Mijn 1e ervaringen met het backpacken in Cairns en Cape Trib!

Hey curieuze lezerkes,

Hier volgt mijn 1e berichtje vanuit Queensland, waarmee ik dus officieel mijn Eastcoasttrip heb ingezet!

Ik was de 1e dagen wel duidelijk nog niet in de backpackroutine;
- Mijn kamersleutel binnenin vergeten, waardoor ik mezelf had buitengesloten
- Het gesnurk van medebackpackers (na paar andere pogingen uiteindelijk zijn hoofdkussen weggetrokken, waardoor ik weer slaap kon vatten)
- Na mijn 1e douche, shampoo vergeten (die natuurlijk al weg was toen het mij inviel)
- Bij mijn 2e douche, handdoek vergeten in de kamer (en dan maar in bikini, in het donker naar buiten gespurt om deze te halen)

Maar dat kom je allemaal maar 1 keer tegen he;), dus alles loopt nu al vlotter op zijn wielekes hoor:p


And you know it, first we're going back in time...

Moederkesdag, daar was ik gebleven. Ons dineetje, samen op restaurant was meer dan geslaagd. Superlekker gegeten en heel gezellige avond gehad met zn drietjes. Echt waar het ideale (helaas) laatste avondmaal van onze perfecte kusttrip doorheen Victoria!

Voor velen het begin van een nieuwe werkweek, maar voor ons op maandag nog steeds vakantie! Lekker uitgeslapen, ontbeten en de valiesjes beginnen pakken. Jah, er is altijd een tijd van komen en gaan, en nu was tmoment van 'gaan uit Melbourne'. Rond de middag straalde het zonnetje nog speciaal eens voor ons, waardoor we voor de laatste keer buiten mochten apperitieven! Nog wat kleine winkeltjes gedaan en de laatste souveniertjes gekocht, voor we voor de laatste keer de camper een ritje gaven terug naar zn huisje thuisje.
Van daaruit namen wij de taxi naar de luchthaven, waar weer het emotionele moment opstak van afscheid nemen...
Maar met een prachtmaand die we samen hadden gehad en de terugkomst binnen een maand&half, hadden we een boel van schitterende herrinneringen en schone vooruitzichten!
Met een half uur vertraging, vloog ik om 5.45pm opnieuw de wolkjes in, om ruim uurtje later in Sydney aan te komen. Mijn lievelingsstad helaas niet binnen gemogen, want half uurtje later zat ik al opnieuw in de lucht naar Cairns. Dus in 3 staten (Victoria -> New South Wales -> Queensland) gestaan in een 4uur tijd (dat kunnen niet veel mensen zeggen eh:p).
Om 10.30pm kwam ik aan in het paradijslijke Cairns (28gr) en werd door een shuttlebus naar mijn hostel gebracht. Na enkele 1e indrukken en een grappige verwelkoming van een oud, vreemd vrouwtje achter de balie, ging ik rond 12 pm met een 6-tal andere backpackers een hete, woelende nacht tegemoet.

Geen gordijnen in de dormroom, maar door al mijn voorzieningen, kon ik toch met mijn ooglapje op dinsdag tot 8am slapen. Meteen de badkamer en keuken eens gaan uitproberen en op stap gegaan in de city, met mijn stadsplan bij de hand!
Eerst langs de kust gewandeld en daarna via de talloze winkelstraten tot bij het shoppingscenter gestrand.
1e indruk: supergezellige en propere kuststad, maar grootste toeristenstad die ik al tegengekomen ben! Overal souvenierwinkeltjes (mama zou haar hier wel gejeund hebben;) en talloze acties voor tripjes naar de Whitsundays, Cape Tribulation, Airlie Beach, ...
Deze had ik zelf al geboekt, dus voor mij werd het nog enkel een speurtocht naar enkele goeie deals voor rafting & skydiving!
Ik nam van mijn vrij dagje ook de gelegenheid om heel eventjes te internetten en en eventjes aan de lagoon te liggen (soort zwembad met grasweide en strand aan de kust). Aan alle nodige zomerspulletjes (bikini, pet en zonnecreme) had ik natuurlijk nog niet gedacht... Dan maar zonnen en boekje lezen in rokske en topke:p. Toen ik terugwandelde van het water, werd ik plots tegengehouden door een fietser. Hij was daarvoor blijkbaar de lifeguard van de lagoon en wou mij graag leren kennen. Voila, zo had ik meteen mijn 1e Cairnse kennis:). Toen ik terug in het hostel was, vroeg ik een koppel (die al 8 maanden op hum wereldreis waren) of ik met hen mee mocht maar de pub, waar we voor een spotprijsje konden uit eten via ons hostel.

