I looooove Sydney!

And after 1 year; Home, sweet home ...

2008-06-25T01:00:00.000-07:00

Aaaaaah, kzit hier al thuis!!!
Veel over geklapt en gezeverd, maar dit keer is het zover;
I left Australia after 1 year!
And straight away on the sangria;)

Mijn vertrek is niet echt relaxt verlopen, maar onder relatief veel stress...
Maar zo had ik geen tijd om te denken wat ik daar allemaal moest achterlaten:(!

Ik zal jullie nog even mijn 2e helft van mijn laatste Sydneyweekje beschrijven, want kheb er die dagen echt nog enorm van genoten!

Daar gaan we dan, voor een laatste keer, een eindupdate van mijn Sydney-avontuur:

Op woensdag verbleef ik dus nog in het huisje van Saartje en ging met haar in de NM mee naar Manly. Nog een grote, handige tas van Billabong gekocht, om zoveel mogelijk op de vlieger in mijn handbagage te kunnen meenemen. Eveneens kon ik zo nog keertje 1 van de populairste stranden van Sydney vaarwel wuiven. Na dit korte stopje reden we naar Mosman waar ik beetje rondhing tot Jimmy me na zijn werk oppikte. 's Avonds gingen we meteen er samen paar goedjes op drinken en waar anders dan den Belgian Beer Cafee ;)?!
Vandaaruit vertrokken we later met zn drieen (ook Jimmy's housemate; Russell) uiteten naar Hugo's pizzaplace. Hele chique bedoening daar en omdat Russel de zaak gebouwd had, kregen we natuurlijk de beste service. Ik at er een heerlijke spaghetti met scampis in white wine tomato olive oil sauce en we kregen erbovenop een gratis dessertpizza (jaja, als ge connecties hebt eh...); precies dikke pannekoek met warme bananestukjes, overgoten met hazelnut chocoladesaus (pure nutella) en getopt met ijscreme (krijg er nog het water van in de mond), twas een juweeldessertje uit de duizend! Daarna lieten we nog eventjes de beentjes dansen, maar tegen middernacht lagen die toch al omhoog in de zetel (haha, kwas precies weer aan het zetelsurfen).

Donderdag werd 1 van mijn veelvuldigste en zotste dagen van mijn jonge leventje. Het begon met een uitgebreid ontbijt samen met Jimmy (chef die voort eerst eens zelf int cafee at) in Laneway. Met een buikje vol reden we naar Balmoral om nog een laatste keer te genieten van het uitzicht, de rust en de sfeer van 1 van mijn geliefkoosde stranden. Na dit heerlijke relaxte uurtje begonnen de kriebeltjes op te komen. We reden naar 1 van de suburbs in de city, dronken daar nog een verfrissende smoothie (met ginger erin voor mij, want naar tschijnt doet dat je maag verkalmen...)Het was niet van vlinderkes in de buik zulle, maar spanning voor het komende half uur in "The House of Pain". Voorspelt al onheil, maar twas lang zo erg niet als sommigen beschrijven. Ik ging dus onder de naald en heb voor eeuwig de Australische trots boven mijn enkel laten zetten; the Southern Cross! (Voor diegenen die het niet weten, door deze 5 sterren-combinatie die je steeds in de nacht kunt zien, kun je het Noorden gaan bepalen. Deze sterren staan oa ook op de Australische vlag.)

Deze tatoo is voor mij een symbolisch teken dat verwijst naar het beste jaar in mijn leven (tot nu toe), die mijn levensblik enorm vergroot heeft en mezelf op vele vlakken heeft doen openbloeien. Na deze wilde (maar heel bewuste) zet, voelde ik de adrenaline door mijn lichaam stromen zoals nooit tevoren. Het was een ongelooflijk gevoel! We reden van daaruit naar de Fishmarkets en ginen er natuurlijk lunchen voor een enorme keuze aan verse vis.
"Wat? Nog nooit hier naar het casino geweest?"; was Milendra's (werkt ook int cafee) reactie. Tijd om er verandering in te brengen, beslisten we. Maar net op het moment we er binnen stapten, ging het brandalarm af. Wie kan weggen dat hij/zij geëvacueerd is uit het casino van Sydney? Ikke! Haha.
Dan maar naar de Darling Harbour gewandeld en even terrasje gedaan. Voor we terug naar huis keerden, maakten we nog een tussenstopje aan de apotheker, voor een zalfke voor mijn sterrekes op mijn been en gingen daarna enkele dvds huren. Ja Anneke, je miste onze ´My girl`-movie night… Maar ik beloof u, we doen dat nog eens samen over in Belgie!
Na dit triestige filmke was het tijd voor ´happy times`, dus haalde ik dat beruchte, verborgen ´koekje` boven. Elk aten we de helft & bekeken de comedy “Knocked up “ . Heel veel gelachen, maar niet extreem veel gevoeld van dat fameuze Nimbin-koekje. Met beetje draaierig hoofd & plotse vermoeidheid, was het net op tijd om de dag perfect af te sluiten & de zetel als mijn beste vriend te beschouwen !

Vrijdagmorgen keek ik eerst en vooral naar mijn enkel & kreeg een glimlach op mn gezicht ! Zalfje erop, ontbeten en de kleren ingesprongen en dan naar de Laneway gewandeld. Ze moesten me nog mijn loonbrief geven, maar doordat ik er nog beetje op moest wachten, kreeg ik nog een cappuchino´tje. De bus vanuit Cammeray naar de City genomen om taxbrief in orde te brengen en naar Paddies Market te gaan. Daar was het soeverniertjestijd! Rond 5 uur terug de bus ingesprongen en in Cammeray terug afgestapt, aan het Belgian Beer cafee. Jimmy pikte me daar op en we konden toch niet anders dan vlug eens eentje te gaan drinken éh. Om 6u30 pikten we Marije in Neutral Bay op en reden verder naar Dee Why. Met 3 boys en 3 girls gingen we met de ballekes gaan gooien ( bij Marije wast idd wel gooien :p). Bowlen was al lang geleden, maar bracht weer hilarische situaties teweeg. Tegen het eind van de avond konden we Scott & Jake bijna zoals de bowlingballen rollen, want recht op de benen staan werd steeds moeilijker naarmate het aantal pintjes bleef stijgen...

ZAT(T)Erdag
In de late namiddag ging ik naar de city om wat in de winkelstraten te wandelen en met het zonnige winterweertje heerlijk relaxt “rond te tchoolen".
’s Middags had ik met Jenny afgesproken. We wandelden terug tot aan Paddies Market en zagen daar Michael ( waarmee ik dat roadtripke had gedaan). Deze keer was het souverniertjestijd voor Jenny en kocht ik een gsm, want de mijne was al tijdje beetje aant dutsen. Ik ging met Michael nog samen Thais gaan eten, om daarna mijn oude flatje te gaan opzoeken. Ja, dat cityview had ik toch 2 maanden moeten missen:p. Nina en Bobby nog vlug gezien en dan vertrokken naar “Commodore hotel “ waar ik met Jenny had afgesproken en met Dan ( vroegere housemate), zijn zus en haar venteke.
Rond 11 uur gingen we de city in, de mannen met de taxi en Jenny en ik wilden onze spaarcentjes houden en namen dus de trein. My last saturdaynight in the city, dus naar nie minder dan de Ivy geweest! Na al die backpackerspubs te hebben gezien, was het weer zo’n kleine cultuurschok om al die weelde, opgetutte mensen en het snobisme te ondergaan. Tony (mijn vroeger flatmate) was er ook, maar dan op het privefeestje waar oa. Gordon Ramsey (die bekende chef vanop tv) aanwezig was (want Tony moest zijn nieuwe TV-ploeg filmen).
Nadat Jenny en ik wat met de heupen hadden geshaked, nam Tony ons en Dan mee naar de VIP-ruimte. Haha, 1ste doel van de avond bereikt! Na beetje de sfeer opgesnoven te hebben, zag ik die bekende tv-kop; die (altijd vloekende) Ramsey ! Jaja, gespot met dronken oogskes en pintje in de hand.
Ook onze oogskes vielen bijna dicht, dus rond 3u in de koude, schuddend en bevend, zitten wachten op de bus en mijn ouwe, bekende bedje ingedoken. Om 6u30 werd ik uit mijn schoonheidslaapke gewekt en stond er een dronke Tony aan mijn bed. Elk terug de helft vant bed genomen, alhoewel hij het merendeel van het deken pikte...

Zondag om 10 uur “sprong" ik (niet zo eenvoudig met een zeer hoofd…) er al weer uit, want ik mocht mijn laatste volledige dagje in Sydney nie verprutsen! Opnieuw nen dikke afschiedszoen aan Tony gegeven en alleen nr North Sydney Oval gewandeld, waar het “fanday" van de wallabies was (rugbyplayers van NSW).
Eventjes kijkje genomen en dan met de bus tot in Mosman gereden. Dit was mijn 1ste thuis hier in OZ en vond het nog steeds een gezellig plekje om naar terug te gaan! Rond 3u kwamen Marije en Saartje tot daar (want de lievertjes wilden mij nog keer vergezellen op mijn laatste dagske). Het was ijzig koude wind en veel te koud om buiten te zitten. Daarom gingen we eerst naar de supermarkt om muizestrontjes te kopen, voor in Saartje hare pudding te draaien (ja, die typisch Belgische spulletje zijn hier moeilijk, maar toch wel te vinden) en gingen daarna nog gezellig in een koffieshopke zitten, mijn “afscheidsdrinkske" van Saartje.

Marije ging mee met mij tot aan het cafee, waar we met Jimmy nr huis gingen. Mijn valieske er gepakt, zodat ik de volgende dag niet meer moest stressen.
En dan was het al zover; mijn laatste ozzie-avond. Ironisch gezien, heel belgisch ingezet; in het Belgian Beer Cafee met enkel goeie kriekskes en friet met mayo/ketchup. Van daaruit reed de taxi ons naar Kings Cross en gingen we eerst een nieuwe club binnen & dan een ouwe pub. Daar enkele bekenden van Jimmy tegen het lijf gelopen en in hun appartement wat wijncoctails zitten drinken (die Marije en ik sterk appreciërden, maar nog steeds treceptje nie van weten). Nick (werkt int Belgian Beer Cafee) moest in de ´Moulin Rouge´ (kleine club) DJ-en en draaide paar goeie plaatjes waar Marije en ik ons op lieten gaan! Wat later werden we door de jongens overtuigd om in een stripclub binnen te gaan. Ik wou het wel eens zien hoe dat in zijn werk ging, maar had meteen teveel gezien. Amai, alles bloot en twas supervernederend voor de vrouwen in het algemeen.
Nog eventjes de dansclub binnen geweest en dan met de taxi naar huis. Na een slapeloos, kort nachtje (3 uurtjes) in de zetel, kwam ik om 7 am wakker.

En dan was die langverwachte maandag 23/06/08 al aangebroken... Ik kreeg meteen (door telepathie zeker) telefoon vanuit Belgie van Skidie om mij een goeie vlucht te wensen. Ja, Belgie, gedaan met het Australische avontuur. Veel tijd om te piekeren of te treuren kreeg ik niet, want het werd nog een stresserende voormiddag!
Kmoest nog als laatste dingetje vanop mijn lijste, mijn bankrekending afsluiten.
Toen ik eerder ging informeren zou dit maar kwartiertje in beslag nemen, maar amai mijn oor; een uur en half stond ik daar terwijl dat stagiairbankiersterke dan nog afsloot met de zin “I’m not sure if the moneytransfer to your bankaccount went trough, call me if you have problems".
Met een stresserende tijdslimiet liep ik naar huis waar mijn koffers me gelukkig al klaar op stonden te wachten.
Nick zou mij om 11 oppikken om naar de luchthaven (20 min) te rijden, mooi 3 uurtjes op voorhand dus. Maar blijkbaar nog niet genoeg stress gehad, want Russell kwam net thuis (die s’morgens geland was en van de luchthaven kwam). Hij was 3 uur onderweg geweest door een megagroot accident : "Wat? Mijn vliegtuig missen?" was alles waar ik nog aan dacht. Na wat ongemakkelijke minuten arriveerde Nick, die mij meteen gerust stelde dat 2u op voorhand voldoet en het verkeer waarschijnlijk verbeterd was. Idd nog 4 km in de file gestaan, maar na 3 kwartier rijden stond ik al op mijn bestemming. Jammergenoeg niet meer int cafee afscheid kunnen nemen wegens de tijdsrush, maar na al die telefoontjes, smsjes van mijn Ozzie / Belgische / Hollandse vriendjes voelde ik mezelf toch glunderen omwille van de lieve woordjes. Traantjes kwamen er raar genoeg niet, maar omdat ik er zo naar uitkeek om jullie allemaal terug te zien, had ik daar geen plaats voor (al denk ik dat ik mijnen klop nog wel later zal krijgen…) Om 2.30 pm gingen we de lucht in en bestond mijn tijdsverblijf uit massas filmkes kijken, eten en proberen te slapen.
In Hong Kong maakten we een tussenstop en na een uurtje vlogen we terug de wolkskes in met 303 passagiers aan boord. Na het avondeten om 1 am (want op belgische tijd was het nog maar 9pm) sliep ik enkele uurtjes en om 9 am (1 am belgische tijd), wast weer tijd na om de pijnlijke (op zo nen kleine zetel) nachtrust een stevig Engels ontbijt te nemen.
"Goodmorning, we´re arriving in London at 5am with a temperature of 11 degrees". Aja, goed om terug te keren in de zomer:p. Het voelde al als middag, want we waren al van 5u op. Het zou dus een lange dag worden...
In London beetje gesukkeld en verloren gelopen om in te checken, maar met 4u tijd had ik natuurlijk meer dan genoeg!
Voor we het vliegtuig terug op mochten, gebeurde iets geks en eigenlijk doodnormaal. Er zaten naast mij typische Vlamingen (met hun schone platte taalke), waardoor ik plots het besef kreeg van "ik ben terug!"
Mijn hoofd was wat draaierig, kwas doodmoe en kreeg dan nog te horen dat er vertraging was om (na al 30u onderweg te zijn) mijn 3e en laatste vliegtuig te nemen naar ons dierbaar Belgie en mijn nog meer dierbare vriendjes en familie!
Maar dit was niet het enige luchthavenprobleem. Nee, ook mijn valieske had vertraging. Ze zat niet bij de toegekomen bagage en was dus zoek...
Dan kwamen de emotietjes toch wel boven, maar toen ik door een hele warme ontvangst werd opgewacht, was dat lachske meteen weer zichtbaar!

Superleuk om meteen met de papa, zus, briene en sarah te gaan lunchen in waregem city, en dan nog in een stralend zonneke. Met nen goeie sangria en het oh zo verlangde belegde broodje. Ja Grieteke en Saartje, daar moeten jullie nog klein beetje op wachten;).
´s Avonds nog een barbequetje gedaan, want dit belgische zomerweertje liet van zijn schoonste kanten zien!

Nu net nog lekker met goeie vriendjes wat drinks gehad bij mij thuis en vant weekend zal ik nog even meegesleurd worden in het belgische uitgaansleven.
Het is net alsof ik slechts enkele weekjes ben weggeweest, maar het voelt supergoed om iedereen terug te zien!

------------------------------------------------------------------------------------

Wat zal ik het meest missen in OZ ?

*de superschone stranden
*de "easy-going" lifestyle
*mijn ozzievriendjes
*het voordurend leren kennen van nieuwe mensen
*het staren en luisteren naar de golven
*het (meestal) schone weer
*de variëteit van cultuur (city) en prachtige natuur (zee, nationale parken, bossen)
*het heerlijke wandelen
*het engelse /ozzie- taaltje
*de schoon gespierde mannen :p
*het thaifood
*de ijsjes
*de smoothies (soort van dikke milkshake)
*de zoete koffietjes

(In Belgie : zwarte koffie met melk en suiker aan de kant)
(In OZ : Long Black (de koffie die wij kennen), Short Black, Cappuchino, Flat White, Macchiato, Latte, Chai Latte, Moccha, Vienna, Hot Chocolate, Baby chino)

*en nog veel meer...

MAAR NIET GETREURD OF GEZEURD,
IK HEB HIER NU ALLES WAT IK VERLANG.
EN DAT ZIJN MIJN DIKKE VRIENDJES
DIE IK MOEST MISSEN VOOR OH ZO LANG!

It's the final countdown... (Less than one week!!!)

2008-06-17T17:07:00.000-07:00

Gisteren nog precies 1 week en ik sta terug op Belgische bodem!
Ik ben nog steeds verbaasd hoe snel dit jaar voor mij is voorbijgevlogen...
Maar ik mag natuurlijk terugblikken op een fantastische periode, die mijn levensvisie enorm verbreed heeft en waarbij ikzelf zo opengebloeid ben door alle ongelooflijke dingen die ik heb mogen meemaken.

Dit hier zal waarschijnlijk mijn laatse update zijn, want na vandaag geen internet meer... (op voorwaarde ik in de luchthaven nog snel mijn laatste Sydney-daagjes kan updaten). Maar dinsdag kan ik jullie in levende lijve alles in geuren en kleuren vertellen (echt vertellen eh, niet meer via de telefoon, smsjes of mailtjes;)!

Daar gaan we dan nog een laatste keertje voor een sprong in de tijd...

Op zondagmorgen zat ik dus al in Port Macquarie, dat eveneens mijn laatste busstopje was geweest van mijn Eastcoast-trip. Want geen busrit meer voor mij terug naar Sydney, nope, een roadtrip!
Michael (een gast die ik dus in Byron Bay had leren kennen) pikte me op rond 1.30pm, we kochten samen nen grote milkshake (voor hem een korte lunchbreak, voor mij een goe desserke:p) en konden de lange rit aanvangen.
Het was een machtig autoritje! Het regende de hele weg, maar we zongen luidkeels mee met de muziek (vooral ik dan:p) en kletsten zodat de uren voorbijvlogen. Rond 5pm maakten we een korte tussenstop in Newcastle (terwijl het al donker was) en na nog 2u verder te rijden, waren we al in Sydney.

Maar een roadtrip zonder autopech kende ik tot nu toe nog niet, dus besliste de motor maar om de ambetanterik uit te hangen. We kregen een waarschuwing van een overhitte motor (het waterpeil stond abnormaal laag) en moesten dus in Chatswood genoodzaakt een break houden.

Het was eigenlijk een ideale timing voor ons 3, de auto kon eventjes bekoelen en zij konden lekker chinees gaan eten. Na 1 jaar Australie kan ik eindelijk het spicy food relatief goed aan; ik stond in vuur en vlam, maar na een weddenschap met Michael (owv de hoeveelheid en het spicy food ik kon eten), kreeg ik de appreciatie van dezen halve chinees, met mijn potje leeg!
Ondertussen was de auto afgekoeld, dachten wij, want na 5min rijden wast weer vant zelfde liedje... Toch nog vlug naar Central Station gereden om mijn achtergelaten zak vanop de bus (die ik in Port Macquarie, toen ik plots uit mijn slaap werd gewekt, in alle haast vergeten was) op te halen. Maar helaas was het de verkeerde zak die ze hadden teruggevonden, waardoor ik dus mijn favoriete pyama en dekentje kwijt was:(.
Hij zette mij rond 9.30pm af in Kings Cross (iets verder dan zijn appartement) en voor eens sliep ik nu in Sydney voor een laatste keer in een hostel.

Op maandag werkte Michael in Lindfield en kon hij me in Forrest Ville afdroppen, waar Saartje aan het nannyen was. In de VM ging ik met haar en de kids naar Ikea (waar ik hier nog nooit geweest was) en als beloning kregen de 3 kleine pagadderkes (en ook de grote kindjes natuurlijk;) een hotdog!

In de NM bleven we met het koude, regenachtige winterweer gezellig binnen. ‘s Avonds maakten we pizzabroodjes klaar en keken we oa naar de favoriete tv-show van Scott, waar hij en Saartje vorige week int publiek op tv te zagen waren!

Dinsdagmorgen vertrok ik met de bus naar de city. Het was heel tof om het zonneke ook hier opnieuw te zien schijnen in Sydney, alhoewel het meer de grijsgrauwe wolkjes waren die de hemel bedekten.
Het was supergezellig om met Lieneke bij te kletsen en lekker te gaan lunchen in de foodcourt, waar we ook bleven tetteren tot wanneer ze naar huis moest om ook haar laatste werkdaagjes in haar aupairgezin af te ronden.

Ik wandelde nog verder naar het operahouse (moest dat toch nog eens gezien hebben eh), kocht een lekkere muffin tijdens mijn wandelingske doorheen de city en nam de bus om rond 4u bij Sheona te zijn. Ik ging nl op geboortebezoek om da klein baby’ke keer welkom op onze wereld te wensen en natuurlijk ook de 2 andere girls terug te zien. Iona en Briar sprongen in mijn armen toen ze mij zagen en kheb ze het hele uur niet meer van mij kunnen houden! Ik had cadeautjes bij en mocht me al meteen in het knutselen gooien (dus tip voor de volgende keer: geen knutselmateriaal meer geven :p). Nee, het was echt heel leuk om ze allemaal terug te zien!
Ik nam daarna, terug in het donker, de bus terug. Liep nog eventjes in Dee Why rond en wachtte tot Saartje en Scott van hun werk om 7pm thuiskwamen. Samen burgers gegeten, wat tv gekeken en het bedje ingedoken.

Vandaag is het al woensdag, aaaah wat gaat het snel!
Deze morgen kon ik even op het internet bij Saartje thuis om mijn dagboekje aan te vullen en wandel ik straks tot aan de shops, waar ik ook ga lunchen.
In de NM zal Saartje thuiskomen en heeft ze verplichtingen in Mosman, waar ze mij zal afzetten met mijn valieskes zodat ik dan naar mijn 2e gastverblijf kan trekken in North Bridge. Ik ga nu nl enkele daagjes bij Jimmy (vant cafee waar ik werkte) gaan logeren. Vanavond zullen we het Belgian Beer Cafee nog eens opzoeken (die kriekskes hebben lang genoeg op mij moeten wachten :p) en morgen staat er nog een grote afspraak op de planning. Maar dat zal voor een verrassing zijn voor als ik thuis ben;)

In het weekend mag ik bij Tony overnachten (mss worden die nachten wel heeel kortjes als ik met hem op stap zal gaan...) en dan op maandag zal Jimmy mij vergezellen naar de vlieghaven, waar ik het fantastische Australie en mijn wonderschoon jaartje overseas vaarwel zal wuiven...

Maar op dinsdag zal ik wel overwelmd worden door jullie, die mij dit jaar veel gesteund hebben door de commentjes, berichtjes en mailtjes en mijn verhaaltjes steeds hebben opgevolgd (zodat ik minder werk zal hebben om alles uitgebreid te vertellen, maar het toch nog keertje voor jullie zal doen:p).
Ik vlieg op maandag om 3pm vanuit Sydney de lucht in, maak een korte tussenstop in Hong Kong en land in Engeland de volgende dag om 5am. Daar moet ik 4 lange uren wachten, om dan nog een uurtje verder te vliegen naar Belgie en jullie te zien!

Enkele dagen geleden had ik nog een heel grappig gesprekje met nen echten Ozzie langs de weg (dat ik de moeite vond om het hier even neer te schrijven, als afsluiter van oa ook het ozzietaaltje);

Deb: Excuse me, do you know what time it is?
Ozzie: Yeah mate, we have here 10 to 3!
Deb: Thanks a lot!
Ozzie: No worries, have a good one!
Deb: Thanks, have a nice day too!

Haha, grappige "slang" (typische australische woorden) toch!

Afscheid van mijn Australisch jaar;

Hoe dikwijls moet een mens,
afscheid nemen van iets,
dat een stuk van zijn leven is.

aanvaarden is de enige manier,
om door te kunnen leven.
En uitkijken naar jullie,
die mij zoveel steun hebben gegeven!

Ik wil afsluiten met mijn slotwoordjes die ik zo vaak heb gebruikt, maar nu echt wel meen;
Tot gauw !
Debs -x-

Vanuit Brisbane -> Byron Bay en dan (helaas) de final countdown...

2008-06-12T19:25:00.000-07:00

Aftellen geblazen,
maar vol met fantastische ervaringen geladen!

Nog precies 15 dagen had ik te gaan op zondag 8 juni. Het was alsook mijn laatste dagje in Brisbane (of Bris Vegas, genaamd door Ricky) bij Marianne en Co. Het was ‘feest int park” zoals wij zouden zeggen, maar hier onder de naam “Big bbq”. Het was nl. “Queensland Week” dat op maandag met een nationale feestdag, voor de Queens Birthday, werd afgesloten. In Parklands (supergroot park naast het appartement) was ere en megabbq, allerlei eettentjes en een groot podium met optredens voor de kindjes (oa. de allombekende “Wiggles”!). Ik ging er eventjes met Sammy heen, maar ze voelde haar niet zo goed, dus bleef ik daar alleen en genoot van het hele spektakel.

Rond 4pm pikte Ricky me aan het appartement op en reden we naar zijn huis. Daar zette de lieverd mijn fotos op CD en kletsten we nog tot we naar de kerk moesten vertrekken om 6.30pm. Jaja, ik heb er weer een fantastische nieuwe ervaring bij die ik met jullie wil delen, op voorwaarde dat je eerst al je gedachten en vooroordelen ivm de kerk (eventjes) uit je hoofd wegcijfert en mijn beeld opneemt. We kwamen aan in een klein zaaltje met podium en zetelstoelen. Er waren zo'n 50-tal jongen mensen (tss 16 en 30j). 3 meisjes vooraan zorgden voor de zangstemmen en de 3 jongens maakten met de drum en gitaar de muziek. 20-tal minuten werden moderne liederen gezongen (ivm leven en god). Iedereen zong luid mee (met de tekst op grootscherm), wat een hecht groepsgevoel schepte. Daarna was er de kans om een mededeling uit te brengen. Er was een jongen die vertelde over zn moeder die kanker had. Het was zo'n intens moment, dat opgevangen werd door steundende woorden en verhalen. De pastoor is een gast van 28j (heeft vrouw en kind) die daarna even 1 van zijn ervaringen vertelde, die hij ook linkte aan de manier waarop we beter handelen. Na nog enkele prachtige liederen was er een koppel die vertelde over hun messie in Afrika, gesteund door foto's en verhalen. De samenkomst werd afgesloten met nog wat gezang en dankende woorden. Nadien sloeg iedereen babbelke met mekaar, gingen samen uiteten, filmke kijken, ...
Kortom niet het ouderwetse kerkgedoe dat wij kennen (stilzitten en zwijgen, de typische gebeden, evangelie, ...).
Die (heel spontane, open) viering heeft mij zo gepakt, dat ik diep jaloers was op het feit dat ze hier een plek hebben waar ze over het leven, problemen en vreugde kunnen praten en steeds terecht kunnen. Ik weet van mezelf dat wanneer ik hoor van mensen dat ze nog naar de kerk gaan, ik hen meteen op een bepaalde manier beoordeel... Maar na deze intense kennismaking met een moderne, vrije manier van het omgaan met levensvragen/-en momenten, veranderde dit mijn visie over huidige gelovige mensen.
Rickie en ik gingen met de anderen pizza eten en keerden daarna naar zijn appartement terug om wat Seinfield (supergrappige serie!) te kijken.
Daarna gingen we met de auto terug naar de city, wandelden daar nog uurtje rond en kochten ondertussen ijsje met alle moeite van de wereld... In "Hungry Jacks" wachtten we half uur op ons "FAST food" en uiteindelijk aan de kassa, werkte hun ijsmachine niet! Hilarisch, want na al onze frustrasies over de "snelle" service, gingen we dan maar bij de concurrent "Mc Donalds" een ijsje voor 50cent veroveren :).
Eenmaal terug gewandelt naar het appartement, babbelden we nog 2 uur over vanalles vant leven, geloof, Australie & Belgie, ...
Om 2am kroop ik voort laatst in dat zalige bedje, na een zeer diverse en prachtige dag!

