Vanuit Brisbane -> Byron Bay en dan (helaas) de final countdown...

Aftellen geblazen,
maar vol met fantastische ervaringen geladen!

Nog precies 15 dagen had ik te gaan op zondag 8 juni. Het was alsook mijn laatste dagje in Brisbane (of Bris Vegas, genaamd door Ricky) bij Marianne en Co. Het was ‘feest int park” zoals wij zouden zeggen, maar hier onder de naam “Big bbq”. Het was nl. “Queensland Week” dat op maandag met een nationale feestdag, voor de Queens Birthday, werd afgesloten. In Parklands (supergroot park naast het appartement) was ere en megabbq, allerlei eettentjes en een groot podium met optredens voor de kindjes (oa. de allombekende “Wiggles”!). Ik ging er eventjes met Sammy heen, maar ze voelde haar niet zo goed, dus bleef ik daar alleen en genoot van het hele spektakel.

Rond 4pm pikte Ricky me aan het appartement op en reden we naar zijn huis. Daar zette de lieverd mijn fotos op CD en kletsten we nog tot we naar de kerk moesten vertrekken om 6.30pm. Jaja, ik heb er weer een fantastische nieuwe ervaring bij die ik met jullie wil delen, op voorwaarde dat je eerst al je gedachten en vooroordelen ivm de kerk (eventjes) uit je hoofd wegcijfert en mijn beeld opneemt. We kwamen aan in een klein zaaltje met podium en zetelstoelen. Er waren zo'n 50-tal jongen mensen (tss 16 en 30j). 3 meisjes vooraan zorgden voor de zangstemmen en de 3 jongens maakten met de drum en gitaar de muziek. 20-tal minuten werden moderne liederen gezongen (ivm leven en god). Iedereen zong luid mee (met de tekst op grootscherm), wat een hecht groepsgevoel schepte. Daarna was er de kans om een mededeling uit te brengen. Er was een jongen die vertelde over zn moeder die kanker had. Het was zo'n intens moment, dat opgevangen werd door steundende woorden en verhalen. De pastoor is een gast van 28j (heeft vrouw en kind) die daarna even 1 van zijn ervaringen vertelde, die hij ook linkte aan de manier waarop we beter handelen. Na nog enkele prachtige liederen was er een koppel die vertelde over hun messie in Afrika, gesteund door foto's en verhalen. De samenkomst werd afgesloten met nog wat gezang en dankende woorden. Nadien sloeg iedereen babbelke met mekaar, gingen samen uiteten, filmke kijken, ...
Kortom niet het ouderwetse kerkgedoe dat wij kennen (stilzitten en zwijgen, de typische gebeden, evangelie, ...).
Die (heel spontane, open) viering heeft mij zo gepakt, dat ik diep jaloers was op het feit dat ze hier een plek hebben waar ze over het leven, problemen en vreugde kunnen praten en steeds terecht kunnen. Ik weet van mezelf dat wanneer ik hoor van mensen dat ze nog naar de kerk gaan, ik hen meteen op een bepaalde manier beoordeel... Maar na deze intense kennismaking met een moderne, vrije manier van het omgaan met levensvragen/-en momenten, veranderde dit mijn visie over huidige gelovige mensen.
Rickie en ik gingen met de anderen pizza eten en keerden daarna naar zijn appartement terug om wat Seinfield (supergrappige serie!) te kijken.
Daarna gingen we met de auto terug naar de city, wandelden daar nog uurtje rond en kochten ondertussen ijsje met alle moeite van de wereld... In "Hungry Jacks" wachtten we half uur op ons "FAST food" en uiteindelijk aan de kassa, werkte hun ijsmachine niet! Hilarisch, want na al onze frustrasies over de "snelle" service, gingen we dan maar bij de concurrent "Mc Donalds" een ijsje voor 50cent veroveren :).
Eenmaal terug gewandelt naar het appartement, babbelden we nog 2 uur over vanalles vant leven, geloof, Australie & Belgie, ...
Om 2am kroop ik voort laatst in dat zalige bedje, na een zeer diverse en prachtige dag!

