! Die dag was het Anzacday; een soort bevrijdingsdag van WOII en een dag om alle Aussies en Nieuw Zeelanders, die in de 2e Wereldoorlog gevochten hebben, te eren. Maar voor alle ozzies houdt dat in; zich zat drinken en de hele dag naar de pub gaan! Dit is ook de enigste dag waar het gokspelletje; 2-up wordt toegelaten (gokken op ‘kop of munt’ en er veeel geld op inzetten).
Ongelooflijk, maar ikzelf heb die dag geen druppel alcohol aangeraakt… Ik moest in het cafee werken (waar ook die Belgskes terug kwamen voor onze lekkere koffie) en waar het meeegadruk werd. Amai, kheb tot 4u moeten werken en kwas kapot toen ik thuiskwam. Mama en Henk gingen naar Dee Why (waar Saartje woont) en verbleven daar het weekend. Ze maakten die dag een mooie wandeling van daaruit naar Curl Curl en terug. Ik ging naar Steph waar we pizza bestelden, ijsje aten en filmke bekeken. Heel relaxt dus, maar we kwamen toch nog de zetel uit rond 10pm om eentje te gaan drinken. In Minskies (Cremorne Hotel) was het superkalm en de mensen die er waren, waren allemaal overdreven dronke. Dus gingen wij maar de karaoke opzoeken:). Daar nog wat meezingertjes staan meebrullen, maar rond 12pm lag ik al doodmoe in mijn warm, zalig bedje.

Zaterdagmorgen weer opt gemakske ontbeten, waske gedraaid en met Nina en Bobbi zitten kletsen. Rond 10.30am vertrok ik met de bus richting Dee Why. Daar kookte de mamma scampi’tjes als voorgerecht en daarna een typisch belgisch gerechtje; vogelnestjes met puree. Rond 1pm vertrokken mama en ik in Saartjes jeepke en Scott en Henk op de moto om de Northern Beaches even te verkennen.
Het was superschoon weer ( 23 graden en zoning). We reden Noordwaarts tot aan Palm Beach met enkele tussenstops voor schone lookouts. Eenmaal daar, deden we de wandeling naar de lighthouse (vuurtoren). Daar natuurlijk terug zo een superschone plaatjes om in een fotoalbum te hangen. Rond 6pm moesten we terug zijn om snel wat warme kleertjes aan te trekken, even te stoppen langs de weg voor wat eten en dan naar Paramatta verder te rijden. Daar vond de ‘Dunny Derby’ plaats. Het was een racewedstrijd die georganiseerd werd voor het goede doel (kinderziekenhuis), waarbij eerst talloze racewagens en speedcars rond het parcour draafden. Maar voor alle kinderen en natuurlijk de ouwe ook, was de laatste race het toppunt! Karavans, boten en wc-kotjes (dunnies) werden vooruit getrokken door racewagens en de bedoeling was: alles kapot rijden! Amai, hilarisch! Het parcour lag er als een slagveld bij en alle auto’s en aanhangselen waren per total! We hebben ons echt plat gelachen. Het was meer dan de moeite waard om zover te rijden en ons spaarcentjes wat af te staan:).


Op zondag vertrokken mama, Henk en ik van bij Saartje (ik was op de zetel blijven slapen) met de bus naar de city. Daar gingen we via de winkelstraat en het mooie Queen Victoria Building eerst naar Paddies Market om daar wat bij de goedkope kraampjes rond te scharrelen en rond lunchtijd gingen we op de foodcourt iets eten. Om 2pm namen we de bus verder naar Bondi Beach om daar de superschone kustwandeling te doen van de Eastern Beaches (van Bondi, langs Bronte en Clovelly tot Coogee). Ook Henk en mama waren verkocht van de schone rotsen, natuurgebieden en stranden. Mama’s woorden: ‘Amai, hier zou ik wel kunnen wonen!’. Na de stevige wandeling, eventjes bij de McDonalds gestopt voor ijsje en cola en dan maar de bus terug naar de city genomen, want om 5pm begon het al wat te verduisteren. Daar meteen de bus verder naar mijn appartementje, waar ze eens mijn view bij nachtlicht konden bewonderen (natuurlijk superjaloers:p). Mama en ik hebben dan eens samen mijn valiesjes onder handen gepakt en alles beetje geschikt om wel/niet mee te nemen op mijn trip of naar huis. Tis de moeite… Henk en mama keerden hun weg rond 7pm en ik bleef nog wat tv kijken om dan maar niet te laat in mijn bedje te kruipen na een supertof weekendje.

En ja, hier is ze al, mijn laatste werkweek! Vanmorgen (maandag) stond ik heel vlot (had voor keertje lekker veel geslapen), stapte ik naar mijn Mosmangezin en moest daar voor de laatste keer een volledige dag nannyen. In de VM kalm aangedaan, Jack moest op playdate zijn, wat verder in de straat en met Henry ben ik thuisgebleven. Zo kon hij wat op de computer spelen en ik wat op de andere computer “werken”(mails checken en dagboek aanvullen). In de NM gaan we naar het park en een milkshake gaan drinken. Vanavond ga ik van hieruit met de bus naar Manly om samen met mijn bezoekertjes te gaan eten, waar ze sedert vanmorgen logeren in een bungalow, 5min van het strand!

Voor de rest van de week wordt het genieten van mijn laatste dagen hier in Sydney:(!
Morgen gaan de toeristjes naar de Blue Mountains, terwijl ik ga werken in het cafee. En op woensdag is het voor hen hun laatste dagje hier in Sydney voor ze naar de Outback (Ayers Rock & Uluru) vertrekken. We sluiten dat daarom ‘s avonds schoon af door te gaan eten naar het Belgian Beer Cafee, samen met Steph, Ann, James, Jimmy en Milendra (mijn collega’tjes vant werk).

Het doet mij enorm raar om zo steeds in mijn achterhoofd te horen “dit is de laatste keer…”. Gelukkig kom ik naar mijn ‘Great Ocean Road’ en ‘Eastcoast’-avontuur nog een goeie week terug naar Sydney, waar ik dan toch uiteindelijk afscheid ga moeten nemen van dit prachtige plekske en die goeie ozzievriendjes…

Dus heel veel groetjes van ikke, en ook de 2 andere Belgskes, die het hier eveneens heel erg naar hun zin hebben!

Tot gauw in een volgende update!

P.S.: Ik kijk steeds uit naar de comments die mij enorm veel deugd doen, dus ga je gang ;)!

XxX