Maandagmorgen werd ik rond 9u wakker gemaakt door Sammy. Zij, Marianne en Ben wilden mij meenemen om uit te gaan ontbijten voor een stevige "mmmmm-"ommelet! Een perfecte afsluiter van een machtig verblijf bij deze "Brisbaners".
Dus dan maar uitgebreid afscheid genomen, tot ze allemaal eens (elk op hun beurt liefst) bij mij komen "zetelsurfen":)!
Sammy wandelde mee tot aan de bus, waar ik de regenachtige NM spendeerde tot mijn aankomst in Byron Bay rond 5pm.
Omwille van mijn 1e positieve kennismaking met het "coachsurfen", had ik paar mensen gecontacteerd om dit ook paar dagen in Byron uit te proberen. Tim, een gast van 28j kwam mij aan de bushlate oppikken, reed even rond het centrum om de belangrijkste plekskes te tonen en gaf dan een rondleiding in zijn huis, waar hij samen met 2 andere meiden woont. Dit kon je meteen merken aan de gezellige, vrouwelijke inrichting :p.
We babbelden uurtje over reizen en het backpackwereldeje (waar hij al wereldwijd veel ervaring mee had). Ik had het weer getroffen; hij was een schoolmeester, maar dit huidige jaar werkte hij als kok. Onze chef maakte dan ook een super pasta'tje klaar en als dessertje kreeg ik het filmpje "Breakfast at Tiffany's" voorgeschoteld. Zijn 2 houseladies kwamen laat toe, maar buiten een "hallo" heb ik ze niet leren kennen.

Dinsdag stond ik met de regen op. Maar na nat geworden te zijn in de douche, liet de regen zijn druppeltjes voor later en toonde het zonneke in plaats haar snoetje.
Ik wandelde tot aan de hoofdstraat vant centrum, internette even en ging met mijn zelfgemaakt lunchke op het strand zitten. Van daar wandelde ik verder naar de meest bekende vuurtoren van OZ, dat nl. ligt op het meest Oostenlijke punt van Australie!
Daar belde ik mijn Anneke (of tenminste haar voicemail) op, die al in Thailand zit met Steph. Ik bleef daar nog half uurtje zitten, want het was nl ook een "whale watching point". Geen walvissen gespot, maar wel mijn dagboekje terug de laatste nieuwtjes verteld.
Na die ferme wandeling (met al ondergaande zon om 3.30pm!) ging ik nog even internetten (is eindelijk eens gratis :p) en daarna eten in het stadje, want om 6.30pm begon de film "Sex & the City"!
Tim moest voetballen die avond en ik wou niet alleen in een vreemd huis zitten met 2 onbekende meiden (die wrsch niets afwisten van het couchsurfen...).
Dus door een zotte ingeving van mij, verwende ik mezelf maar lekker eens op een movie-night-out (alleen dan wel). Terug zo'n eerste ervaring eh :p.
De zaal zat vol met meiden en slechts een 10-tal mannen. Het was de beste "chickmovie" ooit! Ik heb gelachen, traantje gelaten en genoten van elk fragment. Om die mooie avond nog in schoonheid af te sluiten, verwende de hemel mij nog op een schone maan met duizende sterren boven mn hoofd. Super gevoel om zo naar huis te stappen (immers met een versneld tempo; in het midden van de nacht zonder companie :s).

De volgende morgen stond ik om 8am in de keuken te ontbijten en 2 uurtjes later wandelde ik opnieuw tot het centrum om daar wat rond te slenteren. Met mijn sandwichkes, tonijnblikje en andere snackskes (echt als nen frigoboxtoerist in Blankenberge :p), ging ik zalig lunchen op het strand. Met een ongeloof hoe warm de winter hier kan zijn, lag ik daar op mijn handdoekje (zonder strandtenue...) in dat bikiniweertje.
Rond 2pm verstopte de zon zich achter de wolken en ging ik dan maar even dat "free internet" gaan benutten en sprak ik uurtje later met Jenny af. We gingen ijsje eten en kletsten bij van onze afgelopen week.
Wat later ging ik terug mijnen zetel (het huis van Tim maw) gaan opzoeken. 's Avonds bekeken we de film "Motorcycle diaries" (ging ironisch genoeg over 2 rondreizende kerels doorheen Zuid-Amerika). Tim leerde me daarnaast ook nog een beetje gitaar spelen, waarbij ik tot de conclusie kwam, dat ik er toch de vingers niet voor heb (dat doe zeer!).

Op donderdagmorgen dan maar (weeral) afscheid genomen van Timmeke en met mijn zware valiezen gesukkeld naar het dichtstbijzijnde hostel in het centrum. Daar meteen mijn tour naar Nimbin geboekt, waar ik een kwartier later al door hen werd opgepikt. "The Happy Couch"(tbuske) werd wel dubbel zo happy gemaakt door de gids met zijn dreads!
Meteen kreeg ik het nieuws dat er een andere Belgische (sprak eens Nederlands!) op zat, een hele toffe, waar ik de hele dag mee optrak.
We stopten eventjes bij een adembenemde waterval en na 2 uurtjes hobbelen en bobbelen in de happybus met hippimuziek, kwamen we aan int drugsstadje Nimbin. De waarschuwingen die we meekregen waren "Drugs is illegaal in NSW, so do it unnoticed!"
Nog nooit zo'n kleurrijke hippiestraat gezien, waar je om de 5 stappen, zo subtiel mogelijk (sommige riepen echt wel...) aangesproken wordt met "You want some marihuanacookies?".
Elke toerist die hier komt, wil die koekjes wel eens uittesten, dus kochten wij met paar meisjes ook eentje om het later in fleurige tijden eens uit te testen.
We wandelden er 2 uurtjes rond, lunchten en trokken onze ogen open van al die extreem verschillende soorten weerdo's (hippies, junkies, choolders,...).
Terug met de bus naar de beschaafde wereld, met een korte tussenstop voor een prachtige lookout op Byron Bay (waar we zelfs in de verte in de oceaan walvissen konden zien spletsen!).
Rond 4u waren we terug en ik maakte nog voor een half uurtje een fietstochtje met de moutainbike vant hostel, ging nog eventjes internetten en dinnerde in het hostel. 's Avonds ging ik stapje zetten met Jolien in Cheecky Monkeys. We zaten bij velen van haar hostel en de sfeer zat er meteen in wanneer de jongens wisten dat er een "wet t-shirt contest" was! Helemaal niet mijn ding, maar Jolien dacht daar anders over... Zij had het op de te winnen prijs gemunt, nl. $300 cash! Tussen 5 deelnemers, met hun witte, natte topjes (met de prettige gevolgen voor de mannen natuurlijk :s) heeft ze wel niet gewonnen zeker! Ik denk een vernedering voor de volgende morgen, maar toch wel leuk voor de centjes voor haar...

Ik stond uiteindelijk vanmorgen al om 8.30am op, na een slapeloze, bibberende (ja de winternachten kunnen wel koud zijn met een dun dekentje) nacht. Laat in bed, maar vroeg eruit om uit te checken. Het was weer tijd om verder te gaan, maar omdat mijn bus pas 's avonds reed, had ik nog wat tijd in Byron. 's Morgens zette ik deze update voor jij erop! En nog wat toffe kiekjes om te bekijken (en nog wat meer jaloers te komen;).
Vanmiddag ga ik nog eventjes tot het strand, nog wat inkopen doen voor op de bus en als laatste de zonsondergang gaan bekijken aan het "Lighthouse" (meest Oostelijke punt van OZ, waar je een prachtig zicht hebt...).

Na middernacht zal ik aankomen in Port Maquarie. Ik blijf daar tot zondagavond en zet dan mijn laatste rit in naar hometown "Sydney". Ik mag er nog een weekje genieten van al het schone daar en de vriendjes waarmee ik die eerste 9 maanden gespendeerd heb.

Op maandag 23 juni is het dan zover (gek dat zo een jaar zooo snel voorbijgevlogen is) en zal ik traantjes laten om 1 van de beste tijden uit mijn leven te verlaten, maar land de volgende dag met een glimlach om jouw terug te zien!!!

Tot binnen 10 dagen (precies zoals een chirokamp),
dikke kus,
Debs -x-

Familiaal bezoekje aan Brisbane

2008-06-07T06:28:00.000-07:00

Idd, ik ben het familiale gaan opzoeken van deze keer...
Ik zit hier nu nl lekker te typen in een warm appartementje met een laptop voor mijn neus op een schone keukentafel.

Hoe heb ik dat weer kunnen forceren?
Wel, begin bij het begin en eindig met het antwoord op de vraag na een lang, uitgebreid, maar terug spannend verhaal...

Na mijn telefoontje op zondagavond om 9pm naar de jarige papa (wat trouwens weer enorm tof was om iedereen, zelfs de meme en pepe, terug te horen) zat ik samen met een paar te kletsen in het hostel. We gingen nog eventjes naar de Mc Donalds op de hoek en keken nog wat tv tot rond 12u.
Slechts met 3 meisjes in de kamer slapen lijkt ideaal, maar dit klonk wat minder aantrekkelijk midden de nacht; 1 van hen snurkte! Deze keer heb ik maar niet zelf onderhandelt...

Een ochtendmens ben ik hier zeker en vast geworden. Om 7u30 was ik op maandagmorgen klaar wakker. Er was ontbijt in het hostel, dus werd dit mijn 1e werk. Het regende terug pijpestelen, dus nog int livingske wat zitten kletsen, voor ik een vrijwilliger vond die met mij mee naar "Underwater World" wou gaan. Ipv te wandelen in de gietende regen en kleddernat te worden, reed ik mee met Rob en kwamen we schoon droogskes aan het aquarium aan. Talloze, superschone en kleurrijke vissen, koraal, kikkers, krokodillen, zeehonden, schildpadden en zelfs haaien gezien! We kregen er bovenop een sealshow te zien en hadden een hoop lol die 2uur daarbinnen.
Eigenlijk wel eigenaardig hoe je zo enkele uren met iemand kunt optrekken die je helemaal niet kent en er zoveel fun mee hebben. Tegen de middag waren we opnieuw in het hostel. In de NM wandelde ik nog even met James mee tot de supermarkt (voor enkele beloofde Tim Tams vergezelde ik hem met plezier:p) en daarna ging ik met Sungu Lee (of Peter, zoals ze den megatoffen Koreaan daar noemen) mee op zijn visavontuur. Het was mijn 1e ervaring met de vishengel. Helaas hebben we geen vis gevangen, maar hadden wel bijna een vogel mee voor ons avondeten... Hij hield onze aas (kleine octopusjes) voortdurend in de gaten en had die plots ook in zijn bek! Jammergenoeg had hij niet voorzien dat hij ook de hengel en de visdraad mee opgegeten had. Wij dachten efkes dat we een dode vogel op ons geweten zouden hebben, maar hij bleef gelukkig rondvliegen. De laatste octopusjes gaven we dan maar uit compasie aan ons vogelke, die hij met veel plezier opat.
Na een uurtje keerden we terug, zonder vangst, maar met een grappig verhaal voor de anderen in het hostel over onze vogel(v)angst!
Ik internette nog even en kookte dan samen met Dane (eerste australische backpacker die ik ontmoette) door wat van mekaars eten "samen te gooien". Er was filmavondje gepland en om 8pm stond "Requim for a dream" op het programma. Heel zware en intense film ivm drugsgebruik, maar ik vond hem zeker het kijkje waard!

Dinsdagmorgen was ik terug vroeg op om eerst douchke te nemen, te ontbijten, kofferkes te pakken en geleidelijk aan afscheid te nemen van de menskes daar. Door mijn onvoorziene stop hier in Mooloolaba (waar travellers meestal niet stoppen), waren die 2dagen eigenlijk onverwachts (na 1e indruk) zalig verlopen. De meeste backpackers verblijven hier voor enkele weken/maanden, in tegenstelling tot in andere hostels, slechts voor dagen. Ze vormen een echte vriendengroep en ik voelde me meteen supergoed bij verschillende mensen. Heel snel contact gemaakt, maar helaas ook snel terug afscheid moeten nemen... Voor ik vertrok, wandelde ik nog eventjes tot aan het strand. De zon had onze gebeden verhoord en straalde nog keertje zalig na al die dagen regen.
Even later was het helaas al tijd om de bus te nemen naar Brisbane, waar ik tegen de middag aankwam. Geen hostel voor mij deze keer, maar via Jenny was ik op een uniek idee gekomen.
Ooit gehoord van coutchsurfing?
Nee? Wel, luister dan goed.
Via internet kom je in contact met mensen die een zetel/bed vrij hebben en graag wat companie zouden krijgen voor enkele dagen. Ik las er een berichtje van een moeder van 4 (opgegroeide) kinderen, die met haar 18-jarige dochter in een appartement midden de CBD (city) woont. Ook zij had dit nooit eerder gedaan en klonk meteen superenthousiast aan de telefoon en stond heel open om mij te ontvangen.
Ze zou mij rond 2pm komen oppikken. Na het wachten wat beu te zijn, kreeg ik helaas geen respons toen ik haar rond 3pm maar opbelde. Ik werd wat ongerust, maar ze zat blijkbaar vast op twerk en kwam mij om 4pm oppikken. Mijn valies van deze keer niet in de bus, maar in een sjieke BMW...
Bij aankomst int appartement was het al meteen duidelijk dat ons Marianneke geen arme schooier was. Ze heeft 3 zonen en 1 dochter, waarbij de oudste zanger is van de "10 Tenants" (bekende groep). Ze skypte even met hem, want hij is nu op tour doorheen Rusland. Hij toonde ons even met de webcam zijn uitzicht op Moskou stad. Het was supercool om zo babbeltje te slaan en het kwam uit dat de band zelfs in augustus een concert in Belgie heeft, waarbij hij mij meteen vroeg om hen daar eventjes rond te leiden en de beste plekskes te laten zien. Ik zal wat vrouwelijk volk nodig hebben, want met 10 mannen op stap lijkt mij net iets te veel, dus als je vrijwilliger bent, laat het me weten;)!
Rond 7pm kwam Sammy thuis. Ze is echt een megatoffe, uitgaande losbol. We hadden meteen een toffe band en ook zij wil zo vlug mogelijk gaan reizen. We gingen 's avonds lekker uiteten naar een Vietnamees restaurant, waar ik zo verwend werd (na al die pastas in de hostels...). Het was zelfs zo goed, dat ik van Sammy de reactie kreeg "Its so funny how such a tiny person can eat so much!". Haha, kheb dat al meer gehoord...
Terug thuis bekeken we nog de film "Artificial Intelligents" en als kersje op de taart, kreeg ik nog een ijsje erbovenop!

Woensdagmorgen opede ik mijn oogjes voort eerst terug in een kamer alleen (in Sammys bed dan wel). Het was 10.30am, ik dacht dat ik achterover viel! Zo lekker geslapen! Sammy was gaan werken en Marianne naar de kapper en zou rond 11am thuiskomen. Ik ontbeet opt gemak, internette beetje en las buiten op terras mijn boekske. Marianne kwam rond 12u thuis, we lunchten en wandelden eventjes in het prachtige park naast de deur. Daarna zette ze mij af aan de Art Gallerey en het QLD-museum. Ik ben genen museumfreak, maar dit was wel 1 van de interessantste uit mijn collectie bezochte museums. Het 1e level draaide rond de typische eigenschappen van de staat QLD (Great Barrier Reef, rugby, ...), terwijl het bovenste verdiep het ZOO-museum omvatte. De Gallery of Modern Art was ook interessant, maar nu ben ik er nog meer van overtuigd dat sommige kunstenaars een extra zintuig moeten hebben om de wereld op die manier vorm te geven, ofwel zijn ze toch wel beetje getikt...
Na uurtje mijn cultuurlevel even op peil te hebben gebracht, ging ik nog even tstad in om daar een vlugge 1e indruk op te doen. Ik kon me helaas niet bedwingen en liet het deze keer niet enkel bij "windowshopping", maar kocht paar nieuwe dingskes. Ik was verliefd op deze wintercollectie (in tegenstelling met de mode van de zomer hier). Natuurlijk is het nu wel jammer dat het in Belgie zomer is he. Maarja, het kan daar savonds ook koud zijn:p.
Ik kocht ook nog enkele souveniertjes voor mijn nannykindjes Henry en Jack (woonden vroeger in Brisbane) en voor Iona en Briar, die er trouwens een nieuw zusje bij hebben! Een babycadeautje dus voor de kleine 'Niamh Victoria' (uitgesproken als 'Neve').
Ik kwam terug rond 6pm thuis en Marianne vertelde me dat Ben (jongste zoon) me om 10pm zou komen oppikken om samen pintje te gaan drinken naar het Belgian Beer Cafee. Maw een soort blind date met de zoon des huizes. Hij kwam wat te laat toe (en zag er gelukkig veel beter uit dan op de foto) maar gaf meteen een heel nonchalante eerste indruk. Even later vertrokken we met de auto naar mijn favoriete pub:p en dronken er natuurlijk meteen een kriekske (wat hij trouwens ook meteen als vrouwenbier kenmerkte wegens de zoetigheid, but girls, we love it!;). We babbelden erop los en gingen daarna wandelingetje maken in de botanical gardens. Hij is heel open en we hadden echt machtige diepgaande gesprekken (zelfs bij een 1e date:p), maar is aldus ook heel rechtuit en erg (mss beetje overdreven) sarcastisch. Meneer vertelde me zelfs dat hij al zijn toekomstige vrouw kent (dat hij echt wel meent), maar nog niets mee wil beginnen (buiten beste vrienden zijn), omdat ze nog te jong is en haarzelf eerst nog moet leren kennen. Ik heb nu de meeste van de familie leren kennen (mama, 2 zoons en dochter) en vind ze allemaal tops met heel sterke karakters. Het merkwaardigste is dat ze supergelovig zijn. In hun manier van doen merk ik het niet, maar in hun gesprekken (vooral met Ben dan) spreken ze met zo'n sterk geloof en diepgaand gevoel, dat ik er zelfs naar opkijk. We spraken over de wereld, liefde, god, ... Het is gek hoe open je soms kunt zijn tegen een vreemd persoon en hoe goed het voelt om bepaalde gevoelens bloot te geven (met grenzen natuurlijk).

Op donderdag wou ik terug beetje uitslapen, na laat uitstapje tot 1.30am, en stapte met het goeie been uit bed rond 9u30. Ben was hier bij zijn moeder blijven slapen, en rond 10am kwam zijn beste vriend en ontbeten we samen buiten op terras. Rond de middag vertrokken we te voet naar de winkelstraat in de city, lunchten daar en wandelden van daaruit naar Southbank, waar een prachtige lagoon met een nepbeach aangelegd is.

Tegen 3pm had ik eindelijk een afspraak om mijn haarlokken wat te verknippen en kon dit tegen een spotprijsje doen in de 'Brisbane hairdressschool', waar ik een kapsterke in opleiding mijn haartjes toevertrouwde.
Met een nieuw coupke ging ik terug naart appartement en internette nog beetje tot Sammy terug van haar werk kwam. Samen hebben we gegeten en wat gekletst en Scrubs zitten kijken. 's Avonds hadden we lekker luie avond voor tv en ons Sammyke heeft mij voor we gingen slapen een 'caramel latte' gemaakt, die mijn beste "koffie" (smaak je zelfs niet) ooit was!

De volgende ochtend stond ik om 9u op en waren de 2 ladies ook al in de keuken. Sammy en ik ontbeten buiten op terras, maar rond 10am kreeg ze telefoon dat ze toch moest gaan werken. Ik vertrok uurtje later dan maar alleen naar de lagoon met het nepstrand en spendeerde daar heerlijk relaxt de dag tot rond 4pm. De zon gaat hier al om 5pm onder, dus wandelde ik opt gemakske doorheen de city terug naart appartement.
's Avonds hielp ik Marianne om een pasta klaar te maken (ze is niet echt een kokinneke, dus liet ik mij maar even gaan :p) en rond 7pm kwamen Ben, Ricky (2 zonen) en Scott eten. Het was 't einde van de week, dus de boys kwamen bij moetje schooien:). Na het eten vertrokken we naar Southbank, waar er nightmarkets waren. We slenterden er eventjes rond en wandelden terug doorheen de city mall (winkelstraten, die trouwens op vrijdagavond open zijn tot middernacht) naar hun auto aant appartement. Ze namen mij mee naar de Mount Cou-Tha, waar je een lookout hebt op gans Brisbane; spectaculair!
Daar eentje gedronken en enkele complimenten gekregen voor mijn omgang met de australische sarcastische humor die ik ook al vlot kan toepassen :p. Veel afgelachen dus en uurtje later zelfs nog enkele goeie ouwe bekende biertjes gaan drinken in het Belgian Beer Cafee.

Op zaterdag sliep ik weer lekker tot rond 9u, ontbeet en nam een heerlijk douchke. Ik vertrok enkele uurtjes later naar het park, waar een repetitie van het leger aan de gang was met oa het afschieten van kanonschoten. Op maandag was het nl Queens Birthday, waarbij alles perfect zou moeten verlopen.
Het zonnetje zat wat gevangen achter de wolken, dus liep ik in de NM gewoon eventjes in de winkelstraten rond en wandelde opnieuw nog verder naar Southbank, waar er nu middagmarktjes waren. Rond 4pm wandelde ik terug naar huis en chatte nog eens heerlijk met de mama! 's Avonds kwam Ben mij oppikken en reden we met zn 10nen (met een klein buske en een auto) naar de top van een berg, helemaal landinwaarts (klein uurtje rijden). Helaas zat het weer niet mee (heel koud en regenachtig) en bedekten de wolken de talloze sterren aan de hemel. We hadden er toch klein kampvuurtje kunnen maken met onze fish & chips erbij en kregen zelfs nog van enkele andere mensen wat marshmellows om aan de (warmte-gevende) bbq te roosteren (echt zoals in de films op stokske eh:).
De vrieskoude lucht daar boven in de bergen deed ons toch naar huis keren, maar iemand had er niet beter op gevonden om eerst een tussenstop te maken bij "Cold Rock". Geen warme chocomelk, maar een lekker ijsje dat ze in Belgie ook nog moeten uitvinden. Je moet nl zelf je favoriete cremke samenstellen, door eerst de smaken te kiezen en daarna de "mix-inhoud" (brownies, tim tams, smarties, cookies,...). Deze verbrokkelen ze dan en mengen dit in je ijsje. Heerlijk... (Voor mij een tiramisu met maltesers, dus pak maar je zakdoekje om dat watertanden tegen te houden!)

Zondag is voor vele mensen een kerkdag, wel voor mij vandaag ook. Omdat ik zo een grote appreciatie heb voor deze familie hie, alsook hun relatie tegenover de kerk, had ik heel graag eens een viering meegemaakt. Het is niet zoals bij ons gewoon maar naar de mis gaan, bij hen is het informeler en meer groepsgebonden. Ze hebben een jongerenkerkgroep waarmee ze meermaals in de week samenkomen en verschillende activiteiten mee doen (kun je zelfs beetje met chiro vergelijken).
Daarmee heb ik mijn vertrek tot maandagmorgen uitgesteld, waardoor ik vanavond nog een viering in de kerk van de jongens (hebben allemaal verschillende kerk) kan bijwonen.

Zodus, je hebt allemaal wel eens vant gezegde gehoord "met uw gat in de boter gevallen zijn", wel ik heb het deze keer hier echt wel gevoeld!
Op maandagmorgen zal ik dus met spijt Brisbane achter mij laten en Byron Bay verwelkomen.
Ik zit nu eenmaals met een tijdslimiet en wil nog paar dingen zien langs de Eastcoast, alsook uitgebreid afscheid nemen van Sydney.

Voor ik afsluit, wil ik nog al die studentjes heel veel succes wensen met de examens en natuurlijk achteraf een dikke feeste toewensen!
En ge weet het, vanaf de 24e juni ben ik jullie mede-feestbeest!

Vele (nu terug zonnige) groetjes vanuit Brisbane!
Debs -x-

Van Airlie Beach via Noosa en Sunshine Beach tot in Mooloolaba

2008-06-01T00:52:00.000-07:00

Zonder gezijk, weer een boel ervaringen rijk!

Ik heb er weer een fantastische week achter de rug.
Jammergenoeg laat het goeie weertje wat van zich afweten, maar dat laten we niet aan ons wreten!
Om eens wat variatie te brengen in mijn wekelijkse update, wil ik starten met 2 ozziemopjes (questie van de sfeer er een beetje in te brengen he):
- How do you call a didgeridoo that doesn't work?
A digeridon't!-
How do you call a boomerang that doesn't work?
A stick!
Hahahaha... (ja australische humor eh, was wel goed op de moment:p)

En dan vliegen we er maar weer in zeker...
We starten bij het begin van een nieuwe week;

Maandag, de 26e mei!
Die morgen werd mijn gevoel van (nu toch wel voor keertje) "eenzaamheid" meteen weggezift. Ik had die nacht nl. een dormroom van 10 pers. voor mij alleen! Alhoewel enkele ongedierte mij companie hielden, deed dat gevoel van leegte me toch wel raar. 4 meisjes kwamen rond 6.30am binnen en kropen (na een lange busrit) meteen hun bed in. Ik draaide mij ook nog een keertje en om 9am sprong ik de douche in om daarna te gaan uit checken.
Aan de balie kwam ik (heel toevallig) Jenny tegen (Duits meisje van in Cairns), waar ik in de VM mee optrok. Ook zij leerdde eerder 2 mensen kennen, die (toeval of niet...) dezelfde zeiltrip als mij deden.
Samen hebben we nog aan de lagoon gelegen, tot we in de NM de boot op mochten. Het 1e werk was om alle drank in de ijsbakken te deponeren, de rugzakken in de kajuit en daarna de 1e meeting met de crew aan te vangen.
De skipper Benny zou ons veilig en wel de Whitsunday Eilanden laten zien en Dave stond paraat voor ons eten en snorkelen. Meteen konden we merken dat hij nog een andere taak daarboven had; entertainement! Welke grappen die allemaal uit zijn botten sloeg, formidabel!
De boot stond ondertussen niet langer meer aan, maar het zeil werd opengetrokken en we vaarden de oceaan in. Dave ging meteen achter zijn kookpotten staan en wij zaten met z'n 20-tal aan dek in de wat minder stralende zon en felle wind. Na 3u varen en wat zeeziekjes te worden, roken we de heerlijke pureepatatjes met gebarbequede vis. 's Avonds zaten we met wat muziek en drankjes gezellig samen en hebben wat gekaart. Nog een boel prachtige sterren gezien (waaronder de milkyway), voor we op het frontdek van de boot in ons slaapzakske kropen.