Maandagmorgen werd ik rond 9u wakker gemaakt door Sammy. Zij, Marianne en Ben wilden mij meenemen om uit te gaan ontbijten voor een stevige "mmmmm-"ommelet! Een perfecte afsluiter van een machtig verblijf bij deze "Brisbaners".
Dus dan maar uitgebreid afscheid genomen, tot ze allemaal eens (elk op hun beurt liefst) bij mij komen "zetelsurfen":)!
Sammy wandelde mee tot aan de bus, waar ik de regenachtige NM spendeerde tot mijn aankomst in Byron Bay rond 5pm.
Omwille van mijn 1e positieve kennismaking met het "coachsurfen", had ik paar mensen gecontacteerd om dit ook paar dagen in Byron uit te proberen. Tim, een gast van 28j kwam mij aan de bushlate oppikken, reed even rond het centrum om de belangrijkste plekskes te tonen en gaf dan een rondleiding in zijn huis, waar hij samen met 2 andere meiden woont. Dit kon je meteen merken aan de gezellige, vrouwelijke inrichting :p.
We babbelden uurtje over reizen en het backpackwereldeje (waar hij al wereldwijd veel ervaring mee had). Ik had het weer getroffen; hij was een schoolmeester, maar dit huidige jaar werkte hij als kok. Onze chef maakte dan ook een super pasta'tje klaar en als dessertje kreeg ik het filmpje "Breakfast at Tiffany's" voorgeschoteld. Zijn 2 houseladies kwamen laat toe, maar buiten een "hallo" heb ik ze niet leren kennen.

Dinsdag stond ik met de regen op. Maar na nat geworden te zijn in de douche, liet de regen zijn druppeltjes voor later en toonde het zonneke in plaats haar snoetje.
Ik wandelde tot aan de hoofdstraat vant centrum, internette even en ging met mijn zelfgemaakt lunchke op het strand zitten. Van daar wandelde ik verder naar de meest bekende vuurtoren van OZ, dat nl. ligt op het meest Oostenlijke punt van Australie!
Daar belde ik mijn Anneke (of tenminste haar voicemail) op, die al in Thailand zit met Steph. Ik bleef daar nog half uurtje zitten, want het was nl ook een "whale watching point". Geen walvissen gespot, maar wel mijn dagboekje terug de laatste nieuwtjes verteld.
Na die ferme wandeling (met al ondergaande zon om 3.30pm!) ging ik nog even internetten (is eindelijk eens gratis :p) en daarna eten in het stadje, want om 6.30pm begon de film "Sex & the City"!
Tim moest voetballen die avond en ik wou niet alleen in een vreemd huis zitten met 2 onbekende meiden (die wrsch niets afwisten van het couchsurfen...).
Dus door een zotte ingeving van mij, verwende ik mezelf maar lekker eens op een movie-night-out (alleen dan wel). Terug zo'n eerste ervaring eh :p.
De zaal zat vol met meiden en slechts een 10-tal mannen. Het was de beste "chickmovie" ooit! Ik heb gelachen, traantje gelaten en genoten van elk fragment. Om die mooie avond nog in schoonheid af te sluiten, verwende de hemel mij nog op een schone maan met duizende sterren boven mn hoofd. Super gevoel om zo naar huis te stappen (immers met een versneld tempo; in het midden van de nacht zonder companie :s).

De volgende morgen stond ik om 8am in de keuken te ontbijten en 2 uurtjes later wandelde ik opnieuw tot het centrum om daar wat rond te slenteren. Met mijn sandwichkes, tonijnblikje en andere snackskes (echt als nen frigoboxtoerist in Blankenberge :p), ging ik zalig lunchen op het strand. Met een ongeloof hoe warm de winter hier kan zijn, lag ik daar op mijn handdoekje (zonder strandtenue...) in dat bikiniweertje.
Rond 2pm verstopte de zon zich achter de wolken en ging ik dan maar even dat "free internet" gaan benutten en sprak ik uurtje later met Jenny af. We gingen ijsje eten en kletsten bij van onze afgelopen week.
Wat later ging ik terug mijnen zetel (het huis van Tim maw) gaan opzoeken. 's Avonds bekeken we de film "Motorcycle diaries" (ging ironisch genoeg over 2 rondreizende kerels doorheen Zuid-Amerika). Tim leerde me daarnaast ook nog een beetje gitaar spelen, waarbij ik tot de conclusie kwam, dat ik er toch de vingers niet voor heb (dat doe zeer!).