Woensdagmorgen moest ik voreg uit de veren, want om 7.35am werd ik opgehaald door een busje van mijn geboekte tour "Cape Tribulation". Voor 3 dagen werd ik vanuit Cairns tot in Cape Tribulation (bijna Noordelijkste punt) afgedropt. We reden met een busje en zo'n 10-tal andere backpackers Noordwaarts, via een “scenic coastal drive” (vergelijkbaar met de great ocean road). Langs de weg zagen we oa een 30-tal wilde kangoeroes luieren in de zon, voor we onze eerste stop hadden bij een lookout. We reden daarna langs een strand waar vele popsterren (zoals ons Bradje en zijn Angelina) gelogeerd hebben, tegen maar liefst een kostprijsje van $22 000/nacht! Van daaruit reden we verder naar Mossman (nee, niet die in Sydney!) voor een korte snackbreak. Na een uurtje in de bus kregen we morningtea en mochten we met een cruise de Daintree River op om krokodillen op te sporen. We hebben er toch wel een 4-tal ons zien spotten, net boven het water... We vaarden er heel dicht bij, maar natuurlijk moesten de handjes en voetjes strikt binnen blijven!
De volgende stop was een National Park waar we met de gids een half uurtje doorheen het tropische regenwood (maw de Jindalba Botanical Boardwalk) wandelden. Om 1pm werc de laatste stop ons hostel, waar ik meteen ging eten met een Nederlands meisje, Suzanne, die ik op de bus had leren kennen. In de NM hebben we samen een strandwandeling gemaakt en zelfs de rotsen opgeklommen om er een prachtuizicht te krijgen.
Ja, zelfs voor teerst hier ook een regenboog gezien! Dus zeker fotootje waard he;)
's Avonds maakten we onszelf een pasta klaar en bleven er nog wat in de Jungle Bar van het hostel hangen om onze tot nu toe Australische avonturen uit te wisselen.

Op donderdag was de zon nog niet op, of we stonden al met zn 2en op het strand. We wilden de zonsopgang zien! Helaas hebben we geen echte opgang gezien (owv de bewolking en rotsen waarachter de zon schuilde), maar wel een spectaculaire overgang van nacht naar dag op een wonderlijke plaats (op het strand, naast het tropische regenwoud en tussen de palmbomen).

Na een douche en ontbijt, moesten we om 8am klaar staan om een andere geboekte tour aan te vangen; horseriding!
We waren met allemaal alleen reizende meiden in het busje op weg naar daar en kwamen al vlug bij een FEIT: meisjes reizen meer alleen en gaan meer op stap/tours, terwijl jongens vooral in groepjes reizen en liever 's avonds drinken en overdag luieren (mss beetje veralgemeend, maar klopt toch wel meestal).
Voor mij hadden ze “Redman” gereserveerd, wat een heel gehoorzaam en natuurlijk roodbruin paardje was. We begonnen langzaam doo rhet open veld, via het woud, tot aan het strand.
Jah, opnieuw zo'n moment van; “Wat voor een prachtnatuur is me dat hier?”
De paardrij-gewenning was gepasseerd, tijd voor actie! Galopperen en nog iets (maar verstond die term niet in het engels) was de volgende stap en daarbij ronddraven doorheen dichtbegroeide bossen, moerassen en riviertjes.
Na al die spanning, eventjes de paardjes laten drinken en ons maagje ook maar wat verwend met een klein apperitiefke (alcoholvrij natuurlijk, want we waren allemaal BOB:p).
Daarna het paard terug op, om helaas weer de stallen op te zoeken.
Perfecte timing, want het begon net enorm te regenen. Maar af en toe eens regen in die hitte daar moet je erbij nemen, want een tropisch regenwood zonder regen is natuurlijk als een cafe zonder..., jaja pintjes;).
Ik lunchte nog voor de laatste keer met Suzanne in het hostel, want zi j vertrok al terug, terwijl ik er nog een nachtje verbleef.
In de NM was het dus geen strandweer en schreef ik daarom nog wat in mijn dagboekje en wandelde nog eventjes tot een meertje in de buurt.
Ik wou de dag eindigen zoals ik ze begonnen was en de zondsondergang op het strand bewonderen. Rond 5pm zat ik op mn handdoekje, met de chipkes en mijn boekje erbij (Nannies Diaries; er komen toch wel heel veel inleefmomenten voor hoor).
Rond 5.45pm kwam het al wat duister en tegen 6.15pm was het al donker.
Ik ging lang het wandelpad door het bos terug naar de camping, maar deze keer met een zaklamp! Amai, twas mss niet zo'n goed idee geweest om alleen met een klein lampje door het pikdonkere bos te stappen (met het bijzijn van al die diertjes en akelige takken), maar het gaf me wel een kick toen ik eruitkwam:).
Ik nam nog een warme, lange douche (en vergat dan die handdoek) om uiteindelijk rustig in mijn bedje efkes mn boek te lezen.
Er was net een nieuw meisje toegekomen. Ze was van Miami, woonde in New York, studeerde voor een jaar in Sydney en was hier op verlengd weekend. Ik was van plan om de volgende morgen een mountainbike te huren om naar een aangeraden Creek (meertje) te rijden, dus vroeg ik maar meteen of ze mijn gezelschap wilde zijn!