Dinsdag om 6am werden we allen door een keiharde muziekbeat wakker gemaakt, na een bijna slaapeloze nacht, owv de woele zee, enkele dronke zeevaarders (van onze groep dan) en een verschrikkelijke oorpijn (die ik al sinds mijn skydive heb...)
Het ontbijt stond al klaar en dat werd smullen maar! Ondertussen werd de boot weer in gang gezet en vaarden we net een harde tegenstroom 3u richting Whitsunday Island. Water spletste over de hele boot, we gingen "van voor, naar achter, van links, naar rechts" (cf. liedje) en een ander melodietje deunde door mn hoofd: "STORM op zee!". Rond 10 am werd eindelijk mijn kerende maag en draaierig hoofd wat rust toevertrouwt. Met het speedbotje werden we, doorheen het ondiepe water aan wal gebracht, waar we naar de lookout konden wandelen en eveneens naar de andere kant van het eiland. Daar lag Whithaven Beach, dat het op 1 na mooiste strand ter wereld is. Met zn helderblauwe zee, sneeuwwitte strand en wonderbaarlijke uitzicht, verdient het wel zn titel!

Om 5 voor 12 (dus tijd om in iets verandering te brengen) werden we terug opgepikt om de maagskes weer te vullen en verder te trekken naar McMahoins Point. Daar gingen we rond 4pm snorkelen. Zonder warm zonnetje, met natte wetsuit en koude zeewater, werd het opnieuw een prachtige duik (omringd met zoveel mooie vissen en koraal), maar dus helaas van korte duur. Ik vroeg de chefkok om hem een handje te helpen en zei maar al te graag toe. Zo leerde ik de geheimpjes van zijn spaghettisaus kennen en hadden we samen veel genot, in de primitieve keuken, rond de pot.
Met de apperitiefkes op tafel en de garlicbreads op de bbq, kwam de appetij naar boven. 's Avonds kregen we nog op de kaart een toelichting van onze grappigste thuis (of liever op de boot). Dave toonde ons de vaartocht die we gedaan hadden en vertelde er wat annekdotes bij.

Ook de didgeridoo kwam te boven en natuurlijk heeft ons Debbie er ook wl keertje enkele tonen proberen uit te krijgen (met relatief succes! Mijn appreciatie voor de aboriginals is nu toch wel wat gestegen, want mannekes, het werkt niet als een blokfluit ze!)

Op woensdag kregen we een uurtje meer om die (betere) nachtrust te volwaardigen, waarbij de dag met een geschikt wekliedje werd ingezet "What a beautiful day..." Na een stevig ontbijt genomen te hebben en uurtje te varen, mochten we een frisse ochtendplons nemen om nog wat koraal en visjes te bezichtigen.
Het was een bewolkte en frisse morgen, dus de helft weigerde heel vriendelijk dit offer. Ook ik hield liever mijn warme jumper aan en werd opnieuw het keukenhulpje om de lunch te bereiden. Wanneer we de laatste 2u naar huis (Airlie Beach dan toch) vaarden, kwam het zonnetje ons nog vaarwel zeggen en liet ze onze tevreden snoetjes van een leuke boottrip nog zalig nagenieten onder haar warme zonnestralen.
Na we rond 2pm de vaste grond terug gevoeld hadden en de "mss tot later"-beloftes werden uitgesproken, ging ik aan het strand liggen om nog lekker te profiteren van het zonnetje (die we toch soms, ipv die felle wind, gemist hebben). De meesten gingen die avond nog samen in het hostel drinken, maar ik moest al om 5pm de bus nemen naar "Town of 1770", want zo kon ik dagje met ons Maddeleine optrekken (die ik daar kruiste tijdens haar Eastcoasttripje van Sydney -> Cairns).
Rugzakje terug gevuld met pistoletjes en de nutellapot, koekjes en fruit, om de 9u-durende busrit te overleven. Om 7pm stopten we voor een half uurtje aan een wegrestaurant. Ik had mijn baguetjes al op, dus met wat chipkes stapte ik de bus weer op, om de rit verder te slapen tot de volgende stop om 12pm. Na dit half uur
werden mijn laatste 2u ingezet. Ik kroop van de ene bus in de andere, want Town 1770 lag nog 30 km afgelegen van deze busstop. Rond 3am stond ik daar dan met mijn valiesje int gat van de nacht. Ik had al altijd eens op het strand willen slapen, dus waarom nu niet eens iets geks doen (zoals ons Anneke zou zeggen)...
Slaapzakje geinstalleerd en dikke trui met kousen aangetrokken, om de (ijs)koude (winter)nacht tegen te gaan. Ik kan dit avontuurtje zintuiglijk te beschrijven als volgt; de frisse geur van zuiver zeelucht, het machtige geluid van de golven, het prachtige zicht op zee onder de maan en een ongelooflijk gevoel van vrijheid op dit verlaten strand. Klinkt fantastisch he, wel dat was het ook, maar bij 1 zintuig ben ik niet volledig geweest, nl. het gevoel van een enorme koude lucht en ondergrond. Na die enkele uurtjes slaap op de bus, kon ik geen slaap meer vatten. Het werd me kouder en kouder en na al die pogingen om me op te warmen (me helemaal indoffelen, piske doen, enkele meters lopen en zelfs ontbijten om 4am), gaven mijn oogskes zich toch eindelijk gewonnen aan de vermoeidheid, na de klok van 5.30am gezien te hebben.

Gek gevoel was het toen ik wakker kwam om 6.30am op donderdagmorgen. Ik lag daar te luisteren naar het zalige geluid van de zee op helaas nat zand :s rond en onder mij (het had wat geregend) en nu niet meer alleen, maar met enkele vroege vogels (mensen bedoel ik dan) op het strand. Mijn natte spullen bijeen geraapt, in de toiletten me gaan verfrissen en mezelf getrakteerd op een heerlijk ontbijt. Nog wat in het stadje rondgelopen, koffietje gaan drinken en mij proberen anti-dronke te gedragen. Ik was nl nog heel draaierig (had de sailingcrew voorspeld) van 3 dagen op de boot te zitten. Mijn hoofd wielgelde nog steeds op en neer, mee met de golven... Ik ging nog eventjes naar het strand om wat naar enkele surfers te kijken, waar ik aan de praat geraakte met een jawel, australische backpacker! Hehe, da komt ge ook niet veel tegen. Hij had paar dagen ervoor 2 belgische leren kennen, waar ik dan ook nog efkes een vlaams babbelke mee heb kunnen slaan. Tegen 12 am had ik met Maddeleine afgesproken. We gingen lunchen in een gezellig warm cafeetje, terwijl het buiten water goot. In de NM gingen we normaal gezien gaan choppa rijden (met megacoole motors door tstad rijden), maar helaas door tslechte weer werd dit afgelast en hielden we in het hostel een mega gezellig relaxt filmnamiddagje. Het was de max om mijn Hollands vriendinneke terug te zien en eventjes onze belevenissen uit te wisselen.

Town 1770 (genaamd naar het jaar wanneer Captain Cook dit stadje ontdekt heef) is echt wel een klein, gezellig buitenstandje ideaal voor surfing, maar waar geen steek te doen is:). Zonder enige gsm-ontvangst is het er echt om gewoon te relaxen en te genieten van de rust. De enige grote tegenvaller was dus dat het slecht weer was!
Rond 6pm ging ik naar een hostel waar ik voor de helft van de prijs (omdat ik er niet overnachtte) een zalige douche mocht nemen, lekker kon koken (al zeg ik het zelf, kheb er voor keertje mijn werk en tijd van gemaakt!) en de rest van mijn tijd kon verdrijven met wat int dagboekske te schrijven, wat folderkes van hostels en activiteiten te doorbladeren en beetje proberen in slaap te dommelen. Ik moest er nl terug wachten op de shuttlebus, die slechts om 1.20am mij kwam ophalen, om dan de Eastcoastbus om 2.20am te nemen. Opnieuw een slapende busrit, met een tussenstop rond 7am om te ontbijten.

Rond 10am kwam ik op (ondertussen al) vrijdag aan in Noosa. Overal regende het langs de Sunshine Coast, dus ook nog helaas in Noosa. Ik was er al eerder in november geweest (toen ik de Fraser Island trip gedaan heb) en vond het daar prachtig. Maar helaas is er met dit weer ook maar weinig te beleven en werd de enige uitweg dan maar naar het shoppingcenter trekken en schuilen voor die emmers water van daarboven. Door de shuttlebus werd ik eerder naar een hostel gebracht in Sunshine Beach (suburb ernaast), waarbij deze dan ook over en weer reed om ons naar Noosa Junction (shops) of Noosa Heads (strand) te brengen. Het hostel was echt supergezellig ingericht. Elke dormroom had zijn eigen keukentje, badkamer en zelfs livingskes met zeteltjes en tv. Een gezellig thuissfeertje dus.
In de NM nam ik ipv een lekker ijsje een warme chocomelk en hete douche. Het regende nog de hele avond, dus bekeken we met enkelen van ons "huisje" de film 'My big fat Greek wedding', die trouwens hilarisch was. Ik ging die avond na al die onregelmatige nachtrusten (op boot, strand en bus), terug eindelijk in een bed, vroeg gaan slapen.

Zaterdagmorgen stond ik al om 8am op. Ik ontbeet samen met Julia en we startten uurtje later onze "Coast track", dat een wandeling was van Sunshine Coast tot Noosa. Eindelijk geen regen (tegen de voorspellingen in!), wel heel winderig, met tussen de wolken af en toe het zonnetje die er tussenuit kwam piepen. Het was opnieuw een prachtige kustwandeling, met links het National Park en rechts het zicht op de woeste zee. Naar tschijnt was het nu het perfecte surfweer, wat ook te zien was aan het aantal surfers (niet overdreven: honderden surfers van alle leeftijden...) in en rond het water. Spectaculair zicht, maar liever zij dan ikke die die immense golven moesten trotseren.
Na dit stevig ochtendwandelingkje liepen Julia en ik nog even door de winkelstraat van Noosa en mochten we deze keer wel een ijsje veroveren:). Nog samen geluncht en wat op het strand naar de surfers gekeken (nee niet voor de knappe gasten, das veel te ver om dat te zien, maar voor hun zotte acties).
In de late NM deed ik nog alleen de kleine wandeling doorheen het National Park dat mij zo'n uurtje in beslag nam. Het begon indrukwekkend door het zien van een wilde koala in een eucalyptusboom en het eindigde adembenemend met de ondergaande zon boven de zeespiegel, waar de surfers nog steeds in volle actie de gigantische golven de bovenhand gaven.
Om 5pm nam ik het busje terug naar mijn hostel, waar we 's avonds samen aten en rustig tv-avondje hielden.

Deze zondagmorgen zat deze vroege vogel alweer om 8am aan de ontbijttafel, om daarna voor kwartiertje tot aan het strand van Sunshine Beach te gaan en even de frisse zeelucht op te snuiven. Daarna werd ik met het shuttlebuske terug in Noosa afgezet, waar ik al met mijn valiesje nog uurtje daar aan het strand ging zitten, om rond 10am de bus op te kruipen en verder zuidwaarts langs de Eastcoast te trekken.
Uurtje later kwam ik aan in Mooloolaba, dat een beetje vergelijkbaar was met Noosa; veel winkels, schoon strand en gezellige sfeertje. Het hostel was ook weer heel gezellig ingericht. Vandaag spendeerde ik heel relaxt door wat int stadje rond te lopen, keilang van warm chocomelkske te genieten in de Gloria Jeans (waar het warm en droog was, in tegenstelling met buiten), mijn internetverplichtingen na te komen en boekje te lezen (Ondertussen is het een ander boek geworden, want helaas ben ik 'Nannies Diaries' kwijtgespeeld in Airlie Beach. Dus Ann, jij had dat boek ook zeker, ik reken op jou voor een uitgebreide vertelling van de afloop van ons Nannie;)!

Vandaag is niet zomaar de 1e juni, maar het is mijnen papa zijn verjaardag!!!
Jaja, dus eerst en vooral nen GELUKKIGE VERJAARDAG en ik bel je straks op om u 3 dikke piepers over de telefoon te geven;)!!!

Met dit koude regenweer is het helaas overal beetje zoeken om het beste ervan te maken en toch nog de mooiste plekjes langs de kust te zien. Dus daarom zal ik morgen eens 'Underwater World' gaan bezoeken. Zo kan ik nog eens de prachtige visjes, haaien, zeehonden, koraal,... zien, zonder nat te worden en koud te moeten lijden;)

Ik besef dat die 1e juni het begin is van het einde van mijn jaartje overseas. De kriebeltjes om iedereen terug te zien zijn er zeker al, maar de spijt om dit ozzieland achter te laten prikkelt ook wel...
Ik hoop dat de weergoodjes gauw beseffen dat dat zonneke veel plezanter is dan die regen, maar het zonneke op mijn gezicht verandert er niet bij, want ik profiteer nog volop van mijn laatste resterende weekjes!

Voor de zoveelste keer krijgen jullie weer dikke kussen van mij over het internet,
en verlang maar al tot wanneer je ze binnenkort "in real life" krijgt ;).

Debs,
xxx

Goodby Cairns, Hello Airlie Beach!

2008-05-24T23:13:00.000-07:00

Hello...
I'm already back!

Still interested in what's going on?
Well, read on then!

Woensdagmiddag was ik geeindigd met mijn verhaalke, dus pik ik maar van daar mijn avontuurkes van weer op...
Bus OP en AF bij de Barron River, helmkes OP en reddingsvestjes AAN, rubberbootje IN en later bootje terug UIT... Nee zulle, schudden en sleren deden we met ZIN, maar tijdens de rit, bleven we er allemaal veilig IN!
Met 6 teamleden en 1 captain (de raftinginstructor) aan boord, werd iedereen kletsnat en mochten we op het einde zelfs zonder bootje het wilde water mochten trotseren. Zwemmen met de kont in het water en de voeten naar voren gestrekt op de kont (om zich van de rotsen af te duwen). Het was opnieuw een heerlijke dag, met tzonnetje op de snoet, maar een warme douche na het frisse water, deed toch goed!
Amai, kben weer in mijn dichtersmoment :p.

Vooraleer ik ging gaan dinneren naar de Woolshed (die pub), nog eerst wat centjes verdaan voor een nieuwe handtas, om die mindere centjes een nieuw thuisje te geven...
Daarna zat ik met “the American boys” (love that song!) in het hostel wat te drinken op het terras, om later naar PK’s te gaan, een pub waar het thema van de avond “Coyote Ugly” was. Grayer (1 vd boys) was al goe dronken en heeft zich natuurlijk op de bar gewaagd. Daarna terug naar de Woolshed geweest, waar weer elke backpacker vant stad zat. Nog Denmarks meisje leren kennen en de tafels weer laten afzien van al die danspasjes erbovenop.
Om 3u30 werd ik uit de pub gegooid..., net als alle anderen hoor;), wegens het sluitingsuur (het is natuurlijk wel een weekdagdag he).

Thursday, skydive-day!
Om 10u wakker geworden wegens de verbouwingswerken in het hostel en nog half uurtje blijven snoezen. Mijn schoenen waren nog steeds kletsnat van de rafting, dus vroeg ik jongen van de kamer of ik zijn sneakers mocht lenen.
Om 12.30am werd ik opgepikt om mij naar hogere oorden te brengen (14.000ft!:p).
Eerst opnieuw het nodige papierwerk vervolledigt, de kennismaking met mijn medejumper Mike gehad en uiteindelijk de instructies gekregen voor daarboven in de lucht. Met busje gereden naar de opstijgplaats (het liedje van ‘Tears in heaven’ op de radio was niet de ideale sfeerbrenger...), waar vliegertje ons stond op te wachten (vorm van een krokodil met open mond en scherpe tanden; questie van nog meer schrik aan te jagen); genaamd “Thunderbirds”. Met zn 8en op naar de 14000ft, of zo’n 4,3km! Kriebeltjes waren er nog niet, maar wel de opwinding. Toen ik met Mike net voor de open deur zat, kwam plots het gedacht:”My god, tis zover!!”. 5sec later viel ik al uit de vlieger, maakten we een koprol en vielen ze zo’n 10000ft (+-3km) naar beneden, in 60sec! Doorheen de wolken met meteen een amazing view op Cairns (zee, strand en formidabele natuurlandschappen).
De Mike was na die vrije val niet vergeten om onze parachute te openen en zo zweefden we nog de laatste km heel relaxt over het landschap.
Ik mocht zelfs eventjes de parachute besturen en wat later landden we met een heel zachte landing op een grasveld. Ondanks de enorm pijnlijke oren tijdens het vallen en de draaierigheid, was het een SUPERervaring en een enorm gevoel van vrijheid en genot, dat ge niet kunt beschrijven.
Erna trakteerde ik mezelf nog op een dame blanchke, terwijl ik rustig aan het bekomen was, int zonneke, terug op begane grond.
Ik slenterde nog beetje langs de winkels en ging even op de graslei liggen. Eenmaal in het hostel aangekomen vroeg iemand van mijn kamer naar mijn skidivecertificaat. Damn! Ik had het speciaal tussen een brochuurke gestopt, tegen het kreuken en had dit onbewust weggegooid!
In alle paniek naar die vuilbak gelopen en in het donker als zwerver beginnen rondneuzen tussen al die stikkende MC Donalds- en pizzaresten (Ik kreeg weer flashback van in de tijd ik eens mijn beugel had weggegooid). Niets te vinden, dus maar het skydivebureau opgebeld. Verrast kreeg ik hen aan de lijn (nog open na 6pm), legde de situatie uit en mocht achter nieuwe print komen! Het lag me toch wel nauw aan het hart, dus mijn tikkertje mocht daarna weer normaal slaan.
Vandaaruit ging ik opnieuw (voor een laatste keer) naar de Woolshed gaan eten en mij naar mijn kamer gaan klaarmaken. Eerst wat met andere mensen van het hostel buiten op terras wijntje gedronken en daarna met de American boys machtige drink-kaarstpelen gespeeld, die btw heel functioneel waren...
Tot 12.30pm int hostel zitten drinken en dan de weg overgestoken naar de Woolshed. In de rij aangeschoven, entree betaald en er meteen ingevlogen. Terug staan dansen op de tafels, tot we er voor 2ex die week werden uitgegooid (terug owv sluitingsuur natuurlijk).
Nog buiten (in de regen) feestje verder gezet en in het hostel blijven rondhangen. Plots ging, zonder enig besef van de tijd, mijn wekker af! Ik moest opstaan...

Het was al 6.30am en dus al vrijdag! Een half uur later moest ik aan de busstop staan om verder naar Airlie Beach te trekken. Snel andere kleren ingesprongen, valies samen gegrabbeld en vlug afscheid genomen om ten laatste uit te checken.
Op de bus meteen mijn boterhammekes met choco gesmeerd en erna eindelijk in slaap getukkeld. Om 10am hadden we een half uur stop om wat te eten en reden we daarna terug verder tot 1pm. Terug stuutjes met de chocopot erbij genomen en de busrit met afwisseling van geknabbel en geslaap relatief goed doorstaan.
Om 5pm kwamen we aan in het kuststadje Airlie Beach. Er was meisje Sarah op de bus die ik naar haar hostel had gevraagd. Zij kreeg lift (via geboekte trip) naar dat hostel, waardoor ikzelf ook niet moest stappen. Helaas was het daar volboekt (mss nog niet zo erg, want het was er $28/night) en moest ik ander bed gaan opzoeken. Beetje verder heel tof en supergezellig (precies int midden van een woud) hostel met bungalowtjes, midden het centrum en bij het strand.

Ik installeerde me snel, ging iets eten, nam douchke en wou mijn bed die avond niet meer uitkomen. Met een pub in het hostel is het natuurlijk wel geraden dat (voor een vrijdagavond) er naast de deur dikke ambiance was! Maar niet al te moeilijk en snel in slaap geraakt, waardoor mijn dagboekje, en ook mijn hoofd en oogskes er goe deugd van hadden!

Zaterdag om 9.30am wakker geworden met uitzicht op natte, druipende bladeren aan de bomen. De hele dag was het overtrokken en triestig weer. Wat doe je dan op zo’n regenachtige ‘winter’dag? Wel, eerst naar de (niet al te vette) zaterdagmarkt geweest en daarna gewandeld langs de kust en bootjes naar een shoppingcenter. Ik had geen zin om het hele einde terug te stappen en gebruikte mijn linkerduimke (aja aan de linkse kant van de weg;) om een lift te veroorloven. Veilig en wel afgezet int centrum en naar mijn hostel de was gaan doen. Terwijl mijn kleren in de droger zaten, leerde ik een Zwitserse jongen kennen. In de NM ging ik nog even op stap int centrum, las een boekje in de pub terwijl er terug een life-zanger aan het werk was en ging nog mijn fotos uploaden. In het internetcafee liep ik daar heel toevallig Suzanne tegen het lijf (Nederlands meisje die ik in Cape Trib leren kennen had). Met haar ’s avonds in de pub pizza gegeten en terwijl zij terug naar haar hostel ging, bleef ik nog wat rondhangen met die Zwitserse jongens en hun Duitse vrienden. Enkelen speelden gitaar, wat een heel relaxt sfeertje meebracht. Middernacht was het mijn bedtijd, maar rond 4am kwamen er enkele irritante dronkaards onze kamer binnen en maakten nog een uur kabaal!

Vandaag, zondag, zonnige dag! Al om 7.30am wakker geworden door die luidruchtige gasten met hun kater en half uur later was ik zelf al aant onbijten op mijn terrasje.
Ik had geen echte plannen, dus kwam ik op het idee om mountainbike voor 2uurtjes te huren om even Airlie Beach te doorkruisen. Ik reed langs de boardwalk (kustlijnwandelpad), dat heel mooi aangelegd was met terug prachtige uitzichten en heel relaxt ritje werd. Na uurtje half had ik dit al gedaan en daarnaast de hoofdstraat doorkruist. Dus conclusie; in Airlie Beach is niet veel te zien, naast de prachtige kustlijn, grote, mooie lagoon en gezellige winkelstraatjes.
Ik ging daarna een lunch gaan halen en legde mij aan de lagoon. Rond 2pm kwamen de wolkjes weer voor de zon en wast gedaan met zonnebaden. Nog terrasje gedaan en nu hier eventjes geinternet, om mijn lievertjes hier weer op de hoogte te brengen eh;).

Ik ga terug mijn afronding moeten beginnen sie, want tegen een internetprijsje van 1$/ 15 min, moet ik niet te veel treuzelen eh!

Morgen vertrek ik op de Zeilcruise naar de Whitsundays. 3 dagen en 2 nachten zal ik op een schip zitten met zo’n 23 partygangers (naart schijnt is het een partyboot...), waar we kunnen snorkelen, sterren bekijken en talloze eilanden met hun witte stranden!

(Heel grappig, ik kwam hier net inchecken voor de sailingcruise van morgen en ging op de computer. En net toen ik dit zat te typen van de cruise, komen er hier eveneens 2 jongens inchecken die ook morgen op die cruise meegaan en in mijn hostel verblijven. Al meteen afgesproken om vnv samen wat te gaan drinken en voila, nu ken ik er toch al minstens 2 van de boot:).

Jah menskes, het is al 25/05, dwz nog minder dan een maandje (gisteren precies 1 maand!) en ik ben terug!
Ik blijf genieten van mijn tijd hier en hoop dat jullie ook nog steeds blijven genieten van mijn (te) uitgebreide verhaalkes!

Dikke smakkerds,
Debske

Nog steeds in het wonderlijke Cairns

2008-05-20T17:43:00.001-07:00

Dag mijn trouwe dagboeklezertjes!

Hier volgt al mijn 2e berichtje vanuit de wondermooie Eastcoast!
(Met alle nationaliteiten rondom rond)

Ik zit er al helemaal in hoor, int backpackerleventje;
- vanuit een overrommelde valies leven
- dagelijks goedkoop junk- en pubfood en de specials van de supermarkt
- talloze backpackers leren kennen van overal in de wereld
- maar vooral Nederlanders (en Engelsen)! Echt, niet gezeverd, ik hoor hier voortdurend Nederlands rondom mij, op straat, in de hostels, overal. Maar Belgskes, neen, tzijn huismatjes zeker...
- 100x hetzelfde ozzie-avontuurtje vertellen, maar altijd opnieuw een ander avontuurverhaal aanhoren
- overdag: op dagtour, wandelen door tstad, strand liggen, socializen,...
- 's avonds: samen dinneren (in de goedkope pubs met hun goeie deals natuurlijk), samen gezellig drinken, uitgaan of rustig wat chillen met boekje/dagboekje, ...

So, let's flashback!

Mijn 1e zaterdagavond uit (klinkt als tiener die helemaal opgetogen is:).
Normaal zou ik uitgaan met dat Duitse meisje (die ik aan de lagoon had leren kennen), maar zij had helaas afgebeld. Dan maar de douche ingekropen en mij klaargemaakt voor “ik wist nog niet wat”.
Ik had mijn kortingsbonnetje voor een avondmaal in de pub, dus vertrok ik daarheen rond 7pm. Net toen ik het hostel verliet, vertrok ook een bendeke die richting (ik zag hun bonneke), dus vroeg maar of ik hen mocht joinen! Samen daar gegeten, maar het waren nogal stoere mannen/meisjes die zichzelf te stoer vonden om stoer te doen (kortom wat kinderachtig en opvallend), dus liet ik hen maar alleen na het eten. Ondertussen had ik jongen, Ciara (Britisch, waar ik de vorige dag mee samen zat op de bus van Cape Trib) gesmst om samen iets te gaan drinken.
Vanuit de pub, met hem naar de Nightmarkets gestapt, waar we eventjes rondtoerden en nog dessertje aten. We gingen erna naar de bar in zijn hostel, waar lekkere cocktails te verkrijgen waren. Meteen begonnen we er te socializen met een Engelse jongen, Andy, die net zoals mij de Eastcoast aan het afreizen was van Cairns naar Sydney. Supergezellige avond gehad en opnieuw een (zelfs knappe deze keer:p) toffe jongen leren kennen.

Zondagen zijn om uit te slapen, maar in een hostel is daar maar zelden sprake van, als je niet doorheen lawaai en zonlicht kunt slapen.
Om 9uur stond ik dus al weer klaar om eventjes int stad te lopen, te internetten, boodschappen te doen en gezellig aan de lagoon te gaan liggen. In de NM kwam Ciaran ook tot daar, waar we de hele namiddag genoten van het stralende weertje en een lekker ijsje.