Op donderdagmorgen dan maar (weeral) afscheid genomen van Timmeke en met mijn zware valiezen gesukkeld naar het dichtstbijzijnde hostel in het centrum. Daar meteen mijn tour naar Nimbin geboekt, waar ik een kwartier later al door hen werd opgepikt. "The Happy Couch"(tbuske) werd wel dubbel zo happy gemaakt door de gids met zijn dreads!
Meteen kreeg ik het nieuws dat er een andere Belgische (sprak eens Nederlands!) op zat, een hele toffe, waar ik de hele dag mee optrak.
We stopten eventjes bij een adembenemde waterval en na 2 uurtjes hobbelen en bobbelen in de happybus met hippimuziek, kwamen we aan int drugsstadje Nimbin. De waarschuwingen die we meekregen waren "Drugs is illegaal in NSW, so do it unnoticed!"
Nog nooit zo'n kleurrijke hippiestraat gezien, waar je om de 5 stappen, zo subtiel mogelijk (sommige riepen echt wel...) aangesproken wordt met "You want some marihuanacookies?".
Elke toerist die hier komt, wil die koekjes wel eens uittesten, dus kochten wij met paar meisjes ook eentje om het later in fleurige tijden eens uit te testen.
We wandelden er 2 uurtjes rond, lunchten en trokken onze ogen open van al die extreem verschillende soorten weerdo's (hippies, junkies, choolders,...).
Terug met de bus naar de beschaafde wereld, met een korte tussenstop voor een prachtige lookout op Byron Bay (waar we zelfs in de verte in de oceaan walvissen konden zien spletsen!).
Rond 4u waren we terug en ik maakte nog voor een half uurtje een fietstochtje met de moutainbike vant hostel, ging nog eventjes internetten en dinnerde in het hostel. 's Avonds ging ik stapje zetten met Jolien in Cheecky Monkeys. We zaten bij velen van haar hostel en de sfeer zat er meteen in wanneer de jongens wisten dat er een "wet t-shirt contest" was! Helemaal niet mijn ding, maar Jolien dacht daar anders over... Zij had het op de te winnen prijs gemunt, nl. $300 cash! Tussen 5 deelnemers, met hun witte, natte topjes (met de prettige gevolgen voor de mannen natuurlijk :s) heeft ze wel niet gewonnen zeker! Ik denk een vernedering voor de volgende morgen, maar toch wel leuk voor de centjes voor haar...

Ik stond uiteindelijk vanmorgen al om 8.30am op, na een slapeloze, bibberende (ja de winternachten kunnen wel koud zijn met een dun dekentje) nacht. Laat in bed, maar vroeg eruit om uit te checken. Het was weer tijd om verder te gaan, maar omdat mijn bus pas 's avonds reed, had ik nog wat tijd in Byron. 's Morgens zette ik deze update voor jij erop! En nog wat toffe kiekjes om te bekijken (en nog wat meer jaloers te komen;).
Vanmiddag ga ik nog eventjes tot het strand, nog wat inkopen doen voor op de bus en als laatste de zonsondergang gaan bekijken aan het "Lighthouse" (meest Oostelijke punt van OZ, waar je een prachtig zicht hebt...).


Na middernacht zal ik aankomen in Port Maquarie. Ik blijf daar tot zondagavond en zet dan mijn laatste rit in naar hometown "Sydney". Ik mag er nog een weekje genieten van al het schone daar en de vriendjes waarmee ik die eerste 9 maanden gespendeerd heb.

Op maandag 23 juni is het dan zover (gek dat zo een jaar zooo snel voorbijgevlogen is) en zal ik traantjes laten om 1 van de beste tijden uit mijn leven te verlaten, maar land de volgende dag met een glimlach om jouw terug te zien!!!


Tot binnen 10 dagen (precies zoals een chirokamp),
dikke kus,
Debs -x-