Zoals afgesproken, ontbeten Liz en ik op vrijdag samen rond 8am en zaten we uurtje later al op de fiets. Na bijna 1 jaar niet meer deftig gefietst te hebeen, ging het bij wonder goed (ge verleert dat gelukkig niet eh;). Maar om dit de dag na het paardrijden te doen, was mijn kont niet gelukkig mee...
Eerst op tgemak langs de weg gefietst, maar daarna op de dirtroad (steentjesweg). Veel gespeeld met de versnellingen, zelden gestapt op de steile stukken en na een uurtje gearriveerd aan het Emmagen Creek. De swimming hole, waar de meesten aan dit schone water hun afkoeling zoeken, hebben we helaas niet gevonden. Na kwartier stappen (fiets vlak voor het meer afgezet en het te voet overgekruisd) vroegen we het aan een voorbijrijdende jeep. Duidelijk niet op de juiste weg, dus zo gaf hij ons maar een lift terug naar onze mountainbikeskes. Daar nog eventjes in het zonnetje genoten en wat gelachen met de autos en motos die ook de rivier moesten kruisen, voor we terug op onze tweewieler sprongen.
Met het nodige gewandel op de steile stukken, ging het terugkeren verbaasd sneller (wrsch meer naar beneden). Er sprong zelfs vlak voor mijn fiets een kangoeroe uit het bos, waanzinnig om het van zo dichtbij, onverwachts te zien hoppen.
Om 12pm waren we precies op tijd terug, om nog snel eventjes het zwembad in te springen voor de verfrissing en nog te genieten van mijn laatste uurtje met een lunch in het zalige, stralende zonnetje!
Om 1.30pm werd ik daar opgepikt om de terugkeer van mijn geboekte tour af te maken. Dus met nog 15 anderen in de bus reden we terug richting Cairns met enkele tussenstoppen.
We hielden eerst halt aan een prachtig strandje om nog van het machtige weertje te genieten. De volgende stop was de “Alexandra Range” lookout. Daarna staken we met de ferrie terug de Daintree River over en reden dan naar “Mosmann Gorge”. Daar was een swimming hole midden in het regenwoud, waar enkelen van de groep zich in het koude (fresh)water waagden., terwijl wij hen van bovenaan toekeken.
Ook Port Douglas was een heel gezellig kuststadje met vele toeristische winkeltjes en terrasjes, wat meteen ook onze laatste stop was, voor we de busrit weer inzetten en rond 7pm aan de hostels afgezet werden.
Snel terug naar de pub geweest om er uit te eten en nog even te internetten, om dan rond 11pm bedje in te kruipen en ipv een 6-dormkamer, te slapen met toch wel 14 andere meisjes...

Om half 9 (voor nen zaterdag) ben ik na paar keer draaien toch opgestaan. Rugzakje klaargemaakt en aan de lagoon in het al stralende zonnetje ontbeten. Daarna nam ik zelfs een snelle douche; lagoon ingesprongen, maar ook snel er weer uitgekomen om in de zon te liggen (deze keer met bikini en zonnecreme!).
De rest van de VM spendeerde ik aan het boeken van mijn skidive en rafting. Toch wel moeilijk moment gehad om $500 van mijn rekening te halen, maar dit is iets wat ik al altijd wilde doen en naar tschijnt meer dan waard is!
Zo ging ik daarna gaan lunchen en liet het allemaal eventjes bezinken. Daar lag ik dan op de graslei, aan de lagoon, bij het strand in Cairns; waar ik volgende week over zou springen, vanop een hoogte van 14.000 feet (met 60sec vrije val!). Waaah, zaaalig!
Er lag wat verder ook een meisje alleen, en ik vroeg haar of ze ook alleen reisde. Het was haar laatste avond hier en vroeg haar dan maar of ze zin had om samen uit te eten en stapje te zetten.

Voor mij staat zaterdagavond ook voor de deur, dus nadat ik hier mijn dagboekje heb afgewerkt, zal ik dus ook nog eventjes het nachtleven hier in Cairns “moeten” gaan ontdekken.
Alhoewel, met de voortdurende gedachte van de spaarcentjes en geen geld meer binnen krijgen, is het toch wel wat zuinig spenderen geblazen. Maar volop genieten van dit tot nu toe al fantastische reisje, is natuurlijk DE boodschap!

Fotootjes van de Great Ocean Road (met de trui en sjaal) & mijn eerste week aan de Noord-Oostkust (met de bikini :p) staan erop; dus checken maar die pics!

Hugs & Kisses,
Debske