Er was zelfs een bandje aan het spelen, dat zorgde voor een perfecte relaxte zondagnamiddag in de zon!
Rond 5pm het zonnebaden opgegeven en naar thostel gekeerd. 's Avonds ging ik terug naar het hostel van de vorige avond om er een zot, gekke avond te hebben met een 'crazy Ozzie' (dertiger die een boel extreme verhalen ophaalde), 'weerd Irishguy' (Ciaron) en de 'nice Englishboy' (Andy).

Om 1.30am in bed, maar om 6.20am moest ik er al op maandag terug uit!
Die enkele uurtjes slaap was zelfs al boven de verwachtingen, want om 5.30am waren er al meiden aan het pakken en was ik natuurlijk ook wakker. Precies 2u later stond ik al klaar met de swimmers, towel en sunscreen! Ik had een Reef Cruise in de 'Great Barrier Reef' (superschoonste plekje onderwater).
Eerst kregen we koffie/thee met koekje, terwijl we een formulier moesten invulen met oa de vraag “Hebt u in de laatste 8u alcohol gedronken?” Euh...nee...
Met een 50-tal vertrok de boot om uurtje half te varen tot de eerste Reef stop. Reispilletjes werden aangeboden, maar ik dacht dat ik ertegen kon... Het 1e uurtje was alles in orde, zitten babbelen met 1 van de duikinstructors (die toevallig daar was toen ik mijn rafting en skydive was gaan boeken en mij herkende). Ook ontmoette ik Engels meisje waar ik tijdens de dag mee optrok. Maar dan...; kerende maag, warmtegloeden en draaierigheid kwamen de kop opsteken. Toen de boot uiteindelijk lag te dobberen, was het tijd om te snorkelen en onze Nemo op te zoeken. Het was een mooi weertje, maar enorm veel wind en daardoor een ruwe zee. Wetsuit (om warm te blijven en gemakkelijker te drijven) en zwemvliezen aangetrokken en duikbril opgezet. Duikje in het water en genieten maar...
Enkele visjes en koraal gezien, maar mijn maag kon het na 10min al niet meer aan. Ik voelde me nog steeds misselijk en idd, wat later lag mijn ontbijt (net op tijd) te drijven... Ik kreeg wat gespreksstof van een Duitse en Franse jongen en na een poosje kwamen ook de andere snorkelaars en duikers eruit. Iedereen was aan het schudden en beven (including me) van de kou. De hevige, frisse wind zorgde voor veel kippevelletjes.
Een goe, stevig lunchbuffet bracht daar verandering in en ook voor mijn maagske.
Ze eens goed verwend met bbqvlees tss brood, want al die lekkere groentenslaatjes kon ik niet binnenkrijgen (watte? Ikke? Jaja). Ik nam als dessert 2 “anti-zeeziekpilletjes” en we vaarden terug half uurtje verder naar 2e Reefplekje.
Terug mij in pinguin verkleed en 2e snorkelpoging aangedurfd.
Amai! A-M-A-Z-I-N-G! Ik heb van dat half uur zooo genoten. 1 van de prachtigste dingen die ik ooit gezien heb; veelvuldig, kleurrijk koraal & de mooiste vissen in alle maten en kleuren overal rondom mij. Ik had veel lof gehoord over die oh zo schone onderwaterwereld in Noord-Australie, maar had nooit verwacht (dat ik) er zo door geimponeerd kon worden.
Van het warme water, naar de frisse buitenlucht en in de warme handdoek. Meteen omgekleed, maar terug opwaren was wat anders voor de meesten. Ondertussen was ik aan de praat geraakt met 3 jongens van California (jaja van the OC!). Ze hadden 6j gewerkt en samen hun job opgegeven om hier te komen reizen. Voila, het gezegde “Je bent jong en je wil wat”, kan dus lang meegaan:), maar het maakt je leven zoveel rijker! (Mss wel niet in de portemonnee...)
We kregen nog wat snacks en zelfs een lifezanger/gitarist en leuke entertainmuziek.
Dus met een eerder slecht begin, de boot met een SUPERgevoel afgestapt!
Ik wandelde nog even met de American boys mee en spraken af om deze week eens samen uit te gaan.
Ge ziet het, alleen reizen is nooit alleen zijn!
Ik vind het zelfs een voordeel, want socializen moet je wel, gaat veel gemakkelijker en maakt je vrienden- en mensenkennis zoveel groter.
Eenmaal in het hostel terug gearriveerd, heb ik mijn (net geschreven zinnetje) beetje aangepast en toch even “OWN time” genomen. Ik geniet er eveneens van om eens lekker alleen in mijn dagboekje te schrijven of boekje te lezen.
Ik wou 's avonds eens een stapje zetten in het nachtleven en daarom ook wat later vertrekken, zodat ik wat langer zou kunnen meegaan:). Om 9u had ik met Andy en enkele Engelse vrienden afgesproken. Daar liep ik terug een verrassing tegen het lijf, een belgische backpacker!
Na al die Nederlanders hier, kon ik toch eindelijk eens mijn Vlaams boven halen. We gingen 2 pubs binnen die avond, waarvan de laatste “the place to be” is voor alle travellers. Er werd op de tafels gedanst, door dronke en soms verklede partygangers op meezing- en dansmusic.
We bleven om 1am maar met Andy, andere Engelse en ik over, maar die waren ook geen echte dansnummers en ik had er wel zin in!
Dus, ging ik maar paar rondjes lopen tss het volk en liep 1 van de duikinstructors tegen het lijf.
Met hem en Duits meisje ons gewaagd aan het tafeldansen en echte partyavond gehad. Zelfs met de taxifiets aan het hostel afgezet (ik zat op het zadel en hij maar trappen:p) en om 4am bedje ingekropen.

Met zoveel andere meisje in je kamer, kun je dus al verwachten hoe het is om ze alle 13 te horen opstaan, beginnende van 8am tot 11am (ik had mezelf opgelegd om voor keertje tot dan in bed te blijven!)
Op dinsdag dus doucke genomen en meteen maar breakfast geskipt en geluncht. Daarna wandelde ik naar de Botanic Gardens. Ze waren heel mooi, maar om op te kunnen tegen die van Sydney en Brisbane, moeten ze toch nog wat meer boomkes planten.
Vandaaruit ging ik de city in, waar ik met Athena (Duits meisje die vorige dag was toegekomen) iets ging gaan drinken.
's Avonds bleef ik in het hostel en in de keuken sloegen we met z'n Europese vieren aan de babbel; nen Fransen, Hollander (again:), Engelsen en ikke, de Vlaamse!
Gezellig avondje gehad, maar er vroeg ingekropen, want de volgende dag moest ik uitchecken om naar ander hostel te verkruipen.

Vandaag is het woensdag en was het tijd om nog eens mijn valiesje op rolletjes uit te testen. Ik wandelde dus met mijn koffers enkele straten verder, om mij midden in het centrum te settelen. Hier had ik een 3 persoonsdormroom en al een paar ouwe bekenden. Ik had nl hier mijn avontuurlijke bookings gedaan voor de volgende dagen (en kende zo Ryan die er werkte) en alsook de 3 American boys verbleven hier.
Nu juist bracht ik jullie op de hoogte van dit hier alles en ga zo meteen mij klaarmaken voor mijn rafting:). Ik word aan het hostel opgepikt om de uitdaging van het wilde water aan te gaan...

Ik kijk er enorm naar uit, maar ben eveneens opgetogen naar morgen;
in de lucht stijgen naar een hoogte van 14.000 ft, en genieten van iets wat ik al zolang wil doen!
Helaas zal ik tijdens het weekend Cairns moeten verlaten, want ik wil natuurlijk nog meer zien en op maandag heb ik vanuit Airlie Beach mijn 3-daagse Sailingtrip naar de Whitsundays!
Ik weet het, kben een gelukszakje ...

Bedankt voor de lieve berichtjes en comments! Doet me altijd deugd!
En ik hoor/zie jullie binnenkort terug!

Smakkerd, Debs

Mijn 1e ervaringen met het backpacken in Cairns en Cape Trib!

2008-05-16T21:52:00.001-07:00

Hey curieuze lezerkes,

Hier volgt mijn 1e berichtje vanuit Queensland, waarmee ik dus officieel mijn Eastcoasttrip heb ingezet!

Ik was de 1e dagen wel duidelijk nog niet in de backpackroutine;
- Mijn kamersleutel binnenin vergeten, waardoor ik mezelf had buitengesloten
- Het gesnurk van medebackpackers (na paar andere pogingen uiteindelijk zijn hoofdkussen weggetrokken, waardoor ik weer slaap kon vatten)
- Na mijn 1e douche, shampoo vergeten (die natuurlijk al weg was toen het mij inviel)
- Bij mijn 2e douche, handdoek vergeten in de kamer (en dan maar in bikini, in het donker naar buiten gespurt om deze te halen)

Maar dat kom je allemaal maar 1 keer tegen he;), dus alles loopt nu al vlotter op zijn wielekes hoor:p

And you know it, first we're going back in time...

Moederkesdag, daar was ik gebleven. Ons dineetje, samen op restaurant was meer dan geslaagd. Superlekker gegeten en heel gezellige avond gehad met zn drietjes. Echt waar het ideale (helaas) laatste avondmaal van onze perfecte kusttrip doorheen Victoria!

Voor velen het begin van een nieuwe werkweek, maar voor ons op maandag nog steeds vakantie! Lekker uitgeslapen, ontbeten en de valiesjes beginnen pakken. Jah, er is altijd een tijd van komen en gaan, en nu was tmoment van 'gaan uit Melbourne'. Rond de middag straalde het zonnetje nog speciaal eens voor ons, waardoor we voor de laatste keer buiten mochten apperitieven! Nog wat kleine winkeltjes gedaan en de laatste souveniertjes gekocht, voor we voor de laatste keer de camper een ritje gaven terug naar zn huisje thuisje.
Van daaruit namen wij de taxi naar de luchthaven, waar weer het emotionele moment opstak van afscheid nemen...
Maar met een prachtmaand die we samen hadden gehad en de terugkomst binnen een maand&half, hadden we een boel van schitterende herrinneringen en schone vooruitzichten!
Met een half uur vertraging, vloog ik om 5.45pm opnieuw de wolkjes in, om ruim uurtje later in Sydney aan te komen. Mijn lievelingsstad helaas niet binnen gemogen, want half uurtje later zat ik al opnieuw in de lucht naar Cairns. Dus in 3 staten (Victoria -> New South Wales -> Queensland) gestaan in een 4uur tijd (dat kunnen niet veel mensen zeggen eh:p).
Om 10.30pm kwam ik aan in het paradijslijke Cairns (28gr) en werd door een shuttlebus naar mijn hostel gebracht. Na enkele 1e indrukken en een grappige verwelkoming van een oud, vreemd vrouwtje achter de balie, ging ik rond 12 pm met een 6-tal andere backpackers een hete, woelende nacht tegemoet.

Geen gordijnen in de dormroom, maar door al mijn voorzieningen, kon ik toch met mijn ooglapje op dinsdag tot 8am slapen. Meteen de badkamer en keuken eens gaan uitproberen en op stap gegaan in de city, met mijn stadsplan bij de hand!
Eerst langs de kust gewandeld en daarna via de talloze winkelstraten tot bij het shoppingscenter gestrand.
1e indruk: supergezellige en propere kuststad, maar grootste toeristenstad die ik al tegengekomen ben! Overal souvenierwinkeltjes (mama zou haar hier wel gejeund hebben;) en talloze acties voor tripjes naar de Whitsundays, Cape Tribulation, Airlie Beach, ...
Deze had ik zelf al geboekt, dus voor mij werd het nog enkel een speurtocht naar enkele goeie deals voor rafting & skydiving!
Ik nam van mijn vrij dagje ook de gelegenheid om heel eventjes te internetten en en eventjes aan de lagoon te liggen (soort zwembad met grasweide en strand aan de kust). Aan alle nodige zomerspulletjes (bikini, pet en zonnecreme) had ik natuurlijk nog niet gedacht... Dan maar zonnen en boekje lezen in rokske en topke:p. Toen ik terugwandelde van het water, werd ik plots tegengehouden door een fietser. Hij was daarvoor blijkbaar de lifeguard van de lagoon en wou mij graag leren kennen. Voila, zo had ik meteen mijn 1e Cairnse kennis:). Toen ik terug in het hostel was, vroeg ik een koppel (die al 8 maanden op hum wereldreis waren) of ik met hen mee mocht maar de pub, waar we voor een spotprijsje konden uit eten via ons hostel.

Woensdagmorgen moest ik voreg uit de veren, want om 7.35am werd ik opgehaald door een busje van mijn geboekte tour "Cape Tribulation". Voor 3 dagen werd ik vanuit Cairns tot in Cape Tribulation (bijna Noordelijkste punt) afgedropt. We reden met een busje en zo'n 10-tal andere backpackers Noordwaarts, via een “scenic coastal drive” (vergelijkbaar met de great ocean road). Langs de weg zagen we oa een 30-tal wilde kangoeroes luieren in de zon, voor we onze eerste stop hadden bij een lookout. We reden daarna langs een strand waar vele popsterren (zoals ons Bradje en zijn Angelina) gelogeerd hebben, tegen maar liefst een kostprijsje van $22 000/nacht! Van daaruit reden we verder naar Mossman (nee, niet die in Sydney!) voor een korte snackbreak. Na een uurtje in de bus kregen we morningtea en mochten we met een cruise de Daintree River op om krokodillen op te sporen. We hebben er toch wel een 4-tal ons zien spotten, net boven het water... We vaarden er heel dicht bij, maar natuurlijk moesten de handjes en voetjes strikt binnen blijven!
De volgende stop was een National Park waar we met de gids een half uurtje doorheen het tropische regenwood (maw de Jindalba Botanical Boardwalk) wandelden. Om 1pm werc de laatste stop ons hostel, waar ik meteen ging eten met een Nederlands meisje, Suzanne, die ik op de bus had leren kennen. In de NM hebben we samen een strandwandeling gemaakt en zelfs de rotsen opgeklommen om er een prachtuizicht te krijgen.
Ja, zelfs voor teerst hier ook een regenboog gezien! Dus zeker fotootje waard he;)
's Avonds maakten we onszelf een pasta klaar en bleven er nog wat in de Jungle Bar van het hostel hangen om onze tot nu toe Australische avonturen uit te wisselen.

Op donderdag was de zon nog niet op, of we stonden al met zn 2en op het strand. We wilden de zonsopgang zien! Helaas hebben we geen echte opgang gezien (owv de bewolking en rotsen waarachter de zon schuilde), maar wel een spectaculaire overgang van nacht naar dag op een wonderlijke plaats (op het strand, naast het tropische regenwoud en tussen de palmbomen).

Na een douche en ontbijt, moesten we om 8am klaar staan om een andere geboekte tour aan te vangen; horseriding!
We waren met allemaal alleen reizende meiden in het busje op weg naar daar en kwamen al vlug bij een FEIT: meisjes reizen meer alleen en gaan meer op stap/tours, terwijl jongens vooral in groepjes reizen en liever 's avonds drinken en overdag luieren (mss beetje veralgemeend, maar klopt toch wel meestal).
Voor mij hadden ze “Redman” gereserveerd, wat een heel gehoorzaam en natuurlijk roodbruin paardje was. We begonnen langzaam doo rhet open veld, via het woud, tot aan het strand.
Jah, opnieuw zo'n moment van; “Wat voor een prachtnatuur is me dat hier?”
De paardrij-gewenning was gepasseerd, tijd voor actie! Galopperen en nog iets (maar verstond die term niet in het engels) was de volgende stap en daarbij ronddraven doorheen dichtbegroeide bossen, moerassen en riviertjes.
Na al die spanning, eventjes de paardjes laten drinken en ons maagje ook maar wat verwend met een klein apperitiefke (alcoholvrij natuurlijk, want we waren allemaal BOB:p).
Daarna het paard terug op, om helaas weer de stallen op te zoeken.
Perfecte timing, want het begon net enorm te regenen. Maar af en toe eens regen in die hitte daar moet je erbij nemen, want een tropisch regenwood zonder regen is natuurlijk als een cafe zonder..., jaja pintjes;).
Ik lunchte nog voor de laatste keer met Suzanne in het hostel, want zi j vertrok al terug, terwijl ik er nog een nachtje verbleef.
In de NM was het dus geen strandweer en schreef ik daarom nog wat in mijn dagboekje en wandelde nog eventjes tot een meertje in de buurt.
Ik wou de dag eindigen zoals ik ze begonnen was en de zondsondergang op het strand bewonderen. Rond 5pm zat ik op mn handdoekje, met de chipkes en mijn boekje erbij (Nannies Diaries; er komen toch wel heel veel inleefmomenten voor hoor).
Rond 5.45pm kwam het al wat duister en tegen 6.15pm was het al donker.
Ik ging lang het wandelpad door het bos terug naar de camping, maar deze keer met een zaklamp! Amai, twas mss niet zo'n goed idee geweest om alleen met een klein lampje door het pikdonkere bos te stappen (met het bijzijn van al die diertjes en akelige takken), maar het gaf me wel een kick toen ik eruitkwam:).
Ik nam nog een warme, lange douche (en vergat dan die handdoek) om uiteindelijk rustig in mijn bedje efkes mn boek te lezen.
Er was net een nieuw meisje toegekomen. Ze was van Miami, woonde in New York, studeerde voor een jaar in Sydney en was hier op verlengd weekend. Ik was van plan om de volgende morgen een mountainbike te huren om naar een aangeraden Creek (meertje) te rijden, dus vroeg ik maar meteen of ze mijn gezelschap wilde zijn!

Zoals afgesproken, ontbeten Liz en ik op vrijdag samen rond 8am en zaten we uurtje later al op de fiets. Na bijna 1 jaar niet meer deftig gefietst te hebeen, ging het bij wonder goed (ge verleert dat gelukkig niet eh;). Maar om dit de dag na het paardrijden te doen, was mijn kont niet gelukkig mee...
Eerst op tgemak langs de weg gefietst, maar daarna op de dirtroad (steentjesweg). Veel gespeeld met de versnellingen, zelden gestapt op de steile stukken en na een uurtje gearriveerd aan het Emmagen Creek. De swimming hole, waar de meesten aan dit schone water hun afkoeling zoeken, hebben we helaas niet gevonden. Na kwartier stappen (fiets vlak voor het meer afgezet en het te voet overgekruisd) vroegen we het aan een voorbijrijdende jeep. Duidelijk niet op de juiste weg, dus zo gaf hij ons maar een lift terug naar onze mountainbikeskes. Daar nog eventjes in het zonnetje genoten en wat gelachen met de autos en motos die ook de rivier moesten kruisen, voor we terug op onze tweewieler sprongen.
Met het nodige gewandel op de steile stukken, ging het terugkeren verbaasd sneller (wrsch meer naar beneden). Er sprong zelfs vlak voor mijn fiets een kangoeroe uit het bos, waanzinnig om het van zo dichtbij, onverwachts te zien hoppen.
Om 12pm waren we precies op tijd terug, om nog snel eventjes het zwembad in te springen voor de verfrissing en nog te genieten van mijn laatste uurtje met een lunch in het zalige, stralende zonnetje!
Om 1.30pm werd ik daar opgepikt om de terugkeer van mijn geboekte tour af te maken. Dus met nog 15 anderen in de bus reden we terug richting Cairns met enkele tussenstoppen.
We hielden eerst halt aan een prachtig strandje om nog van het machtige weertje te genieten. De volgende stop was de “Alexandra Range” lookout. Daarna staken we met de ferrie terug de Daintree River over en reden dan naar “Mosmann Gorge”. Daar was een swimming hole midden in het regenwoud, waar enkelen van de groep zich in het koude (fresh)water waagden., terwijl wij hen van bovenaan toekeken.
Ook Port Douglas was een heel gezellig kuststadje met vele toeristische winkeltjes en terrasjes, wat meteen ook onze laatste stop was, voor we de busrit weer inzetten en rond 7pm aan de hostels afgezet werden.
Snel terug naar de pub geweest om er uit te eten en nog even te internetten, om dan rond 11pm bedje in te kruipen en ipv een 6-dormkamer, te slapen met toch wel 14 andere meisjes...

Om half 9 (voor nen zaterdag) ben ik na paar keer draaien toch opgestaan. Rugzakje klaargemaakt en aan de lagoon in het al stralende zonnetje ontbeten. Daarna nam ik zelfs een snelle douche; lagoon ingesprongen, maar ook snel er weer uitgekomen om in de zon te liggen (deze keer met bikini en zonnecreme!).
De rest van de VM spendeerde ik aan het boeken van mijn skidive en rafting. Toch wel moeilijk moment gehad om $500 van mijn rekening te halen, maar dit is iets wat ik al altijd wilde doen en naar tschijnt meer dan waard is!
Zo ging ik daarna gaan lunchen en liet het allemaal eventjes bezinken. Daar lag ik dan op de graslei, aan de lagoon, bij het strand in Cairns; waar ik volgende week over zou springen, vanop een hoogte van 14.000 feet (met 60sec vrije val!). Waaah, zaaalig!
Er lag wat verder ook een meisje alleen, en ik vroeg haar of ze ook alleen reisde. Het was haar laatste avond hier en vroeg haar dan maar of ze zin had om samen uit te eten en stapje te zetten.

Voor mij staat zaterdagavond ook voor de deur, dus nadat ik hier mijn dagboekje heb afgewerkt, zal ik dus ook nog eventjes het nachtleven hier in Cairns “moeten” gaan ontdekken.
Alhoewel, met de voortdurende gedachte van de spaarcentjes en geen geld meer binnen krijgen, is het toch wel wat zuinig spenderen geblazen. Maar volop genieten van dit tot nu toe al fantastische reisje, is natuurlijk DE boodschap!

Fotootjes van de Great Ocean Road (met de trui en sjaal) & mijn eerste week aan de Noord-Oostkust (met de bikini :p) staan erop; dus checken maar die pics!

Hugs & Kisses,
Debske

Zelf het toeristje afhangen in Victoria!

2008-05-11T00:26:00.000-07:00

Hey mannekes!

Hier volgt mijn 1e berichtje vanop mijn 2maandelijks tripje doorheen OZ!
Om te beginnen, alles gaat supergoed met ons 3tjes.
Het is helaas al onze laatste avond hier samen, maar daar zullen we straks eens een goe glaasje wijn op gaan drinken met een heerlijk mothersdaydinner:).

We vliegen terug in de tijd...

Op dinsdagmorgen om 6u40 kwam ik wakker met een vreemd gevoel. Ik bekeek mijn valies en dacht: "jah, t'is al zover...". Nog een afscheidskus van Tony en Nina, voor ze naar twerk vertrokken, en ik kon mijn laatste dingetjes pakken. Snel de douche ingesprongen en rond 2 voor 10 sloot ik de deur achter mij en eveneens een hoofdstuk van mijn Sydney-avontuur!
Ik ging nog voor een laatste keer met An naar tcafee om er nog eens te klinken op die prachtige afgelopen maanden en mijn volgende avontuurlijke 7 weken.
James en Jimmy nog een dikke knuffel gegeven om dan rond 11am mijn laatste afscheidsknuffel aan mijn vriendinneke An te gunnen, voor ik op de bus stapte naar Wynyard Station (ik had daar zelfs companie van 1van de obers van het Belgian Beer Cafee).
Ik kon meteen int station de trein naar the airport domestic nemen, waardoor ik al om 12am ingecheckt en legaal verklaard was door de douane :p.
Om 1.15pm zat ik daar al aan mn vliegraampje en zag de grond onder mij verdwijnen. Op richting het Zuiden, naar mijn 2 belgische (wrsch gebruinde) toeristjes.
Ruim een uurtje later stond ik al op Melbournse grond. Bagage opgehaald en naar de Qantasafdeling gestapt waar mama en Henk waren geland.
Na het geknuffel en bijgeklets namen we meteen de taxi naar de plaats waar we onze camper mochten ophalen. Amai, was het onze gelukdag? We kregen een luxecamper voor 5personen (ipv een kleine van), waar we die 7dagen mochten mee rondtouren.
We hadden beslist om eerst via het binnenland te rijden tot Port Fairy, daarna die zo bekende en prachtige kustroute terug te nemen tot in Melbourne, om ten slotte daar nog 2 dagen te verblijven.
Henk als 1e chauffeur (die wat onwennig was met het links rijden, maar het al vlug onder de knie had) en ons veilig reed naar onze 1e stop, een oud historisch stadje Ballarat. We parkeerden er meteen ons mobilhomeke in een 5sterren hotel en maakten nog een wandelingske door tstad.

Rond 7.30am kwamen we op woensdagmorgen wakker. Samen ontbeten en eventjes gewandeld tot Souvereign Hill (oud stadje uit de 19eE). Daarna verder gereden tot het centrum en eventjes in de big city rondgewandeld/winkeld.
Rond 11am terug de weg op, langsheen prachtige natuurlandschappen, om uurtje later in klein dorpje Lismore te stoppen om er te lunchen.
Na wat regen, kwam het zonnetje terug en vertrokken we verder richting Warrnambool.
Na een bezoekje aan het infocentrum (eel handig btw) konden we een selfdrivetour volgen doorheen de stad. We zagen de kustlijn, enkele lookouts en parken, het winkelcentrum tot zelfs de buitenwijken aan toe.
Rond 4pm stopten we bij een camping waar we eerst en vooral apperitiefden natuurlijk!
Uurtje later stapten we tstad binnen, wandelden beetje rond en gingen wat later heerlijk uiteten.

Een natte morgen op donderdag 8 mei 08, om 8am (hoe memorial...).
Terug na 't ontbijt de weg opgereden om nu de uiteindelijke "Great Ocean Road" in Petersborough te starten. Daar kreeg je al een uitstekend uitzicht over de rotsten in de zee en baai, genaamd "Bay of Islands".
Ook werd er een chauffeurswisseling gehouden. Eerst waagde ik mij achter het stuur en daarna ons mama. Tof om eventjes mee te rijden, maar ik hield het toch liever bij de co-piloottaak. Zo kon ik lekker de prachtige omgeving bewonderen, en dat meevolgen met het vingerke op een wegenkaartje, vond ik ook wel plezant.
De volgende stoppen waren "The Gotto" (rockpool en prachtig fotooke waard!), "The London Bridge", "The Arch" (prachtig zicht en historische plaats van een schipbreuk), "12 Apotstles" (12 rotsen die in de loop van 20miljoen jaren gevormd zijn), 2 Mile Beach en tot slot Moonlight Head.
Na deze toeristische trekpleisters reden we rechtstreeks door naar Apollo Bay, niet meer langs de kust, maar deze keer in een heel ander natuurgebied; "The Great Otway National Park".
Eenmaal in dit schoon kustdorpje Apollo Bay aangekomen, liepen we er eventjes rond en zochten daarna een camping op. Meteen weer de apperitief op tafel, dat al gauw het begin werd van ons dagelijks avondritueel :).

Op vrijdagmorgen wisten we ondertussen al meer dan goed dat het binnen 2dagen moederkesdag was. Het was maar dat die de klok sloeg op tv, radio en overal langs de straat en winkels.
Omstreeks 8.30am stonden we met het zonnetje op. En uurtje later waren we al weer "back on track!".
We zetten onze tocht verder langsheen de Great Ocean Road (die kortweg beschreven 1 van de meest spectaculaire wegen is ter wereld. 300km langs de zuidwestkust (van de staat Victoria); 1 en al bossen en bergen aan de ene kant, steile klippen en de oceaan aan de andere kant, met onderweg een reeks stranden en prachtige kustdorpjes). Meer dan de moeite waard dus!!
Wij stopten nog aan "Cape Patton Lookout", "Mt Defiance Lookout", Lorne (superschoon kusstadje), Anglesea (waar de Great Ocean Road ook eindigde) en reden tot in Torquay.
Na ons lunchke daar, nog verder naar de grote stad Geelong gereden, wat ons einddoel van de dag was.
We wilden die avond opnieuw lekker gaan uiteten, maar omdat de Thaise, Chinese of Italiaanse keuken niet voldeet, werd het ipv een fancy restaurant, de ouwe, goeie Mc Donalds:).

De volgende ochtend wilden we nog eventjes de zaterdagmarkt van Geelong beproeven, voor we terug op de Princess Highway zaten richting Melbourne.
Met een kort apperitiefstopke in Werrebee, kwamen we rond de middag al aan in Melbourne. Eerst tot St Kilda gereden (supergezellig kusstadje), daar geluncht en in de NM de winkeltjes, restaurantjes en cafeetjes langs geslenterd.
Natuurlijk voor heerlijk taartje aan de Europese cakeshop gestopt en daarna tot het Belgian Beer Cafee gereden voor een goe Kriekske en Stella'tje. Daar natuurlijk weer even de toerist afgehangen (en fotosessie gehouden) om daarna naar de dichts bijzijnde camping te rijden. Daar liep het even fout. We raakten we verdwaald, midden de city (in het donker)en reden er een uur en een half wat gestressd rond.
Uiteindelijk kwamen we rond 7pm aan en om onze Europese trekpleisters van die dag wat te compenseren, stond er die avond "kangoeroe" op het menu met enkele typische australische Arnotts-chocolaatjes als desserke! Ik heb rustig nog languit int zetelke een filmpke bekeken en wat gelezen, terwijl de tortelduifjes nog wandelingetje gingen maken. Jah, ge moet ze ook af en toe wat privacy gunnen eh:p.

Zondag, moederkesdag!
Hopelijk hebben al die mamaatjes er goed kunnen van genieten, de mijne (denk en hoop ik;) allesinds!
Al om 7.30am de gordijntjes opengetrokken en een lekker ontbijt op tafel (ipv op bed) voor de mama, met een schone boodschap erbovenop!
Rond 9am namen we de bus terug naar Melbourne centrum om daar de enorme shoppingstad te verkennen. In de VM was er aan de Botanical Gardens een wandel/loopwedstrijd aan de gang, met ruim 40 000 deelnemers! Ongelooflijk zicht.
Wij wandelden van daar, langs het lunapark, de winkelstraten door. Daarna namen we de tram naar Victoria Market, om er talloze kraampjes af te slenteren en in de foodcourt uiteindelijk van enkele verscheidene culturen te proeven.

Nu is het momenteel 6.20pm en zit ik hier mijn dagboekske op internet (tegen ferme betaling:p) snel te typen.
Helaas kan ik er hier geen fotootjes op plaatsen, dus voor al die schone, prachtige, wonderbaarlijke kiekjes, zullen jullie nog eventjes geduld moeten hebben...

De reservaties int restaurant voor vnv zijn om 6.30pm, dus dat wil zeggen, afsluiten dat eindelange verhaaltje hier!

Morgen nemen wij hier helaas weeral afscheid van elkaar, want ons mamaatje en Henkske nemen het vliegtuig weer richting (het warme) Belgie.
En ik mag verder vliegen naar het Noorden van OZ, om daar in het nog warmere (ja mooie temperatuurkes van 30gr) Cairns mijn Eastcoast-trip in te zetten!

Ik blijf jullie dus updaten met al die volgende avontuurlijke uitstapjes, en vergeet niet om ev iets van jullie terug te laten horen;).

Dikke kus,

Sabine & Henk
&
Debs, vanuit Melbourne

Mijn laatste Sydneyweek :(

2008-05-05T01:53:00.000-07:00

Vandaag is het officieel de laatste keer dat ik mijn dagboekje aanvul vanuit Sydney. Morgen vlieg ik naar Melbourne om daar terug de mama en Henk op te wachten (die daar ook naartoe gevlogen zijn vanuit Ayers Rock). Samen zullen we met een camper een roadtrip doen voor een goeie week langs de Great Ocean Road!
How exciting...

De laatste week hier is fantastisch verlopen. Het winterweertje laat van zijn beste kanten zien, want naast de koude ochtenden en nachten, schijnt het zonnetje bijna elke dag. En deze straaltjes geven ons natuurlijk een warme gloed en een lach op de snoet:).

Ik zal deze afgelopen week, voor jullie trouwe lezertjes, nog eens schoon beschrijven:

Op dinsdag werd ik om 7am in het cafee verwacht, terwijl mama en Henk de hele dag naar de Blue Mountains trokken.
Hun avontuur kan ik kort beschrijven als:
- De ferrie (veerboot) genomen naar de city
- Met een bustour naar het wildlifepark om de typische australische diertjes te bezichtigen, te aaien en te voederen
- De “3 sisters” bewonderd
- Met kabellift door de bergen getourd
- Een bootcruise op de Harbour terug naar de city
- Met de ferrie terug naar Manly
Ze vonden het een fantastische dag, die wij dan samen hebben afgesloten door lekker te gaan uiteten op de Corso in Manly.
Ikzelf had nl. een heel druk dagje int cafee gehad (het was terug de 1e schooldag in OZ na de paasvakantie). Maar ik geniet er nog steeds enorm van om daar te waitressen. Vooral dan omwille van het zalige werksfeertje met de collega’s.
Om 2pm moest ik vertrekken, want om 3pm had ik voor de voorlaatste keer afterschoolcare met Henry en Jack. Naart park geweest, huiswerkroutine en eten klaar gemaakt en zo was het snel 6pm.
Ik nam meteen de bus naar Manly om daar dus de toeristjes op te wachten en te gaan eten. Mama en Henk aten voort eerst (hier de meest populaire maaltijd) fish en chips, die natuurlijk ook bij hen in de smaak viel.

Daar ging die wekker weer op woensdag om 6am… En een uurtje later stond ik al in het cafee klaar om die dorstige en hongerige ozzies te serveren. Superleuke dag en veel afgelachen met Jimmy (chef) en James (baas). James was trots op mij, omdat ik blijkbaar al het Australisch sarcasme te pakken had:)!
In de late NM maakte ik mijn valies (twas de moeite) en verdeelde alles in:
- Valies naar Melbourne en Eastcoasttrip
- Valies met mama naar Belgie
- Valies om later zelf mee te nemen naar Belgie
- Gerief voor Saartje dat ik niet kan meenemen
‘s Avonds hadden we gereserveerd int Belgian Beer Cafee. Steph, mama, Henk en ik waren de eersten en startten met een goe bierke en kaaskroketjes. Maar helaas geen kriekskes (de biertap was kapot). Dan maar de alternatieven uitproberen he!
James, Jimmy en Milendra (collega’s) kwamen uurtje later ook toe. Meteen terug een biertje voor de neus en onze SUPERlekkere mosselen met friet besteld. Niet alleen het eten smaakte enorm, maar al die fruitige biertjes (kon ze zelfs niet meer op 2 handen samen tellen…) werden (mss zelfs nog meer) geapprecieerd! Mama en Henk gingen rond 10pm naar huis en ik bleef achter met de guys en ons lief Anneke (die later nog was achtergekomen)! We smeten ons meteen aan de bar, zoals de echte belgische tooghangers en hebben nog de hele avond zitten lachen en zeveren. Twas echt waar kortom een perfect geslaagde avond!

Op donderdag , geen wekker, maar had ik een persoonlijke wekdienst (die ik eerder niet apprecieerde na mijn slechts 5 uurtjes slaap...). Ik werd wakker gebeld om 5.30 am door de shuttledienst om mama en Henk op te halen vanuit Manly naar de airport (om naar Ayers Rock te vliegen). Ze zouden wat vroeger zijn, dus moest ik hen verwittigen. Een half uurtje later moest ik toch mijn warm nestje uit, dus had ik nog wat tijd om te bekomen na die stevige avond...
We waren allemaal relatief fit voor zo de "day after" te zijn. Ik begon zoals gewoonlijk met de "turkisch sandwiches" (belegde broodjes) te maken en daarna heb ik voortdurend mogen serveren, want het was weer een heel druk dagje. Het was enorm leuk om te werken die dag door de voortdurende (soms wel flauwe ozzie-) humor tussendoor. Weer heel veel klantjes tevreden gesteld en deze keer ook een "special customer" An, die bij ons kwam lunchen!
James gaf uiteindelijk toch toe dat hij mij als zijn favoriete, harde werkkracht zal missen:). En ik hen nog meer denk ik...
Na twerk ben ik nog mijn boodschappen gaan doen en vanaf 4pm heb ik in de zetel gelegen, nog pasta gegeten met Nina en Bobbie en met een filmke bijna in slaap gedommeld.

Op vrijdag werkte ik terug de hele dag int cafee, die (nochtans na een goeie en lange nachtrust) heel langzaam verliep... Om 4pm kwam Saartje tot bij mij thuis om wat bij te kletsen en enkele spulletjes op te halen die in haar interieur zouden passen.
Jaja, het begint serieus te worden, want 's avonds hadden we al het eerste afscheidsfeestje.
Ook Maddeleine (hollandse aupair) vertrekt maandag, om zoals ik langs de eastcoast te reizen (maar dan de omgekeerde weg; van Sydney naar Cairns).
Het dinnerparty'tje verliep in Darlinghurst, in een vegetarisch restaurant, waarbij je een uitgebreid buffet had en prachtig filmke, voor een spotprijsje van $25.
Samen met Maddie, Lieneke, 2 andere nederlandse aupairs, Steph en ik (An moest helaas babysitten) gingen we de stad in en namen daar de trein tot Kings Cross. Eventjes stappen en daar waren we al. Heerlijk en veel gegeten en dan lekker kunnen relaxen in chillzetels met een prachtige film met een zeer aangrijpend verhaal. Het tegenvallertje van de avond was dat Steph wat ziek was en helaas het overgeven onvermijdelijk was...
In het terugkeren stapten we door Kings Cross (ruige uitgaansbuurt van Sydney) en dan zie je pas eens de decadentie die in de stad heerst. Hoertjes die schaamteloos in een auto stappen, drugssnuivende junkies, opgetutte travestieten, ...
Omdat Steph nog steeds misselijk was, hebben we ons dan maar veilig door de taxi thuis laten afdroppen.

En ja, zelfs op een zaterdag heb ik van 8am tot 2pm gewerkt. Twas 1 van de drukste dagen sinds de opening, zei James. Smai, geen 5min moeten staan treuzelen. Twas dus niet zo'n relaxte werkdag, maar voortdurend "gas gegeven".
Steendood ging ik naar huis en heb terug wat in de zetel liggen rusten met een filmpje. Maar 's avonds heb ik toch nog eens iets geks gedaan (zoals An het zo schoon kan omschrijven) en kon ik nog eens iets van mijn lijstje "Things to do" schrappen!
Ik wou altijd nog eens naar het Lunapark (btw gratis ingang) gaan 'by night', dus vond dit de ideale gelegenheid. Het ligt op 1 van mijn favoriete plekjes hier in Sydney, en vond het toch wel weer adembenemend schoon!
Het view over de harbourbridge, opera house, harbour met belichte huizen en bootjes en kermissfeer, maken het perfect.

Op zondagmorgen heb ik dan nog maar een wasje gedraaid (moet ook gebeuren he), mijn vergeten schoenen bij Dan opgepikt en de bus naar Manly genomen. Eventjes het internetcafee binnengeweest en een half uurtje later waren An en Steph daar al om samen Tine (vorig jaar hier aupair en nu terug voor maand op vakantie) en Griet op te zoeken.
Met ons Belgian girls gingen we naar de wharfbar, waar je lekker op terras kunt zitten, in het zonnetje aan het water. Ook Hanne kwam wat later toe, die veel te vertellen had over haar vorige tripje terug naar Belgie.
En alsof we nog niet met Belgskes genoeg waren, kwam ook ons Saartje toe.
Wanneer de maagskes begonnen te knorren, stapten wenaar de Corso, waar we heerlijk gingen lunchen. Het werd dus een belgische reunie en eveneens een super afsluitlunch van mijn zalige vriendinnekes hier in OZ.
In de NM hebben we nog eventjes op Shelly Beach gerelaxt en genoten van het zalige, warme herfstzonnetje.
Rond 4pm namen we de bus naar mijn appartement, filmke bekeken en er natuurlijk bayleyske bij gedronken (op den afscheid). Daarna gingen An en ik (Steph was helaas te moe) naar den Belgian getrokken. Daar nog eens voort laatst geklinkt met de fruitige bierkes, samen met de mannen vant werk. Die hebben mij zelfs nog alleen meegekregen naar de city, waar we in de CargoBar nog rustig wat cocktailkes beproefd hebben.

Deze maandagmorgen moest ik dan uiteindelijk voort laatst opstaan om koffietjes te gaan serveren en er met enorme spijt afscheid van moeten nemen. Eveneens voor de allerlaatste keer genannyd (daar eindigt mijn "supernanny-carriere":p. En ook met een gebroken hartje de kindjes vaarwel moeten knuffelen. Ons Anneke was bij mij in de NM, want zij zal nu mijn nannyrolleke overnemen voor mijn 2 lievertjes Henry en Jack.
Van de ouders kreeg ik nog een superlieve, deugddoende kaart en een grote troostende boodschap van Henry; "In Belgie hebben ze de beste dingen; Belgian waffles, chocolate and fries! Dus het kan daar toch zo slecht niet zijn!" Haha, idd :p!
Nu vanavond nog mijn dagboekje hier int internetcafee komen aanvullen en hierna mijn laatste avondmaal met mijn flatmates...

Ik besef nog volledig niet dat ik hier terug een grote stap dichter neem naar het einde van mijn prachtige ozzie-avontuur. Ik kan nog geen afscheid nemen van al het fantastische hier (en gelukkig moet ik het nog niet echt doen, want mijn laatste week zal ik hier nog in Sydney doorbrengen!)

Morgenvroeg bij het ontbijt zal ik nog eens wat dagdromen en nagenieten van alle schone dingen die ik hier heb meegemaakt. En daarna uiteindelijk (mu met een volgeladen valies) voor de laatste keer naart cafee stappen voor nog een afscheidsdrinkje (warme chocomelk) met An en nog eens tot ziens te zeggen aan het J&J-team (James en Jimmy).

Never say goodby, but cu later! (Hopefully soon...)

En voor jullie, lieve lezertjes, is het ook "kzie je binnenkort!"
Want na mijn Melbourne-tripje, vlieg ik naar Cairns om maand en een half te reizen langsheen de Oostkust terug naar Sydney. En op 23juni stap ik terug in het vliegtuig, maar deze keer "back to Belgium!"

Ik hou je op de hoogte van mijn verdere avontuur,
niet meer vanuit Sydney-stad,
maar wie weet waar...

Kusjes,
Debs

Btw: again new picks (fotootjes!) ...

Na regen komt veeeel zonneschijn :)! Allemaal voor die belgische toeristjes?!

2008-04-27T18:04:00.000-07:00

Ja, het weertje heeft zijn ommekeer hier gemaakt. Na de vele regen van de afgelopen weken, heeft het zonnetje weer de bovenhand. Want een zonnetje op je smoel, geeft je meteen een beter gevoel!

Vele kijken uit naar mijn verhaal van deze week denk ik, want nu is het niet alleen over mij (begon wat tegen te steken he:p), maar ook van mijn mama en Henk!

Laten we terugblikken...

Op dinsdagmorgen was het zover! Ons mama en Henkske waren geland in Sydney. Met hun al fantastische avontuur in Bangkok (oa Olympische vlag zien doorgeven) waren ze klaar voor een nieuwe australische lading. Met een taxi werden ze door de city (al beetje sightseeing eh) in de vroege ochtend afgeleverd aan hun hotelleke in North Sydney. Het zonnetje vanuit het warme Thailand hadden ze helaas niet meegebracht…
Ik moest bij Henry en Jack gaan werken, maar doordat ik de auto had, kon ik ze om 9.30 am gaan oppikken en in de armen vliegen. Deed toch wel goed om mekaar terug te zien! Maar het voelde eigenlijk niet alsof het al zo lang geleden was. Raar toch he.
De kindjes waren beloofd om naar “Galaxie World” te gaan, dit is een soort indoor lunapark met allerlei spelen. Daar waren ze toch uurtje zoet mee en ondertussen konden wij Belgskes lekker bijkletsen! Na de lunch zette ik de slaperige toeristjes af, want ze kregen wat last van de vermoeidheid (na 3 slapeloze nachten). Een dutje deed hen goed, want om 3u30 pikte ik hen terug op en ging ik met de kindjes naar het park in Kirribilli, waar mama en Henk konden genieten van 1 van de prachtigste views op de city, Harbourbridge en Operahouse. Daar samen gezellig een uurtje gezeten en daarna naar huis gekeerd, terwijl die Belgskes achter bleven om er nog een wandelingetje te maken langs het water en in het Lunapark (outdoor pretpark).
Na mijn werk ging ik meteen naart hotel om dat daar eens te inspecteren en daarna gingen we boodschappen doen in de woollies. Heb hen meteen eens laten proeven van de beste, typische, australische chocoladekoekjes; de timtamkes (die natuurlijk enorm in de smaak vielen!). Daarna gezellig gegeten en rond 10pm samen naar mijn appartement gewandeld (is er maar 10min van). Na nog wat tv te kijken, kroop ik ook mijn bedje in.

Op woensdag werd het pletsen in de plassen en met een paraplu boven het hoofd, richting Mosman. Bijna daar, verschijnde het zonnetje al van achter de wolken. Eerst wat thuisgebleven, ge-internet, opgeruimd en rond 11am moesten we het huis uit zijn, want het was “open inspection day” (huis vrij te bekijken door potentiele huurders). Daarom namen we de auto naar Balmoral, ik had daar met mama en Henk afgesproken. Zij hadden daar al kleine wandeling kunnen maken (en koffiepauze gehouden om te schuilen voor de stortregen). Buiten konden we dus niet blijven, dus op Saartjes advies reden we naar French Forest naar een indoorspeelplein voor de kids. Ze amuseerden er zich kostelijk, terwijl wij opt gemakske konden zitten lunchen en koffietje drinken. Haha, geen “long blacks” meer zoals in Belgie, maar de capuchino’tjes werden meer geapprecieerd. Tot 2pm daar gebleven en daarna terug richting Mosman gereden om mama en Henk er aan “George Heights” af te droppen, waar ze een mooie wandeling konden maken met prachtige lookouts. Ondertussen gingen ik met de kids weer naar huis waar ze wat rustig tv konden kijken en ik het eten klaar maakte. An kwam rond 5pm naar hier, omdat we samen, nadat ik gedaan had met werken, naar Mosman hotel stapten om er samen met Steph, Jimmy en ook de mama en Henk gingen uiteten. Het werd supergezellig en heel lekker gegeten. Rond 9.30pm zochten Steph en wat later ook mama en Henk hun huisje op, maar Anneke en ik bleven nog 2uurtjes hangen met de jongens, oa Jimmy en Nick (werkt in Belgian Beercafee) en een glaasje wijn;).

Donderdag moest ik de hele dag int cafee werken, maar ik kreeg veel bekende klanten over de vloer. Steph, Tess en Anne kwamen even nen milkshake drinken. En zelfs helemaal vanuit Belgie, ook ons mama en Henk! Ze kwamen het ontbijtmenu even uittesten en hadden er natuurlijk alleen maar lof over uit te brengen;). Na hun stevig ontbijt vertrokken zij naar de city om daar even via Circular Quai naar de Opera House te wandelen, tot de Botanical Gardens en zo via de winkelstraten in Chinatown te belanden. Van daaruit konden ze dan even in Paddy’s Market binnenspringen en via de Darling Harbour terug naar de Harbourbridge keren. Blijkbaar hadden die stevige wandelaars nog energie over na al dat rondtcholen, want ze hebben nog de brug over gewandeld tot aan het hotel! Ik had deze luitjes rond 3u gaan opzoeken in Paddy’s Market en ging normal gezien bij hen blijven, maar ons Ann bracht daar verandering in. Van haar aupairgezin had zij 2 gratis tickets gekregen om naar een theater in de Opera House te gaan kijken!! Een one-life-opportunity natuurlijk en ik mocht mee!! Na het telefoontje besliste ik om daar in de city te blijven tot het theatre om 8pm begon, maar het regende ongelooflijk, waardoor ik kletsnat was en er meer als choolderke uitzag dan als sjieke, rijke ozzie om naar de Opera House te gaan… Dus vlug bus genomen naar huis, mijn mooie kleertjes en deftige schoentjes aangetrokken, gegeten en terug naar de bushalte gestapt. Daar ging ik samen met An op de bus en genoten wij die avond als jonge spruiten van een schoon toneel tussen allemaal sjieke, rijke zakenlui.

Vrijdagmorgen werd het mij een beetje moeilijk. De 2 vorige avonden telkens maar om 12u in bed gekropen en om 6.10am er terug uit! Die dag was het Anzacday; een soort bevrijdingsdag van WOII en een dag om alle Aussies en Nieuw Zeelanders, die in de 2e Wereldoorlog gevochten hebben, te eren. Maar voor alle ozzies houdt dat in; zich zat drinken en de hele dag naar de pub gaan! Dit is ook de enigste dag waar het gokspelletje; 2-up wordt toegelaten (gokken op ‘kop of munt’ en er veeel geld op inzetten).
Ongelooflijk, maar ikzelf heb die dag geen druppel alcohol aangeraakt… Ik moest in het cafee werken (waar ook die Belgskes terug kwamen voor onze lekkere koffie) en waar het meeegadruk werd. Amai, kheb tot 4u moeten werken en kwas kapot toen ik thuiskwam. Mama en Henk gingen naar Dee Why (waar Saartje woont) en verbleven daar het weekend. Ze maakten die dag een mooie wandeling van daaruit naar Curl Curl en terug. Ik ging naar Steph waar we pizza bestelden, ijsje aten en filmke bekeken. Heel relaxt dus, maar we kwamen toch nog de zetel uit rond 10pm om eentje te gaan drinken. In Minskies (Cremorne Hotel) was het superkalm en de mensen die er waren, waren allemaal overdreven dronke. Dus gingen wij maar de karaoke opzoeken:). Daar nog wat meezingertjes staan meebrullen, maar rond 12pm lag ik al doodmoe in mijn warm, zalig bedje.

Zaterdagmorgen weer opt gemakske ontbeten, waske gedraaid en met Nina en Bobbi zitten kletsen. Rond 10.30am vertrok ik met de bus richting Dee Why. Daar kookte de mamma scampi’tjes als voorgerecht en daarna een typisch belgisch gerechtje; vogelnestjes met puree. Rond 1pm vertrokken mama en ik in Saartjes jeepke en Scott en Henk op de moto om de Northern Beaches even te verkennen.
Het was superschoon weer ( 23 graden en zoning). We reden Noordwaarts tot aan Palm Beach met enkele tussenstops voor schone lookouts. Eenmaal daar, deden we de wandeling naar de lighthouse (vuurtoren). Daar natuurlijk terug zo een superschone plaatjes om in een fotoalbum te hangen. Rond 6pm moesten we terug zijn om snel wat warme kleertjes aan te trekken, even te stoppen langs de weg voor wat eten en dan naar Paramatta verder te rijden. Daar vond de ‘Dunny Derby’ plaats. Het was een racewedstrijd die georganiseerd werd voor het goede doel (kinderziekenhuis), waarbij eerst talloze racewagens en speedcars rond het parcour draafden. Maar voor alle kinderen en natuurlijk de ouwe ook, was de laatste race het toppunt! Karavans, boten en wc-kotjes (dunnies) werden vooruit getrokken door racewagens en de bedoeling was: alles kapot rijden! Amai, hilarisch! Het parcour lag er als een slagveld bij en alle auto’s en aanhangselen waren per total! We hebben ons echt plat gelachen. Het was meer dan de moeite waard om zover te rijden en ons spaarcentjes wat af te staan:).

Op zondag vertrokken mama, Henk en ik van bij Saartje (ik was op de zetel blijven slapen) met de bus naar de city. Daar gingen we via de winkelstraat en het mooie Queen Victoria Building eerst naar Paddies Market om daar wat bij de goedkope kraampjes rond te scharrelen en rond lunchtijd gingen we op de foodcourt iets eten. Om 2pm namen we de bus verder naar Bondi Beach om daar de superschone kustwandeling te doen van de Eastern Beaches (van Bondi, langs Bronte en Clovelly tot Coogee). Ook Henk en mama waren verkocht van de schone rotsen, natuurgebieden en stranden. Mama’s woorden: ‘Amai, hier zou ik wel kunnen wonen!’. Na de stevige wandeling, eventjes bij de McDonalds gestopt voor ijsje en cola en dan maar de bus terug naar de city genomen, want om 5pm begon het al wat te verduisteren. Daar meteen de bus verder naar mijn appartementje, waar ze eens mijn view bij nachtlicht konden bewonderen (natuurlijk superjaloers:p). Mama en ik hebben dan eens samen mijn valiesjes onder handen gepakt en alles beetje geschikt om wel/niet mee te nemen op mijn trip of naar huis. Tis de moeite… Henk en mama keerden hun weg rond 7pm en ik bleef nog wat tv kijken om dan maar niet te laat in mijn bedje te kruipen na een supertof weekendje.

En ja, hier is ze al, mijn laatste werkweek! Vanmorgen (maandag) stond ik heel vlot (had voor keertje lekker veel geslapen), stapte ik naar mijn Mosmangezin en moest daar voor de laatste keer een volledige dag nannyen. In de VM kalm aangedaan, Jack moest op playdate zijn, wat verder in de straat en met Henry ben ik thuisgebleven. Zo kon hij wat op de computer spelen en ik wat op de andere computer “werken”(mails checken en dagboek aanvullen). In de NM gaan we naar het park en een milkshake gaan drinken. Vanavond ga ik van hieruit met de bus naar Manly om samen met mijn bezoekertjes te gaan eten, waar ze sedert vanmorgen logeren in een bungalow, 5min van het strand!

Voor de rest van de week wordt het genieten van mijn laatste dagen hier in Sydney:(!
Morgen gaan de toeristjes naar de Blue Mountains, terwijl ik ga werken in het cafee. En op woensdag is het voor hen hun laatste dagje hier in Sydney voor ze naar de Outback (Ayers Rock & Uluru) vertrekken. We sluiten dat daarom ‘s avonds schoon af door te gaan eten naar het Belgian Beer Cafee, samen met Steph, Ann, James, Jimmy en Milendra (mijn collega’tjes vant werk).

Het doet mij enorm raar om zo steeds in mijn achterhoofd te horen “dit is de laatste keer…”. Gelukkig kom ik naar mijn ‘Great Ocean Road’ en ‘Eastcoast’-avontuur nog een goeie week terug naar Sydney, waar ik dan toch uiteindelijk afscheid ga moeten nemen van dit prachtige plekske en die goeie ozzievriendjes…

Dus heel veel groetjes van ikke, en ook de 2 andere Belgskes, die het hier eveneens heel erg naar hun zin hebben!

Tot gauw in een volgende update!

P.S.: Ik kijk steeds uit naar de comments die mij enorm veel deugd doen, dus ga je gang ;)!

XxX

Suuuuperweekend gehad en nu fantastische vooruitzichten!

2008-04-20T18:38:00.000-07:00

Ik heb opnieuw een ongelooflijk, fantastisch verlengd weekend gehad!
Zeker voor herhaling vatbaar, maar wanneer...

Het was nl. al mijn 3e laatste weekend hier in Sydney.
Maar morgen komt de mama en Henk toe, dus zal ik genieten van mijn bezoekertjes en het vele sighseeing met hen en daarna mijn eigen reisjes beginnen.

De weekupdate:
2 weken vakantie voor de kindjes, wat voor mij betekende 3 dagen in de week op hen nannyen. Op die regenachtige maandag hebben we het rustig aangehouden. Popcorn gemaakt, wat tv gekeken en naart skatepark geweest (waar ik heel toevallig weer Belgische madam ontmoette met 4 kindjes, die hier net komen wonen was). En ‘s avonds thuis gaan eten en opt gemakske tv gekeken met Nina en Bobbie.

Op dinsdagmorgen meteen in de douche gekropen (kwas zelfs vroeger wakker geworden dan ik op moest) en ontbeten. Terug naar mijn mannekes Henry en Jack gestapt en weer veel binnen gebleven door die miezerige regen. Ze hadden beide een playdate, dus met 4 jongens int huis was het lekker luidruchtig. Voor lunch pancakes gemaakt en in de NM nog even naart park hier in de buurt geweest. Als avondeten had ik megalekkere macaroni gemaakt, maar blijkbaar niet voor Henry en Jack. Beide wilden ze niet eten, omdat de gekende macaroni & cheese bij hen (vanuit pakskes) anders smaakt:s.
Thuis zelf ook pasta gegeten en met Nina en Natasha (vriendin van Tony vanuit Melbourne, die ‘s avonds nog haar vliegtuig terug moest nemen) terug genoten van de tv-show “The moment of truth” (erg toch eh, genieten van anderen hun miserie).

Woensdag moest Jack in de VM naar een voetbalkamp en ging ik met Henry naar de Movies in Warringah Mall!
Voor mijn 1e keer hier naar de cinema en dan nog wel naar “Spiderwick Chronicles”. Een animatiefilm voor kinderen waarbij avontuur en fantasie de voornaamste rol speelden. Ondanks dit mijn ding niet is, heb ik enorm van de film genoten. Daarna keerden we meteen terug naar huis om te lunchen en terug te zijn voor onzen Jack. Opnieuw reden we nog even naar het skatepark (de gasten met de skooters/steps en ikke op een bankske) en door de regen, naar huis animatiefilm gaan kijken.

Donderdag moest ik naar tcafee gaan werken. Door de schoolvakanties komen de mama’s (normaalgezien voor en na het afdroppen van hun kdn) dus niet meer voor een koffietje, waardoor dat verschil grondig merkbaar was. De lunch was toch wel nog druk, maar met die voortdurende regen wil er natuurlijk zelfs geen kat door lopen.
Na twerk ging ik met Jimmy (chef) en James (baas) enkele kriekskes gaan drinken int Belgian Beercafee. Rond 6pm waggelde ik naar huis en net op dat moment kwamen Tony en Steven thuis. Meteen naar Domino’s gebeld voor 3 pizza’s en binnen de 20 min ging de bel al, mmm… Ondertussen hadden Tony en ik al om drank en chips geweest en jawel op de moto! Zaaalig! Rond 8.30pm kwamen ook Dan en Carlo een apperitiefke binnensmijten, want de 4 mannen gingen uit naar de city. Ikzelf werd uurtje later opgepikt door Jimmy en zijn housemate om (weeral) de belgische biertjes achterover te gooien. Normaalgezien zouden we nog met de 2 barmannen (jonge gasten ze) maar Minskies gaan, maar we bleven hangen int cafee tot 2pm en sloten voor de 2e keer die week het cafee! Terug met de taxi naar huis, waarook een dronke Nina net haar bed gevonden had :). Jah, en dit allemaal voor nen doordeweekse donderdagavond… Voor mij niet gelaten van deze keer, want ik had de volgende dag een vrij dagske;)!

Maar de “day after” is toch ook nooit zo plezant als die laatste uurkes van den vorige avond eh… Om 8am wakker gekomen op vrijdag en wat rustig bekomen. Een stevig ontbijt genomen en dan maar de rommel int appartement wat opgekuisd; lege alcoholflessen, pizzadozen, bergen afwas, … Toen ik daar met mijn vot en cleanspray in mijn handen stond, kwamen Tony en Dan net thuis. Het was kwart voor 10!!! Ik had een grote uitgaansavond gemist zeiden ze (maar blijkbaar nen uitgaansochtend ook, amai…)
Ik had daarna met Anne afgesproken om naar Paddies Market te gaan. Superslecht weer, maar al rond 11u in de city, waarna we toch in de gietende regen naar de ondergrondse markt stapten. Eerst zijn we iets gaan eten opde foodmarket en daarna slenterden we de kraampjes af. Rond 2pm hadden we er al genoeg van en maakten onze terugweg door de bus te nemen naar de koffieshop (waar ik werk). Ik had onzen Jimmy beloofd om “Hottie Ann” mee te brengen voor nen warme chocomelk. Amai, hij zag er een pak uit. James verwijtte mij van zijn supergrote hangover, maar “eigen schuld, dikke buile” zeggen ze bij ons eh;). We hebben daar toch wel een uurtje half zitten kletsen en daarna wat staan zeveren en lachen met James en Jimmy. Nog nen lolly gekregen voor we vertrokken en zo tot aan mijn appartement gestapt. Daar nog wat rondgehangen en ons Anne tot ziens gewuivd. Macaroni gegeten en klaar om te vertrekken! Bobbie, Nina en ik gingen nl. naar de “Highschool musical on Ice” gaan. Ik was superenthousiast om te vertrekken rond kwart voor 7. We dachten dat het om 7pm begon en we dus al iets te laat gingen toekomen, maar dat we zooooooveel te laat zouden zijn, dat hadden we zelfs niet durven denken. Nina keek nl. op de kaartjes en de show startte om 3pm! Goed zo, Bobbie! Heeel slim… Daar ging mijn enthousiasme. Dan maar een ”U-ie” (rechtsommekeer) gemaakt en besloten omnaar de Coles allemaal “bad food” te gaan halen (chips, crackers, chocolade, …) en ons dronke te drinken. Twas natuurlijk nog vroeg, dus tegen 9pm was de leute al wat verzakt. Ik kreeg net telefoon van Steph om mee naar de city te gaan. Eerst geweigerd, maar ge leeft maar 1 keer, dus haar meteen weer opgebeld, mijn kleedje aangetrokken en ready to party! Met de taxi naar George Street, daar in een club eerst opt gemakske paar gedronken en met Tony en Steven dan naar Kings Cross gestapt. Skidie en Wendy weten wel nog die beruchte pary van hun 1e avondje uit, wel nu gingen we binnen in die sjieke club aan de overkant. Zelfs zonder naam op de guestlist, lekker binnen! Rond 3 am taxi terug genomen en deze keer niet alleen in bed gelegen. Ik schenkte ons Tonyke de helft van mijnbed, als hij zich braaf hield (wat hij natuurlijk deed!).

Op zaterdag heb ik mij de hele dag slecht gevoeld. Na mijn ontbijt voelde ik mijn maag wat keren, maar vertrok toch heel vroeg naar Manly. Daar ging ik het hotel voor ons mama en Henkske boeken en mijn reisje nog wat verder gaan plannen en betalen. Daar nog wat in de Corso gelopen langs de winkels en int zonneke en rond 11.30am terug de bus naar huis genomen. Ik heb geluncht en mij meteen in de zetel gelegd en 3uur “Sex and the City” liggen kijken. Geluierd dus met een hangover… Rond 3.30pm moest Tony iets op zijn werk oppikken en vroeg ik om dat ritje op de moto mee te rijden. Supervrij gevoel op zo’n moto en ideaal dat beetje frisse lucht! Eenmaal terug thuis, de douche ingekropen en mij klaargemaakt om naar Steph te vertrekken. Daar samen pasta gegeten en rond 7pm vertrokken naar Annekes huis (nu in Mosman) om daar een relaxt filmavondje te houden.

Zondagmorgen kwam ik wakker met een lief katje op mij. Ik was nl. blijven slapen bij Ann, onder haar hemelbed, heerlijk. En ze heeft zo een lief, klein, megazacht poesje die niet liever heeft dan wat vrouwelijke attentie:). Om kwart voor 9 moesten we het bed uit, want An moest om 9.30 beginnen werken in de cakeshop. Samen ontbeten en naar daar gestapt en zo ging ik alleen verder naar Stephs appartement. Wij gingen terrasje doen op Cremorne Plaza en namen daarna de bus naar het shoppingcentre in Chatswood. Niet veel gevonden, maar toch wel nieuwe botjes (in sales!). Rond 2pm waren we al terug bij mij thuis, waar we nog samen met Bobbie en Nina filmke keken en opnieuw “Sex and the city”. Rond 6pm kwam ook An tot bij ons en kwam Jimmy ons daar oppikken om samen naar James huis te gaan, waar hij een dinnerparty had. Heel gezellig met hen en nog wat andere meisjes vant werk, waar we megalekkere bbq aten (was al lang geleden) met wat drankjes. Rond kwart voor 11 namen Steph, An en ik de taxi naar huis om terug fris te zijn voor een nieuwe werkweek.

Maandagmorgen begon wat stresserend… Mijn gsm doet rare toeren de laatste tijd en vanaf nu maakt hij zelf geen geluid meer. Dit had dus als gevolg dat mijn wekker niet afging! Ik werd wakker met kleine oogjes en keek naar mijn gsm; 7.30am! Ik moest om 8am in Mosman beginnen! Amai, streeessss. Maar ik kwam al zwetend toe, op tijd! Hoe ik dat geflikt heb, wie weet, maar ik had het gehaald!
In de VM bleven we thuis, ging ik wat op de computer en keken de jongens tv. Het was weer zo’n regenachtige dag, dus plande ik voor de NM een playdate met een vriendje van Jack bij ons thuis.

Ook mijn nannygezin in Mosman zoekt nu een nieuwe nanny en dit was hun advertentie op de internetsite:
We have 2 beautiful boys, henry aged 9 and jack aged 5. Our current nanny is returning to belgium so we are looking for a new friendly and relaxed nanny to work with our family. Duties would be to pick up the boys from school on mondays and tuesdays and look after them until about 6.00pm. Some afternoons we need you to take them to activities such as tennis. Each afternoon we would like you to help them with their homework and cook dinner for them.
Dit is dus ook al officieel, mijn werk is hier helaas ook afgelopen en ik zal met pijn in het hart van die schatjes afscheid nemen...

Maar zo zijn we al zover he, want ja menskes, het is zover. Morgen komt mamaatje en Henkske toe! Ze hebben het al supergoed gesteld in Bangkok en hopelijk zullen ze het evengoed hier hebben.
Ik zal daar wel een efforke voor doen;).
Dus volgend nieuws zal zijn met meer avontuurkes over die Belgskes!

Mijn laatste werkdagen worden afgeteld, bezoekers van het thuisfront, reisje in het korte vooruitzicht en helaas “afscheid” nemen van al dit pracht hier.
Dit staat nu op mijn programma en ik blijf jullie nog steeds updaten van alles wat zich hier blijft afspelen.
Tot gauw mijn vriendjes en vriendinnetjes,
ik zie jullie snel terug!
XxX

Na regen komt zonneschijn... Dat hopen we toch eh;)

2008-04-13T20:29:00.000-07:00

"Sweet April showers
Do spring May flowers."

Dit is nu eens een optimistische opvatting van al die regen die hier de laatste (en volgende) dagen valt!

Wat heb ik weeral in die laatste regenachtige (soms zonnige) dagen uitgespookt?
Wel, lezen maar...

Op donderdag wast dus mijn laatste nannydagje bij Iona & Briar. Het voelde raar om na al die maanden al “afscheid” te moeten nemen van hen en het einde van mijn OZ-avontuur te zien naderen...
In de VM maakte ik hen de kindjes papier-marche bloemen en deed nog de rest van de was. Tijdens de middag gingen we buiten lunchen in het park en speelden de kindjes daar de hele NM. Het was (tegenover de laatste regenachtige en koude dagen) een zalig warm dagje, met een hemelblauwe lucht. Net wat ik die dag nu nodig had sie!
Ook Steph kwam nog langs met Tessie en een nieuwe potentiele nanny voor haar. Een Spaanse dan nog, die amper enkele woorden Engels kon… Een idee van Malie (Tess’ mama) om haar 3-talig op te voeden! Dat zal wat geven zeker, Engels en Nederlands door mekaar is al zo ingewikkeld voor da kindje.
Buiten het braakmoment van Tess op haarzelf en Briar op de theekopjes, verliep de NM relatief rustig. Eenmaal toen wij thuis waren, was Briar doodmoe en cranky voor de rest van de tijd (dus met talloze huilbuien).
Ook Iona probeerde nog alles uit te steken wat net niet mocht, waardoor het liedje terug in mijn achterhoofd weerklonk “We zijn er bijna!”…
Het afscheid verliep ook met een dubbel gevoel. Een opluchting aan de ene kant, maar ook een triest gevoel om afscheid te moeten nemen van die (toch wel soms lieve) kindjes. k kreeg zelfs een superlieve tekening van Iona met een megadikke knuffel erbovenop. Van Sheona en Chris kreeeg ik een heeeel dankbaar vaarwelgesprekje en eveneens een grote knuffel.
Terug versleten en met toch wat koppijn stapte ik voor de laatste keer van hun huis naar mijnen thuis…

Vrijdag was het opnieuw een superdruk dagje int cafee. Ik moest er mij zelfs om 2pm van onderuit muizen om Henry en Jack om 3pm vant school op te pikken. Het was de laatste schooldag geweest en hun 1e vakantieweekend mochten ze met mij spenderen (de gelukzakskes :p). We stopten nog even aan het park voor we naar huis wandelden. Helaas had ik toch geen auto dit weekend, want de papa had hem de vorige avond stuk gereden…
‘s Avonds lekkere risotto met lamb chops gegeten, nog wat tv gekeken nadat de jongens hun douche hadden genomen en in bed zaten.

Helaas voor nen zaterdag was ik al om 6am op. Henry was met een voetballeke aant spelen in de kamer naast mij :s. Ik moest een half uurtje later toch op, want de boys warden opgehaald voor hun voetbalwedstrijd. Crispy bacon tussen een sandwich is hun routine-ontbijt, dus ook voor die ochtend. Ik had in die tijd cupcakes gemaakt, zodat tegen dat ze uurtje half later terug waren, ze leuke verrassing hadden voor hun hongerige maagjes. Daarna maakte ik de lunch om rond 11 am naar Balmoral Beach te vertrekken.
Ik op tstrand en dejongens int (freezing) water. Met oa een ijsje tussendoor werd het heel relaxend in het zonnige weertje. Op 1 crisismoment na dan, wanneer ik eventjes voor hairdresser moest spelen. Henry had de bubblegum van zijn clownijsje achter zijn oren geplakt, waarbij het bleef vasthangen aan zijn haar… Met een schreeuw en kleine knipbeurt was het opgelost! Rond 3pm keerden we terug met de bus, deed nog wat inkopen en maakte dan thuis lekkere pasta klaar.

Zondag dan maar uitslaapdag? Neeeen hoor om am waren de jongens al wakker, alsook ik. Terug een bacon sandwich gemaakt en rond 9am vertrokken we naar het zwembad. Geen zoo dus, want de papa had de zoo-passen mee in zijn portefeuille naar de Blue Mountains. Henry en Jack zwommen daar voor een half uurtje en van daar namen we de bus (amai da was exciting voor hen!) naar Balmoral. Het was warm, maar geen strandweer. We zijn naart park geweest en kregen daarna natuurlijk de beloofde fish & chips!

De bus terug naar huis genomen en gelukkig waren we al gearriveerd wanneer die zware thunderstorms van zich lieten horen. Om 2pm waren ook de oudjes al thuis, die ook door de zware regen huiswaarts waren gekeerd.
In de NM keek ik nog met Nina, Bobbie en nen maat van hen (die alle 3 nen mega hangover hadden) een dvdke met veel pizzahut-food erbij.
‘s Avonds had ik met Steph en Ann int Belgian Beercafee afgesproken om daar eerst wat kriekskes te drinken en daarna weer van het goeie belgische eten te smullen. Ook Jimmy en James vant cafee kwamen af. Superlekker gegeten met veel gebabbel en gelach. Na ‘t eten gingen Steph en Ann naar huis en bleef ik achter met de mannen. Ons aan de toog gezet en de rest van de avond kriekskes zitten drinken… Veeel te veel natuurlijk, maar echt plezante avond gehad met mijn de chef en mijnen baas vant werk (grappig toch). Om 12u ben ik toch in mijn bedje gesukkeld en had nen superafsluiter van mijn weekend gehad!

Vandaag (maandag) stapte ik niet naar tcafee, maar naar Mosman. Ik moet alsook morgen en woensdag hier werken, omdat Henry en Jack schoolvakantie hebben. Op donderdag en vrijdag ga ik dan int cafee werken. Veel hebben we nog niet kunnen doen, want het regent al de hele tijd. Ja, het miezerige koude regenweer komt weer boven:s.

Op donderdag stappen de mama en Henk al in de vlieger, om eerst voor een paar dagen een tussenstop in Hong Kong te maken en daarna mij hier te komen vergezellen!
(Ons madam zit nu wel een week met haar voet in de plaaster; perfect timing:s. Maar hopelijk wil haar pootje dit reiseke ook zo doodgraag doen als mijn mamatje;)!)

Voila menskes, dat was het weer voor deze update. Ik ga het nog keer zeggen, iedere dag besef ik dat mijnen tijd hier aant inkorten is. En hoe meer ik dit besef, hoe minder ik het wil… Ik blijf het hier tops vinden en vind het superjammer om dit te moeten achterlaten. Maarja, aan de andere kant ga ik ook megatijden tegemoet, want die geplande reisekes zullen eveneens fantastisch zijn!

Cheers, Debs xx

It's raining man, halleluja! (Zijn dat die aprilse grillen, of is de winter in aantocht?!)

2008-04-08T23:00:00.000-07:00

Nu is het echt bewezen: DE TIJD VLIEGT TE SNEL !
Mijn uurwerk heeft beslist om daar iets aan te doen. Maandagmorgen stond mijn tijd stil. De wijzertjes bewogen niet meer en wilden eventjes de tijd stilzetten...

Maar helaas is daar niets aan te doen.
Het blijft natuurlijk een teken dat ik het hier nog steeds enorm naar mijn zin heb en mij nog steeds niet verveel!

Over tweer gesproken, de truien en paraplu’s zijn momenteel meer dan nodig...
Na die sneeuwerige pasen bij jullie (keertje wat anders dan een witte kerst he), is de winter al wat aan het wegtrekken. Wel bij ons wordt het hier al om 6pm donker en worden de nachten kouder (en zelfs de dagen ook).

Ga je terug mee in de tijd? We vliegen naar vorige week donderdag...

Na ons werkdagje hadden we een etentje gepland om Stephs birthday te vieren. Ik ging eerst naar huis, want van daar ging ik met Nina en Tony naar het Belgisch Beer Cafee vertrekken. Rond 7u30 waren we daar dus met ons vijfjes (de jarige Steph en flatmate Kristy included). We hebben veel gebabbeld en gelachen, met natuurlijk superlekker belgisch food én de nodige biertjes. Khad weer lang op mijn kriekskes moeten wachten, maar ze smaakten me weer dubbel zo goe! (Jah Valerietje, ons favoriete bierke is hier niet gemakkelijk te vinden ze!

Vrijdag een lastige dag opt werk gehad. James was naar Melbourne voor 2 dagen, dus Felicia (medemanager) en ik stonden er dus alleen voor om de vloer te doen. En amai, zelden zo druk gehad!
‘s Avonds moest ik dan nog enkele uurtjes naar Sheona gaan babysitten, dus wast een lang dagje werken, maar er volgde een heel weekend om te relaxen!

Zaterdag ben ik rond 8u uit mijn bedje gerold en heb ik terug zalig ontbeten in mijn zetelke. Dat is hier echt 1 van mijn favoriete momentjes van de dag geworden.
Rond 10.30 am ver3trok ik dan richting Steph om daar het feestje voor te bereiden; alle dessertjes prepareren (en af en toe eens voorproeven:p). Zie eens hoe lekker ze eruit zagen (en waren). En zie maar eens naar mijn decoratie ook ;).

Rond 5pm werd iedereen verwacht (natuurlijk met vertraging bij de meeste). Het werd heel gezellig. Gewoonweg supertof om terug samen te zijn met zijn allen; Dan & G, Saartje & Scott, Ann, Maddie, Lieneke, Dan, Pete, Marije, Nina & Bobbie, Steven, Kristie, …
Zo besef ik toch wel hoe erg ik het zal vinden om binnen een maandje afscheid te moeten nemen! Ik heb het nog steeds ENORM naar mijn zin en wil dit allemaal helemaal niet kwijt…
Voor de rest van de avond zijn we rond 10pm vertrokken, want we kregen zin om de beentjes eens elders te strekken. Samen met Steph, Steven, Nina en Bobbie vertrok ik naar the city met de taxi. Eerst gingen we nog eens naar de IVY. We mochten zelfs “the line” (aanschuifrij) voorbijsteken van de bouncer. Zagen we er dan zo goed uit :p?! Superveel volk opnieuw. We kregen weer wat honger, dus zaten we al snel terug in de Mc Donalds.
Met wat nieuwe energie ginen we naar de …
Het was er precies een fuifke met jonge 20-ers. Na een half uurtje gingen we terug naar “the establishment” en dansten we daar nog tot de oogskes en voetjes iets anders wilden…
We namen de taxi naar huis om toch om 3.30am in mijn bedje te liggen.

10 am zag op de zondag op mijn gsm staan wanneer ik met kleine oogskes wakker kwam. Maar meteen wist ik dat het nog maar 9am was! Het winteruur werd ingezet. Van slapen kwam er helaas niets meer in huis. Douchke genomen en terug met mijnen muesli mij in de zetel languit gesmeten. Ook Tony lag er al op zijn langde. Hij had blijkbaar ook nen grote avond gehad. Om 12 pm had ik met Marije afgesproken om samen naar the city te gaan.
In de Botanical Gardens was er de “Red Bull Flugtag”. Een soort van “Ter Land, Ter Zee en In De Lucht” zoals bij onze Nederlandse buren. Dit was voor het allereerst in Australie. Het valt wel tegen met de versie die wij kennen. Het is de becoeling dat ze met een voertuig (zonder motor) van een soort hoge constructie zover mogelijk 'vliegen", maar eigenlijk viel iedereen recht het water in, van het moment ze de grond niet meer onder hen voelden :p.

Er waren toch wel 60.000 mensen die dit spectacel wilden zien of gewoonweg wilden lachen met de supergrappige deelnemers. Rond 2pm gingen Marije en ik, Saartje en Griet en de 2 ozzieboys gaan opzoeken. Een uurtje later was de laatste deelnemer al int water beland, dus keerden we terug richting Circular Quai om daar nog wat rond te hangen. Na een gezellige (zonnige) namiddag kwam ik rond 5pm versleten thuis en ben ik de hele avond niet meer uit mijnen zetel gekomen:).

De vroege maandagochtendlucht was grauw en grijs; dat voorspelde showers... En ja hoor, rond 8am stond het cafeeterras weer onder water en waren de paraplu’s geen lifesavers meer! Toch hebben we een drukke VM gehad, maar een superkalme lunch. Zo mocht ik er wat vroeger de brui aan geven!
In de NM pikte ik terug om 3pm de kindjes op, gaf ze afternoontea, prepareerde dinner en maakte hen klaar voor de soccer.
’s Avonds keek ik gewoon nog wat tv met Nina en later ook met Tony.

Regen, regen, regen... Ik kwam er zelfs op dinsdagmorgen wakker van. Gelukkig mocht ik nog eventjes blijven liggen.
Terug naart cafee gaan werken en in de NM bij de jongens in Mosman. Jack had een playdate met een vriendje van school. Terwijl zij speelden, maakten Henry en ik smartiecookies klaar.
’s Avonds terug moekes naar huis, eten klaargemaakt en opnieuw rustig int zetelke tv gekeken met Nina en Bobbie. Ja, twas terug van “The moment of truth”, sensatie verzekerd!

Woensdag was al mijn voorlaatste dagje bij de Carter-family in Neutral Bay...
Regenachtige dag buiten, maar helaas ook geen zonnetje aanwezig binnenshuis. Sheona vroeg mij om pull-ups te gaan kopen, want ze was het beu om elke dag bij Briar een nat bed aan te treffen. Iona toonde mij trots een uitgeknipt gat in haar pyama van de vorige nacht. Briar zat te schreeuwen omdat ze haar cereals (cornflakes) niet wou opeten. En Chris kon zijn 2 zagende kinderen niet aan, waardoor hij uitvloog op Sheona om eindelijk te vertrekken naart werk... Amai dan kwam die opluchting toch weer van “we zijn er bijna...”.
Briar was duidelijk doodmoe (van de vorige nacht niet te slapen), waardoor ze heel lastig liep. Na Iona naar tschool gebracht te hebben, knutselde ik met de kleinste een verrassingskadertje voor haar jarige nonkel. Daarna gingen we naar de zwemles waar ze constant geweend heeft (gelukkig mocht ik aan de kant zitten). In de NM bleven we thuis, het regende toch en daarnaast lag er een hele hoop was en had ik een ander werkje van Sheona gekregen. Ze had mégaveel kleertjes gaan kopen voor het nieuwe baby’tje en haar 2 girls. Dus ik moest deze allen wassen en labelen (naamkaartjes ophangen). Natuurlijk vond ik ook nog wat tijd om mijn blog hier aan te vullen en zo jullie niet te verwaarlozen ;)

Morgen mijn laatste werkdagje hier. Ik heb het hier echt wel goed gehad, maar zal blij zijn als ik de stress en frustratie van mijn schouders kan gooien omtrent hun opvoeding.
’s Avonds ga ik dan uit gaan eten en natuurlijk nog nen goeien gaan drinken.
Dit weekend heb ik een sleepover bij de familie Mosman. De ouders gaan naar de Blue Mountains om een verjaardag te vieren, waardoor ik voor hun 2 boys ga zorgen. Oa een zoo-uitstapje en een bezoekje aant strand met fish & chips staan al op het programma, dus we maken er een gezellig weekendje van!

Belgian folks, ik hoop dat jullie er nog allemaal even goed uitzien als tevoren. Maar daar ga ik binnenkort zelf over mogen oordelen he :p!

Hou jullie goed en tot gauw!

Mwaaaah xxx

Happy Birthday to Steph!!!

2008-04-02T15:06:00.000-07:00

Eerst en vooral het belangrijkste nieuws:
Ons Stephke is er 21 geworden!!!

HAPPY BIRTHDAY TO YOU, HAPPY BIRTHDAY TO YOU,
HAPPY BIRTHDAY TO YOUOU,
HAPPY BIRHTDAY TO YOUOUOUOUOUOUOUOUOUOUOUOU
(Kan toch schoon zingen eh;)

Eénmaal dit gezegd zijnde, back to the update...

Zaterdagochtend zag ik toch wel weer de kleine wijzer op 7 staan zeker... Maar ik vertikte het terug om op te staan. Ik bleef nog lekker uitrusten tot 9.30 am. Na paar keer Steph opgebeld te hebben, kreeg ik ze eindelijk om kwart voor 11 aan de lijn. Madam had blijkbaar heel goed geslapen:p. We gingen samen op zo’n stralend zonnig dagje naar de supermooie ZOO. Rond 3pm namen we de bus al terug, maar stopten nog eventjes voor een terrasje in de lunchbox in Mosman. Daarna reden we verder naar Willoughby. Daar moesten we om 5pm op het 40-jarig verjaardagsfeestje van Megan (waar ik 3weken gewoond heb) eventjes “childentertainster + waitress” spelen. 15 kdn en 40 volwassenen waren van de partij en wij mochten gemakkelijk het werken met feest combineren. Zelfs daar tfeestje afgesloten met enkele goeie meezingers van de karaokemachine. Voor zo’n experts die we ondertussen geworden zijn, was dat natuurlijk dikke fun.
Maar voor ons was dit niet het laatste van de avond. We hadden nog een grotere avond/nacht op de planning staan...
Met de bus naar de city getrokken tot in Oxfordstreet. Daar eerst (natuurlijk onbewust) in een homoclub binnengestapt. Daarna met Tony (flatmate) en zijn maat/collega Steven naar de Q-bar geweest. Iedereen was daar al meteen in een goed uitgelaten (dronke) sfeer. Boven dit alles, gingen we nog naar de nieuwste club (IVY) van Sydney. Zalige muziek, Q-ties en lots of booze (too much?!) maakten onze avond supergeweldig. We hebben het zelfs al geregeld voor volgend weekend om op de guestlist te staan (en dus zeker binnen te geraken). Om 4am bracht de taxi ons uiteindelijk veilig terug thuis.

Op zondag rond 10am (voor de verandering) met een nog draaiend hoofd wakker geworden... Steph en ik vertrokken terug om 11am naar tstrand, deze keer naar Collaroy (naast Dee Why aan de Northern Beaches). Een schone “tan” (bruin kleurtje) opgedaan en zalig gerelaxt. Zelfs geluncht op een terras opt strand met zicht op zee!
Zal ik dit allemaal moeten missen?!!
Rond 4.30pm namen we de bus terug, ging daarna nog mijn boodschappen doen en was uurtje later back home. Nina en Bobby waren er ook, dus met hen nog de avond tv gekeken. En onzen Tony was nog steeds niet thuisgekomen...

Vriezende kou was het op maandagmorgen. Ik had helaas een wat ziek gevoel (lopende neus, droge huid, hoofdpijn,...). Maar het zonnetje deed mij wat later goed verwarmen en het werd een heerlijke warme dag, terug midden de 20 graadjes.
Niet alleen int cafee, maar ook bij Henry en Jack werd het een drukke NM. De oudste moest naar de orthodontist en daarna naar de tennis. Dan vlug gekookt en om 6pm moesten ze klaar zijn om naar hun 1ste soccertraining te gaan.
’s Avonds toen ik thuiskwam was onzen Tony eindelijk gesignaleerd. We waren er keertje allemaal (Tony, Nina & de boyfriend Bobby). Gegeten en samen over tweekend nagekletst (en gezeverd natuurlijk over Tony zijn dronke avontuurtjes). Ondertussen tv gekeken met de nog massa’s resterende paaschocolade:p.

Dinsdag terug meteen in actie geschoten op het werk, want er kwamen 15 vroege vogels ontbijten om 7.30am. Ook een drukke lunch gehad, want wie kon het nu weerstaan om in het lekkere zonnetje op terras te gaan zitten? (mensen die moeten werken!)
Om 3pm was ik terug aant school om mijn 2 castards op te pikken.
Na twerk stapte ik meteen naar Mosman hotel, waar ik met Steph en Dan had afgesproken om uit te gaan eten. Twas precies een reünie van de goeie, ouwe tijd:).
Ook ... was mee, Dans schoonbroer die er nu woont, en het werd een supergezellige avond, met heel lekker eten. Veel bijgekletst en gelachen en int terugkeren naar huis, allen gestopt voor een ijsje van de nieuwe “gelatissimo” in Neutral Bay te gaan smullen!

Woensdagmorgen begon slecht (om het met 1 woord eruit te smijten). Iona en Briar waren terug van Fiji, maar helaas nog verwender dan ooit. Het 1e uur dat ik er was; geschreeuw en tegengepruttel, van luisteren kwam er niets in huis.
Snel bedden ververst en lunch klaargemaakt, Iona naart school gevoerd en met Briar naar de tennis vertrokken, gevolgd door de zwemles. Daarna gingen we met zn tweetjes naar Balmoral, want met een 27graden, moet ge opt strand zijn eh;). Heerlijk was het!
Maar helaas van korte duur, want ons Briar had er blijkbaar niet zoveel zin in. Rond 2pm teruggekeerd en ondertussen de boodschappen nog gedaan.
Volgende week zijn het mijn 2 laatste dagen hier. Ik heb het goed gehad, leuke momenten beleefd, goeie centjes verdient, maar ben toch blij dat het bijna gedaan is...
Ik heb hier oa veel bijgeleerd over hoe je kinderen al van kleins af eigenlijk heel strikt moet opvoeden (amai ik ga een strenge mama zijn!) en vooral hoe verkeerde gewoontes kunnen groeien en moeilijk af te leren zijn.

Op donderdag was het eigenlijk een “dag en nacht-verschil” met de vorige ochtend. Ik werd hartelijk ontvangen door de kindjes. Het addertje onder tgras werd me natuurlijk meteen duidelijk; ze waren iets nieuws beloofd van de winkel. Voila, dé manier van opvoeden:s...
Vandaag wrsch een playdate met Tess en de JARIGE Steph. Jaja, ons meisie is 21 jaar geworden!! En vnv gaan we dat vieren door naar ons favoriete “Belgian Beer Cafe” te gaan eten, mosseltjes met frietjes!!! Deze keer met zn vijven, Steph, Krissy (haar flatmate), Nina, Tony en mezelf natuurlijk:p.

Terug een druk weekend voor de deur, want op zaterdag wordt het the big “sweet birthdayparty” van Steph. En als we zegen “sweet”, dan bedoelen we ook wel dat ze! Marije, Steph en ik zullen de hele dag in de keuken staan om lekkere desserts klaar te maken; tiramissu, chocolade mouse, brownies, muffins, aardbeien in chocolade, scones, chocoladetaart , fruitsalade, ...

Da wordt dus plezant:p. En zeker en vast met een mega-afterparty in the city, wordt het een superavond!

Hier in Sydney hebben we een beetje te maken met enorme weerschommelingen; koude ochtenden en nachten, hete namiddagen, maar vandaag 10graden minder voorspeld.
En voor dit weekend helaas weer véél water voor de bomen...

Nog steeds alles op en top in orde met mij, en hopelijk met ieder van jullie ook!!!

Je maatje,
Debs

The time keeps FLYING... and our easterbunny is himself again (till next year) HYDING!

2008-03-28T01:44:00.000-07:00

Het weekendavontuur was nog niet helemaal verwerkt en er stond alweer veel spanning opt programma!
Laten we eens kijken wat ik de laatste week allemaal heb uitgespookt...
(Helaas zonder fotootjes van deze keer, hiervoor moeten we wachten tot woensdag)

Woensdag was wrsch 1 van mijn laatste werkdaagjes voor Iona en Briar. Terug in de VM Briar aan de tennis afgezet en ipv de shopping al te gaan doen, ging ik snel de sleutels van Dan gaan afzetten. Ik schreef in een haastje een briefke en trok de deur achter mij dicht. Maar toen ik in mijn auto wou kruipen, besefte ik dat ik de autosleutels binnen had laten liggen! Nu helaas dus geen sleutel meer om terug binnen te geraken, noch de mogelijkheid om een reservesleutel op te halen. Ik wist eventjes geen raad meer... Ik probeerde het badkamerraam (die mijn vorige rescue was geweest) en alle andere ramen of deuren te openen. Alles potdicht! Dan maar Dan opgebeld en uiteindelijk na 5 hopeloze telefoons, nam hij op. Ik legde de hele situatie uit én het feit dat ik binnen de 20 minuten terug op de tennis moest zijn! Er lag nergens een reservesleutel, maar het zou niet zolang meer duren vooraleer hij thuiskwam... Ik stond daar wel met mijn tijdslimiet en probeerde toch nog vanalles. Ik klauterde uiteindelijk zelfs op de buitenkeukenmuur en zag met een grote opluchting dat het raam een klein beetje openstond. Met vrouw en macht kreeg ik het open en kroop erdoor als een ervaren inbreekster om zo mijn sleutels opnieuw te veroveren. In 10 min stond ik bij ons Briar, waarmee ik nog 5 min tijd over had om mijn stress af te blazen. Ik kom hier wat tegen ze! Kga nog keer mijn hoofd vergeten... (Ah nee da kan gelukkig niet :p)
Daarna terug naar de zwemmles en deze keer was het gelukkig bijna de hele les geen geschreeuw, maar een actieve, happy Briar. Voor de lunch gingen we naar huis en in de NM kookte ik daar, deed de inkopen en pikten we Iona op van school.
’s Avonds ging ik meteen naar huis, waar Nina met hare boyfriend (goeie maat van Tony) ook al waren. Eerst gekookt en daarna samen ‘Home and Away’ gegeken:). Ook Tony kwam wat later thuis, waarmee we nog filmke bekeken.

Op donderdagVM vloog ik er meteen in; de bedden ververst en “fairy cupcakes” gemaakt vóór 9am. Met de roze icing én paarse sprinkels vielen die cakejes natuurlijk meteen in de smaak bij onze pink ladies (de 2 meisjes waarbij roze de klok slaat). Wat later vertrokken we naar de ZOO en namen onze lunch mee. Een bloedheet dagje zorgde voor wat vermoeide kindjes, die ik daarna meenam naar het park, waar ze wat in de schaduw konden spelen, terwijl ik wat op mijn gat kon zitten :). Eenmaal terug thuis, legde ik nog de kleren van de kindjes klaar voor hun weekje in Fiji (de chancaars!).
Ik moest terug wat langer werken, doordat Sheona nog naar de yoga ging en Chris zijn vliegtuig pas om 7.30pm landde.
Maar na al dat gewerk, tijd om te partyen!
Samen met Steph ging ik terug naar mijn apartement en om 8.30pm namen we de taxi naar ‘Commodore hotel’. Ik had daar een “werkfeestje”; iedereen vant cafee was er (de ene al a dronker dan den andere). Het was de hele avond op kosten van James (owner). De smirnoffs gingen heel vlotjes binnen, maar het recht lopen achteraf ging dan weer wat minder…

Op vrijdagvoormiddag terug wat blijven liggen in bed tot 9am, ontbeten met Nina en Bobby (haar vriendje) in de zetel, terwijl we op tv keken hoe paaseitjes gemaakt werden:). Rond 11 am wandelde ik naar Steph en daar keken we een filmpje. In de NM gingen we James (niet vant cafee) bezoekje brengen en bekeken we enkele dvds van “Entourage”. Veel anders konden we niet doen op deze publieke feestdag (goeie vrijdag), want niets was open en strandweer wast ook niet. Dan nog even de Mc Donalds opgezocht (die zijn hier ALTIJD open) en terug naar Stephs appartement. Ik logeerde daar, want den Tony had een vriend van overseas zijn slaapkamer beloofd. Het werd dan maar een rustige pizza-movienight voor ons.

Zaterdagmorgen nl. vroeg uit de veertjes om int cafee te gaan werken. De regenbuien en tfeit dat het paaszaterdag was, zorgden voor een heel kalm dagje. Rond 1pm ging ik nog wat spullen bij Tony pakken voort weekend en nam ik samen met Steph de bus naar Dee Why, naar ons Saartje. Daar hielden we lekker gezellig vlaams klapke met ook ons Grietje en smulden we natuurlijk van lekkere paaseitjes (van echtje Belgische chocolade!). Rond 4pm gingen we inkopen doen, want we hadden een Belgisch dinneravondje gepland. Eerst geapperitiefd met wat chipkes en kaascrackers, terwijl Saartje en ik de keuken ondersteboven aant zetten waren. Toen de mannen (Dan en Scott) eindelijk terugkwamen van hun surf, konden we bijna aanschuiven. Op het menu stond: vogelnestjes in tomatensaus met puree en kroketjes. Superveel gegeten, maar toch konden we nog allemaal een plaatsje maken voor het heerlijke toetje, warme appelcrumble met vanilleijs. Voldaan lagen we allen op de zetel en bekeken dan nog nen scary movie: “The house of WAX”. Echt goeie film, maar kwas toch blij met mijn kussentje af en toe… Jah, ik had geen vriendje dat ik kon vastnemen eh zoals Saartje en Griet.

Op zondag stond ik rond 9am op. Ik kreeg telefoon van Griet met nen entrée van “Vrolijk paasfeest!”. Aja… das waar ook. Die feestdagen voelen hier toch heel raar aan. Jammergenoeg geen familietraditie, maar wel bij mijn belgische vriendjes! Met Saartje ontbeten en daarna de walk gedaan van Dee Why naar North Curl Curl. Zo een hete temperaturen hadden we niet verwacht, waardoor ons half uurtje wandelen tussen de bossen en rotsen, langsheen de coastline, onze exercise van de dag werd! Scott kwam ons oppikken met zijn jeep en daarna maakte ik met hem nog een ritje achteraan op zijnen splinternieuwe moto. Super!
In de NM ging ik nog alleen naar tstrand, schreef ik mijn dagboekje, een grappige strip gelezen van Kiekeboe over OZ (van Saartje geleend) en mijn HW van Saartje eens gelezen (verklaring als getuige dat zij en Scott een vaste relatie hebben voor de government; aanvraag voor hun defacto-visa).
And then bus back to Stephs crib…
We bekeken samen een heel goeie film “The Italian Job”. Daarna tokkelde Steph nog heel de avond op hare laptop en keek ik maar tv. Ik ging vroeg slapen, maar doordat ik in de living moest slapen (waar Steph nog tot 11pm wakker bleef), deed ik pas later mijn dodooke.

Aja, aangezien we op zondag niet naar de Eastershow (megagroot festival met allerlei shows, races en rides en een megagrote kermis) waren geweest, was paasmaandag genen verlofdag voor mij.
Om 6am eruit en met het parapluutje naar de bushalte, want het was weer douchetijd… Het regende weer dat geen naam had (of toch wel; showers!). Uit de bus met de paraplu nog 10min naart werk stappen, was genoeg om er kletsnat toe te komen. Iedereen lag natuurlijk nog te soezen in hun warm bedje, maar rond 10am begon de toestroming in het cafee. Het werd echt meeegadruk tot rond 2pm.
Toen ik thuiskwam sloeg ik nog babbelke met Nina, want zij en haar vriendje hebben ruzie. (Zijn ouders zijn tegen hun relatie en dat begint nu enorm mee te spelen. Zij (Engelse) is nl. terug gekomen naar OZ voor hem, waardoor hij hier eigenlijk haar enige toeverlaat is…) Na een stimulerend gesprekske nam ik een douche, heb ik nog gegeten om veel energie te kweken, om daarna de Harbourbridge Climb te doen! Jaja, weet ge nog het supercado die ik gekregen had van mijn nannygezin in Neutral Bay. Daar mocht ik die avond van genieten!
De bus genomen naar de city en om 5.15pm moest ik mij daar aanmelden. Eerst kregen we verscheidene instructies en een alcoholtest, daarna mochten we in een ruimtepak kruipen. Nen overall voorzien van een veiligheidskabel, zaklamp en walkie talkie (om de uitleg van onze (trouwens megacoole) begeleidster te horen. Tenslotte kregen we nog uitleg en een test van het beveiligingssysteem. Een goed uurtje later konden we onze brugklim inzetten.

Als ge kijkt naar de brug dan denk je, mannekes, wat doe ik mij aan?! Daar 134 meter boven de grond wat naar Sydney staan gapen.
Ewel, het is het meeeeer dan waard!!
Het is totaal niet lastig, heel veel tijd voor sightseeing (met interessante uitleg), superuitzichtje van de harbour, operahouse en de city. Het machtige aan mijn harbourclimb was dat ik een ‘twilight’ had. Ik maakte vanop de brug de overgang van dag naar nacht mee. In het doorgaan was alles klaar en duidelijk zichtbaar, wanneer we de top naderden, werd het donker, begonnen de lichtjes overal te branden en kregen we een supermooi uitzicht van “Sydney by night”. Daarenboven was er nog eens lightening (bliksem) die avond, waardoor het nog spectaculairder werd.
Om 8.30 pm waren we terug binnen om ons terug te omkleden en nog ons ‘Certificate met foto’ te ontvangen. Ik nam de taxi terug, maar die wist duidelijk nog niet de kortste wegen in de city en reed wat rondjes. Ik moest gelukkig maar 15 ipv 25 dollar betalen, waardoor ik dan toch om 9.15 terug thuis was. Nog wat tv op mijn kamer gekeken en gesmuld (om int paasthema te blijven) van de heerlijke "hot cross buns" (typische australische paaskoeken met chocoladebrokjes).

Op dinsdag terug naart cafee om daar te werken tot 1.30pm. De papa van mijn nannykindjes pikte me daar op, want Jack was wat ziek en ik moest met de auto hem aan zijn werk afzetten en met Jack, Henry dan vant school ophalen. Amai de paashaas is daar gul geweest, AAAAAL die chocolade die ze in huis hebben, veeeel te verleidelijk…
Om 6 pm de bus naar huis genomen (opnieuw met de paraplu) en terug lekker gezellig thuis gebleven om met Tony naar “The moment of truth” gekeken. Dit is een geldprogramma waarbij de deelnemer (onder een leugendetector) 6 vragen waarheidsgetrouw moet beantwoorden en daarbij $10,000 wint. Antwoordt hij er meer correct, dan kan hij tot $500,000 winnen! Het zijn natuurlijk allerhande persoonlijke vragen in het bijzijn van zijn familie, vrienden en geliefde. Hoe verder ze gaan, hoe pikanter het wordt! Zo kunnen ze dus voor heel OZ je priveleven eventjes bloot leggen!

Op woensdag mocht ik wat uitslapen. Maar ik was toch weeral om 7am wakker. Op tgemakske ontbeten en daarna naar North Sydney gegaan om wat boodschappen te doen en wat rond te hangen, om dan om 9.30 am de bus naar Willoughby te nemen. Ik ging daar paar uur nannyen (mothers help) in Griet haar plaats. Het vervelende van de mama in de buurt te hebben, is dat je je eigen ding niet echt kunt doen eh. Maar het is een hele lieve madam en 3 schattige peuterkes.
’s Avonds ging ik nog langs bij James in Cremorne. Ik heb nl. eindelijk een I-pod gekocht en kon via zijn computer paar van zijn liedjes stelen.

Donderdag had ik terug de kans om wat te blijven soezen, maar onze vroege vogel hier was er weeral uit om 7.30am. Douchke genomen, ontbeten en wat tv gekeken. En daarna terug de bus op om 9.30 am, maar deze keer naar de mall in Chatswood. Daar mij nog keer 2 kleedjes aangeschaft en nog een beschermjasje:p voor den ipod.
In de NM moest ik nog paar uurtjes op de 3 kindjes in Willoughby letten, terwijl de mama haar boodschappen kon doen. We maakten samen lekkere “peanut butter cookies” klaar. Het was wat minder plezant om terug naar huis te keren. Ik was maar lieve 1,5u onderweg! Het grote voordeel was nu natuurlijk dat ik een ipod had om de tijd wat aangenamer en al zingend te verdrijven:).
’s Avonds zaten Tony en zijnen maat vant werk thuis al goe te drinken, voor ze uitgingen in de city. Ik vergezelde ze dus een beetje, maar als braaf meisje kroop ik om 10pm in mijn bedje om de volgende dag te gaan werken.

Natuurlijk was het vandaag, op een vrijdag superdruk int cafee. Mss wast beter geweest als ik mee uitgegaan was, want ik klungelde wat en had dan tenminste een reden… Ik was dus blij als ik gedaan had, ben thuis wat gaan relaxen in de zetel met wat tv en ging dan om 4.30pm naar Cremorne Plaza om daar met Steph en Marije terrasje te doen.
Deze avond moet ik babysitten bij Henry en Jack, want de oudjes moeten naar een 80’s party! Voor mij is het natuurlijk handig meegenomen om even te kunnen internetten.

(De ouders van mijn nannykindjes zijn de linkse van het "eighties-gezelschap":)

Morgenavond nog eens lekker uitgaan en genieten van het weekend!
BTW...
We zijn ondertussen al eind maart eh. De tijd gaat hier nog steeds megasnel, want het is niet te geloven dat ik hier al 8 maanden ben!
Dat wil wel zeggen dat mamaatje hier bijna is en ik lekker mijn reisjes mag inzetten om (jammergenoeg) mijn fantastisch australisch avontuur in schoonheid te eindigen…

SUPERweekendje met wat badluck...

2008-03-18T14:58:00.000-07:00

Wat gaat de tijd snel…
Weeral weekje gepasseerd, met ja terug heel veel avontuur!
De fotos en (zelfs van deze keer) videos zijn echt de moeite waard om eens te bekijken!

We gaan eerst terug in de tijd naar mijn eerste avondje int nieuwe appartement op dinsdag…

Toen ik thuiskwam, was Tony toch thuis en nog niet zoals voorzien in Queensland (tot volgende maandag). Hij had zijn vlucht gemist door alle drukte en stress opt werk. Dan maar de volgende ochtend vertrekken... Zo kon ik toch nog babbeltje slaan en keken we wat samen tv. Om 10pm zocht ik de grote slaapkamer op waar ik mocht verblijven, Tony en het andere meisje zouden de kleinste kamer delen (wanneer zij er wel was, zou hij op de zetel slapen...). Het eerste nachtje was mij goe bevallen. Het appartement ligt vlakbij de city, dus heel veel traffic(lawaai), maar ik lag snel te slapen.

Terug een woensdag-nannydag. Ik werd om 6am wakker van Tony’s ingestelde alarm :s, dat was ik vergeten af te leggen.
Zoals gewoonlijk ging ik in de VM met Briar naar de tennis en de zwemles en daarna naar huis voor lunch. In de NM bleef ik helaas op een supermooi zomerdagske binnen op de computer. Ik werkte de hele tijd aan mama’s verjaardagscado (jaja, ik vergeet u niet zulle!). Om 4pm was ik eindelijk klaar, we pikten Iona van school op en gingen samen naar het park.
Om 6pm moest ik deze keer maar 20 minuutjes naar huis stappen, want tis nu dichter eh:p. Lekker gegeten terwijl ik mijn uitzicht zat te bewonderen. Daarna keek ik nog naar de dvd-box van Tony van Sex and the City:). Daarna viel mijnen frank, euro of dollar, dat ik mijn valiezen nog niet geleegd had. Veel kon ik wel niet doen, want ik had geen enkele vrije kast om maar iets in te droppen... Dusja, nog eventjes dan maar uit de valiezen leven. Maar das natuurlijk tminste!

Op donderdagVM deed ik de huishoudelijke taakjes, kochten we de megalange shoppinglist (met die 2 kadetten in de trolley...) en gingen terug eventjes naar het park.
In de NM lunchten we thuis en spendeerden we daarna terug op Balmoral Beach. We zaten opt strand, dichtbij het park, bij een grote eikenboom. Strategische plek, want zo konden de kindjes wat in de schaduw spelen, in de zee of int park. Maar amai, kreeg ik plots genen eikel op mijn hoofd? Dit bezorgde me een verschot en natuurlijk een grote buil. Ik moest uurtje langer blijven bij Sheona (die naar de yoga moest) en de kindjes al in bed steken. Ik hoorde weer tzelfde liedje van “I want my mummy!”… Daarna kwam zelfs “daddy” ook ter sprake (is voor 3 weken naar Engeland). Maar die kermis was gauw gedaan, want ze waren beide doodmoe van de hele dag te spelen, spelen en nog keer spelen. Die kindjes wenen veel voor pietnulligheden, maar ze beseffen helaas niet welk luxeleventje ze hebben…
Thuis maakte ik nog snel mijn valiesje klaar voor ons weekendje uit en daarna nam ik voort eerst hier in OZ een zalig, warm bad. Om 9.30pm kroop ik al in mijn bedje, maar een rusteloze nacht werd het niet…
Rond 12pm horde ik op het balkon achter mijn slaapkamer, geroep en geklop. Een megakabaal, volgens mij van dronkaards. Ik probeerde er natuurlijk door te slapen en gebaarde van niets (wrsch had het iets met de buren te maken).
Maar nee hoor… Toen ik plots wat meer bij bewustzijn was, zag ik door de deuropening plots binnen mensen staan. Ik riep heel in de war “What are you doing here?!” met een slaperige en geen te vriendelijke stem. De jongen en tmeisje legden mij uit dat zij Nina was en hier ook woonde. Ik had het hendeltje van binnen gesloten, waardoor ze niet binnen konden en moesten inbreken. “Heb j eons niet horen kloppen en reopen?”; klonk het. Eum… ja, maar… Amai na dit voorvalletje probeerde ik terug wat slap te vatten, maar twas toch nu met een beetje een verward hoofd.

Vrijdag had ik de wekker al om 6.10 am gezet, want nu was het wel 10 minuutjes verder stappen naar tcafee. Ontbijt gemaakt en de lift in.
Int cafee was het ontbijt heel druk, maar van deze keer een rustige lunchperiode.
Na twerk de bus genomen naar Balmoral, waar ik toch altijd de rust kan opzoeken door heerlijk op mn eentje op het strand te liggen. Maar Balmoral is mij toch niet zo goed gezind, want toen ik ging zwemmen, botste ik met beide knieen op rotsen, met schaafplekskes ten gevolg. Rond 5 pm nam ik de bus terug, pakte mijn koffers en ging met Steph naar de Mc Donalds in Cremorne.
Om 8pm vertrokken we van daar voor een 3uur durend ritje naar JERVIS BAY.
Om 11pm kwamen we doodmoe aan ons vakantiehuisje aan. Snel alles binnenshuis even gecheckt en we waren allen heel content met Saartjes goeie keuze. Na wat “gevechten” met de kakkerlaken, lagen we om 12pm allen in ons bedje.

Op zaterdag ging de wekker om 9am af en met kleine oogskes maakten we ons klaar om te gaan ontbijten. Allemaal ons sterk gezet met nen bacon & egg roll (typische ozzie ontbijtburger). Snel de plannen voort weeend wat gemaakt en voor die dag was het een ritje zuidwaarts., naar Pebbly Beach. Na een uurtje rijden, namen we een “dust track” (zandweegjes in de ongerepte natuur) doorheen de bosjes. Amai, ik voelde me opnieuw in Fraser Island. Zaaalig was het. Met het jeepke ging het vlotjes, maar de auto van Griet moest he twat trager aandoen. Midden ons avontuurke lieten we uiteindelijk Griets auto achter en gingen we allen samen verder in de jeep (hehe met 7 in da klein dingske) om de jungle dieper in te gaan. Er was een waterplas die we moesten trotseren, maar hij was dieper dan verwacht… Gevolg: stuck in the mud!
Hilarisch zicht en gelukkig geraakte Scott er met de 4WD (4x4 zoals wij zeggen) er nog vlotjes uit. Zo reden we nog wat verder, maar de vertelling dat Scott ons gedaan had, nl. “Elk zandweggetje loopt uit op een strandje”, was helaas gene waar. We kwamen uit op nen diepe plas in plaats :s. Toch een avonturenritje gehad, dus de auto gedraaid en het pad terug gevolgd. Maar daar was die cruciale plas weer... Anneke sprong eruit om alles op film te leggen en daar gingen we voor een 2e poging. Helaas... Nog slechter dan voordien, de wielen zaten onder het modderwater en er begon water te lopen in Saartjes autooke! Scott kreeg onder zijn voeten, maar kreeg de jeep (wat vuiler dan voordien) er met de smile uiteindelijk uit.
Kopieer deze link maar eens hieronder om een hilarisch filmpje te bekijken.
http://www.youtube.com/watch?v=QaJrpkyeAiQ

Er volgde zelfs een interview ter plaatse, door onze enige echte reporter, Anneke!
http://www.youtube.com/watch?v=dcXKS2U03XQ

Eenmaal het bos verlaten te hebben, gingen we in Bawley Point gaan lunchen in een Fish & Chips Shop. Met volle maagskes reden we nog 10 minuutjes verder naar een superschoon beach, waar de venten en G een duikje namen en wij languit op ons strandlaken lagen. Precies alsof we op een verlaten eiland lagen, midden die prachtige natuur.
Onze laatste stop was op Pebbly Beach. We gingen daar vogels en kangoeroes bekijken, die gewoon naar je toe kwamen om gestreeld of gevoed te worden, waanzinnig!
Zon, zee, strand, bos en grasvelden; alles bij elkaar op één prachtig plaatje.
We besloten om de avond af te sluiten met een superBBQ en zelfs kangoeroe stond op het menu! Met een glaasje rosé erbij en de fotootjes om de hoogtepunten van de dag weer te halen, werd het nog supergezellig.

Zondagwerden Steph en ik rond 8.30am wakker. Half uurtje later was de rest ook in de keuken, ontbeten we en reden we meteen naar Hyams Beach. Dit is het witste strand van Australië en één van de mooiste die ik al gezien heb.

We genoten daar van een duikje en tstrandje tot 1 pm en vonden dat het dan tijd werd om de maagskes terug tevreden te stellen.
Maar vanaf dat moment begon de miserie eigenlijk een beetje op zijn gang te komen. In de city vind ge om de 5m een eetgelegenheid, maar in deze ongerepte natuur zagen we heel veel vakantiehuisjes, maar anders niets... Na lang rondrijden vonden we eindelijk een fastfoodshopke. Again burgers & fries, maar veel andere keus hadden we niet. De sukkelaar was dan nog uitverkocht in de meeste dingen, maar hij gaf ons toch nog extra frietjes om ons tevreden te stellen. Het was vooral om zijn geweten wat te sussen denk ik, omdat we getuigen waren van een kleine familieruzie, doordat de moeder en zoon luidkeels op mekaar stonden te vitten.
Nadat we thuis onze valiesjes terug bij mekaar hadden gekregen, maakten we nog snel tijd voor een ijsje en vertrokken dan maar. Langs de terugweg stopten we nog aan een prachtige lookout op zo’n “headland” midden de oceaan. Dan pas besef je welk klein deeltje je bentr van die immense natuur/wereld.
Terug in de auto gesprongen en gereden naar een megamooie brug, gebouwd op de oceaan, naast de rotsen. De 2e miserie was op komst. De benzine was op en elk tankstation (voor de weinige die er zijn) was gesloten. Na een half uur gestresseerd rijden met het rode oplichtende alarmlampje vonden we eindelijk ons doel. Het was ondertussen al 6.30 pm, dus kregen we ook terug honger. Het plan was om in een pub lekker uit te eten, maar ook die waren allen gesloten. Weer een Mc Donalds dan maar... Maar nee hoor, zover geraakten we niet. Langs de highway viel plots de motor van Griets auto stil! Paniek!! Alles geprobeerd daar op de pechtstrook van de autosnelweg, maar niets hielp. Zelfs niet met een automechanicien als Dan. Na een half uur proberen, belden we dan toch maar de wegendienst, maar die afzetters vroegen $350 om 1.5u later toe te komen en de auto te proberen herstellen. Wachten dus maar. Ondertussen zaten we daar in de auto de tijd en de honger wat met koeken te stillen. De sfeer was wat gespannen, vooral als het ging om hoe we nu allen zouden thuis geraken. Ze zaten immers nog 40min van Sydney... Toen de NRMA om 9pm eindelijk toekwam, beslisten we toch maar om illegaal met 5 in Saartjes jeep te rijden (mag er maar 4 meenemen). Een héél kostelijk grapje dus, auto per total (tandwielketting was kapot, doordat het hele oude 2ehandsauto was) en G en Dan met een dure sleepdienst naar huis.
Dus even kort samengevat, een megacool fantastisch weekend, maar met een beetje een zwart einde...

Op maandag, ge kunt al raden, weer moeilijk uit mijn bed geraakt. Maar meteen wist ik dat het een speciaal dagske was; mummy’s birthday!!!
Voor mij gewoon een dagske werken int cafee en daarna afterschoolcare.
Om 6.30 kwam ik thuis, en Nina (housemate) was er ook al. We hebben samen wat tv gekeken en rond 10pm ging ik al dodooke doen.

Kwas weer heel content met mijnen halven vrije dinsdag, want het zonnetje scheen al om 7am toen ik wakker kwam. Nog wat lekker blijven soezen, heerlijk ontbeten, douchke genomen en naar Manly vertrokken met de bus. Daar zag ik eerst ons Grietje die aan het nannyen was. Half uurtje klapke gedaan en daarna ging ik naar het reisburo om nog wat zaken te boeken voor mijn eastcoasttrip.
Natuurlijk ook nog lekker wat op het strand gelegen en dan staat ge toch verwonderd van hoeveel menskes er niet moeten werken op een doordeweekse dag.
Om 2pm de bus op naar Mosman om eerst de auto op te pikken en daarna de jongens van school te halen. Jack had om 3.30 een afspraak bij de spraakdokter en om 5pm bij de oogarts. Drukke tijden dus, maar ’s avonds rustig wat int zeteltje gezeten en om 10pm in mijn bedje.

Dit weekend is het Pasen, dus op vrijdag geen cafee, dwz keertje op donderdagavond uit! Volgende week ook raar weekje: paasmaandag vroeg ik vrijaf (want we hebben grote plannen voor de zondag, details volgen...) en die week ook niet nannyen voor Sheona (die zijn voor 1 week naar Fiji).

De avontuurverhalen blijven dus komen en ik denk dat de fotootjes zeker waard zijn om eens een kijkje te nemen, want die zeggen eigenlijk al het grotendeel!

Nog keer een dikke proficiat aan mijn mammie, en ge weet het; het cadeautje is op komst hoor!!! Het is het wachten waard, al zeg ik het zelf ;)!

Kussies en huggies,
Debs

Wistjedatjes met een warm weekverslag!

2008-03-11T00:50:00.000-07:00

Opnieuw een lange update deze week!
Ik zette enkele wistjedatjes voor jullie op een rijtje, zodat je snel op de hoogte bent van de laatste nieuwtjes hier.
Het weekverslagje kun je eronder lezen, met mijn grote nieuwe avontuur in mijnen nieuwe THUIS!

Wist je dat …

- ik hier nu zit te schrijven opt grasperkje aan de Gloria Jeans in Cr Nest
- ik hier gezellig alleen mijn chinese takeway zit op te eten
- enkele vogels een megakabaal aant maken zijn
- het een prachtige avond is na en warme heerlijke zonnige dag
- ik eens ga beginnen aan mijn echte wistjedatjes
- dit begin van de herfst beter is dan de voorbije zomer
- het de slechtste zomer was in 50 jaar
- ik dat niet echt gemerkt heb, behalve dan aan die vervelende regen
- ik nu wel weet waarom ze het “showers” noemen
- het precies is alsof de douchekraan hierboven wordt opengedraaid
- het nu hier hete temperaturen zijn
- het de hele week 27 graden zal zijn :)
- mijn tandpijn al over is
- ik nu wel een tand meer tel in mijn gebit
- het huisje van Dan nu terug veel schoonder is
- alle rommel opgeruimd is en netjes opgeborgen staat in de kasten
- ik me toch niet meer op m’n eigen plekje voelde
- ik vandaag officieel verhuisd ben!
- dit me wel alle moeite van de wereld gekost heeft
- ik zo een megastressdag achter de rug heb
- Dit dan nog wel op mijn vrije halve dag was
- Als je tspecataculaire rushverhaal wilt lezen,je bij ‘dinsdag’moet kijken
- ik nu wel elke dag door mijn raam city,bridge & harbour zal kunnen bewonderen
- steph vorige vrijdag al verhuisd was
- ze in een appartement in Cremorne woont bij een madam van rond de 30 jaar
- ze daarbij ook de luxe heeft van harbourview te hebben
- ik volgend weekend erop uittrek naar Jervis Bay
- dit een superschone suburb is met witte stranden
- het in het allertofste gezelschap is van Griet, Steph, Ann, Saartje en de 2 ozzieboys Scott en Dan
- we daar voor 3 dagen een huisje gehuurd hebben
- we dit weekend “met de bus gaan rijden”
- dit zo’n drankspelletje is dat Dan ons gaat leren
- ook Scott zijn drankspelletjes gaat meenemen
- het dus een zwaar weekendje zal worden :p
- Ons Hanne vandaag hetvliegtuig genomen heeft richting Belgie
- Dit voor de 1e x sinds een jaar en een half is dat ze hier is
- Op 15 april we ze al terug mogen verwelkomen
- Dit dan weer op australische bodem zal zijn
- ik al heel veel verlang tot mijn mamaatje en Henkske hier zijn
- ik dan samen met hen oa de Great Ocean Road ga afrijden
- dit naar ‘t schijnt 1 van de mooiste tochten is
- daarna ik alleen het vliegtuig vanuit Melbourne verder neem naar Cairns
- ik er enorm naar uitkijk om in Cairns zotte (maar natuurlijk veilige) dingen te doen;)
- dit oa skydiven, raften en horseriding on the beach zal zijn
- ik hier nog elke dag verwonderd ben van hoe schoon die natuur is
- ik al over de 80 foto-albums zit op mijnen Picasa-web
- ik het hier nog steeds enorm naar mijn zin heb
- de heimweekriebeltjes nu toch wel meermaals te voelen zijn
- dit komt doordat ik mijn vriendjes en vriendinnekes mis
- ik heel veel zin heb om dit jaar naar Werchter te gaan
- ik helemaal niet weet wie er allemaal nog zin heft om te gaan
- ik ondertussen al niet meer op dat grasperkje zit
- het nu al enkele dagen later is en ik dit nu op de computer zit te typen
- ik nu ga stoppen of anders alleen nog meer ga zitten zeveren
- er daarenboven nog veel leeslectuur volgt
- Er anders weer menskes mij gaan verwijten dat ik teveel neerschrijf;)
- Ik nu speciaal dit zinnetje nog schrijf of diegene te irriteren:p
- Ik nu toch wel echt ga stoppen
- Het aangenaam was om jullie dit allemaal even mee te delen :p
- Ik jullie nog heel veel ZONNIGE groetjes wens vanuit North Sydney(ipv Cr N)

Het WARME weekverslag:

Als je je nog herinnert, gingen we vorige week woensdag naar de Starlight Cinema’s. Wel, twas echt de moeite waard. We hebben daar superschoon filmke gezien en het was megagezellig; op een grasplein met supergroot scherm, wij met wat snackskes in ons kampeerstoeleke!

Op donderdag heb ik in de VM wat op internet gezeten om mijn dagboek verder te typen, deed ik de shopping met de 2 kinderen in de trolley, amai ook geen gemak ze met die de inkopen gaan doen. Daarna gingen we nog tot aan het park, waar zij konden spelen en ik eindelijk op mijn gemak int zonneke kon zitten.
In de NM bleven we na de lunch wat thuis en gingen rond 3pm naar Balmoral. Daar waren ze superbraaf en speelden de hele tijd samen, waardoor ik opnieuw wat relaxtijd had! ’s Avonds was Franky (de schoonbroer van Dan) thuis aan het werk op zijn bureau en ging ik dan maar terug naart pleintje een takewaytje eten (en ondertussen wat wistjedatjes schrijven;). Daarna keek ik nog wat tv met Dan en Nicole.

Vrijdag werkte ik in het cafee. Jimmy (was eerst de koffiemaker, maar nu onze chef) was de avond ervoor uitgeweest en was nog steeds in de mood:). Hij wist dat hij het weekend vrij had, dus 1 dagje met een hangover kon hij wel aan. Het bracht voor ons enkele hele grappige situaties teweeg.
In de NM ging ik naar huis om iets te eten (ik heb mijn lunchpauze altijd rond 11am, dus snel terug honger he) en nam daarna de bus naar Cremorne. Ik wou eens wandelen naar Cremorne Point (met terug zo’n schoon uitzicht). Ik vroeg het aan een koppel aan de bushalte en die hadden een appartement daar dichtbij, dus wandelden ze met mij een stuk mee en toonden mij verder de weg. Eenmaal op Cremorne Point had je idd superschoon zicht op de city en harbour (waren we al geweest toen de 2 cruiseschepen mekaar kruisten. Maar de wandeling ernaartoe is even mooi.

Echt zo relaxt om daar wandeling te maken. De weg terug vroeg ik aan ouder ventje, die daarbij nog kwartier met mij staan tateren heeft over de schone stad Sydney en de gelijkenissen met San Francisco (waar ik volgens hem zeker naartoe moet gaan). Wanneer ik het wandelpad verlaten had en weer op de autowegen was, herkende ik mij niet echt. Ik vroeg terug iemand de weg, want ik moest in Neutral Bay zijn om 6pm. Hij haalde zijn wegenkaart boven en ik zat in North Sydney, maar was maar 10min verwijderd van Sheona’s huis.
Ideale timing dus.
Iona en Briar waren aan het eten en Sheona was ze aan het belonen met elke hap dat ze namen, een snoepje dichterbij te schuiven. Een ongezonde strategie, maar het werkte natuurlijk wel. Ik had voor elk een megamooie bloem geplukt en was daarmee uiteraard meer dan welkom. Ze gingen beide behoorlijk goed naar bed en Iona was die avond enorm lief voor mij. We praatten er zelfs over hoe ze soms zo’n lelijke dingen kan zeggen en een kind van bijna 5 jaar weet maar al te goed hoe ze ook grote mensen soms kunnen kwetsen.
Sheona kwam thuis rond 8.30pm en ipv zoals vaak vermoeid en ontgoocheld, ben ik er echt eens heel gelukkig buitengestapt.
De kraan hierboven was ondertussen terug opengedraaid en heeft de hele nacht blijven openstaan…De hele avond en nacht thunderstorms als naweeën van het hete weer!
Ik had de bus terug naar huis genomen, maar in de regen van de bushalte naar huis, was al genoeg om mijn kleren uit te wringen. Ik kroop maar vroeg onder de lakentjes, want ik moest voor de 1ex op zaterdag werken, omdat Charlotte (waitress) ziek was.

Een zaterdagmorgen om 6.15am opstaan is toch ook niet voo relke week ze. De vroege ochtend was nog frisjes, maar na een paar uurtjes werd het goed heet. Nu heb ik zelf een keertje kunnen ondervinden hoe megadruk de weekenddagen zijn en amai, ze mochten gas geven ze! Jimmy. De chef had een vrijgezellenweekend van zijn broer en had voor ‘t eerst het weekend vrijaf sinds de opening (2maand).
De hulpchef Milandre was dus in charge en James hielp hem in de keuken.
Zo had onze koffiemachien wel geen mannetje meers staan, dus hadden ze voor vervanger gezorgd. Het duurde helaas niet lang voor hem, want het dutske werd na 2 uur naar huis gestuurd. Hij kon niet mee met de orders en het liep meer averechts dan gegoten…
James ging terug naar zijn koffies en Milandre heeft het met wat andere hulp er goed vanaf gebracht. Zo werd het dan voor ons nog drukker en stressvoller, maar om 1.30pm mocht ik het al van mijn schouders gooien. I was off!
Ik ging mij thuis verfrissen en ging meteen naar Neutral Bay junction om daar de bus te nemen met Ann en Steph naar Warringhamall. We waren daar rond 3pm, deden enkele winkels, aten wat op de foodcourt en terug paar shopkes. Wat we niet wisten was dat het sluitingsuur al om 5pm was, dus werden we wat buitengegooid in de laatste winkel, maar toch nog uiteindelijk met een kleedje dat in mijn (moeilijke) smaak viel.
De bus terug naar ‘t nest van de kraaien (Crows Nest) genomen, andere kleren aangetrokken, wat boodschappen in de woolies gedaan om dan met Steph en Ann te koken. Bus terug op naar Cremorne en om voor ‘t eerst Stephs appartement te gaan keuren. Ja man, tis dik in orde ze!
Nadat we gegeten en goe getetterd hadden, vertrokken we rond 9.30pm naar de (hoeveelste?!) bushalte. We wilden keertje naar Surfrock hotel gaan. Maar onze plannen werden gauw verandert, toen we al een uur zaten te wachten op de niet komen opdagende bus. Dan maar de bus naar Manly genomen…
Nadat we de Shorebar wat beu waren, liepen we Griet en Dan tegen het lijf in de Ivanhoe en gingen we samen naar the Steyne, waar ook Marije en Vanessa ondertussen waren toegekomen. De lifeband was een coverband van de Red Hot Chilli Peppers, dus hebben we maar staan headbangen :).
Om 2am namen we de nachtbus terug en bij 3am lag ik al doodmoe onder mijn lakentjes.

Om 6.30am op nen zondag hoorde ik geklop op Dan zijn deur met de vraag; “Could you give us a lift to the airport?”. Zijn zus en man vertrokken naar Zuid-Amerika voor 3 weken. Voor mij daarentegen was het tijd om mij terug te draaien en mijn roes nog wat verder uit te slapen. Rond 10.15 am kwam ik opnieuw wakker en ik zag meteen een zonnig, warm dagje verschijnen. We hadden een lunch gepland met Scott en Saartje, Dan en Griet, Steph en Ann. Ik ontbeet eerst terug op mijn gemak, zat nog wat in het zonneke en vertrok rond 12pm. We namen de bus samen naar Bradleys Head (wat verder gelegen dan Taronga Zoo) in Mosman en daar ontdekten we terug zo’n wonderlijk schoon plekje! Bij een National Park, op rotsen bij de harbour met een zicht op de city, Opera house en de harbourbridge, just amazing!
Er was een bootrace om 3.30 pm waarbij enkele speedboten over de harbour niet meer vaarden, maar vlogen!

Met onze picknic en bbq in de hete zon, maar met een zacht briesje kon het niet beter zijn. Behalve dan wat meer koude drank en ijsjes hadden wel meer dan welkom geweest!

Om 5pm keerden we terug huiswaarts (eerst stukje wandelen en 2 bussen nemen, hoorden er opnieuw bij). Ik was terug wat afgechoold, heb pizza gegeten en mij voor de tv gegooid. Ondertussen heb ik dit tekstje nog wat verder opgesteld en een filmke bekeken.
Om 9.30 pm werd mijn gordijnraampke alweer dichtgetrokken en werd mijn schoon weekendje terug afgesloten.

Opnieuw een moeilijke maandagmorgen om van onder mijn lakentjes te kruipen… Niet alleen voor mij, maar voor velen denk ik wrsch een zwaar weekend geweest, want veel vroege klanten kregen we niet over de vloer (op enkele schoolmoeders na).
Wel terug een drukke, warme lunchperiode, want het was weer een schoon, zoning dagje.
Jack en Henry van school opgehaald, afternoontea gegeten en naar Henry’s tennis geweest. Daarna nog pasta voor de kinderen gemaakt en de tijd wat gevuld.
Om 6pm terug niet naar home, sweet home, maar naar mijnen toekomstige home!
Rond 7pm had ik met Tony afgesproken om alles wat te regelen, maar een man van zijn woord is hij helaas ook niet… Ik belde meneer op, maar die zat nog op zijn werk. Hij zou me terugbellen om ergens af te spreken, van het moment dat hij klaar was. Ik ging dan maar naar huis en bekeek samen met Dan de film ‘Poseidon” (een soort van spannende, romantische 2e Titanic). Om 11pm had ik nog steeds geen telefoon gekregen…

Vandaag (dinsdag) werd ik om 7am wakker. Mijn werkritme die in mijn bloed zit zeker. Jammer, want kmocht nu eens uitslapen! Ik had terug vrij dagje tot 3pm. Ik belde meteen Tony op om te weten hoe de zaken er nu voor stonden. Hij was al opt werk en als ik vandaag al wou verhuizen, moest ik de sleutel ophalen in de city. Maar hoe moest ik aan de andere kant van de city geraken (dichtbij Paramatta)? En hoe zou ik al die valiezen verhuizen?!
Die kopzorgen liet ik eerst wat bezinken door een stevig ontbijt te nemen en mijn mailtjes even te checken. Ik vroeg mij af waarom ik nog zoveel moeite deed en ik niet gewoon bij Dan bleef wonen. Maar Claudine had een toffe comment op mijn site geschreven die me nieuwe moed gaf. “Met verandering blijft de spanning er in!”
Idd, wie houdt van routine, leve het nieuwe en onbekende!
Ik belde iedereen op die mij mogelijk zou kunnen helpen om mijn koffers van Crows Nest naar North Sydney te brengen. Maar wie heft een auto ter beschikking, moet niet werken en heeft vooral de goesting om een schoon heet dagske daarvoor te doorbreken? Niemand… Een taxi dan maar nemen:s. De radeloosheid sloeg toe… Maar ik gaf niet op en belde Roeland (de Nederlandse klant) op. Ik legde de situatie uit en hij wou me met veel plezier helpen!
Daar deunde het liedje opnieuw door mijn hoofd “Everything’s gonna be allright”.
Hij zei me dat hij eerst nog wat klusjes moest doen en me daarna rond 11.30am zou oppikken. Hij is helaas al nen echte ozzie geworden met het gevolg teee easygoing te zijn. Na paar keer hem opgebeld te hebben, kwam hij eindelijk om 1.20pm opdagen. Ik moest afterschoolcare doen, dus zat ik mij enorm op te jaagen, maarja iemand die u een plezier doet, kunt ge niet achternajagen eh…
Al mijn valiezen stonden al buiten, dus meteen ze de koffer ingezwierd en de city ingereden (met het stratenplan naast ons). Het was aan de hele andere kant, dichtbij de Darling Harbour. Snel de sleutel opgepikt in Tony’s office waar hij die had achtergelaten. Met de volgeladen auto gingen we terug naar North Sydney. Roeland zette mij met al mijn valiesjes daar snel af en ik was blij dat alles zover geraakt was. Maar…
Het was al 2.15pm en ik moest om 2.45pm in Mosman aant school zijn. Stress!!
En daar kwam de ene miserie achter de andere weer opduiken…
- Ik geraakte niet binnen in het appartement. (Jah zonder enige instructies hoe de sleutel de gebruiken.) Een werker toonde me dan hoe ik de “buzzer” moest gebruiken.
- Dan kon ik de valiezen binnensleuren tot aan de lift en zo tot het 7e verdiep
- Daar begon het sleutelspelletje opnieuw, het werkte ook niet
- Juiste appartement? Was het niet op het 5e verdiep?
- Daar gaan proberen (met mijn valiezen in de openstaande lift), nope!
- Tony opgebeld, ja, het was nr 76, maar de deur ging niet open
- Eindelijk wanneer ik het ingewikkelde systeem van de 2 sloten doorhad, kwam de opluchting!
- Alle valiezen vlug vanuit de lift de kamer ingesleurd, met de voortdurende blik op het uurwerk!

2.30 pm! Snel terug naar buiten gelopen, en dan maar stappen naar Neutr Bay junction, op de bus wachten en tot aan Mosman rijden, zou ik nooit op tijd halen!
Er vertrok net een werker, dus vroeg ik hem of hij tot aan Military Road (busroute naar Mosman) reed en mij daar wou afdroppen. Nee dus en reed wat verder. Hij stopte terug en vroeg waar ik moest zijn. In Mosman om 2.45pm! Nee, daar ging hij niet heen en reed terug traag verder. Ik zag hem op zijn uurwerk kijken en terug stoppen. “Hop in!”; klonk me nog nooit zo goed in de oren.
We praatten (hij klaagde) over de dure koop- en huurprijzen in Sydney. Hij vertelde me van in “zijnen tijd” hoeveel keer de huizen goedkoper waren! En ik ondertussen maar vlotjes meepraten, waardoor we al in 10min aan Mosman spit junction waren! Schoon op tijd voor mijn schoolkindjes:).
Jah, met al mijn charmes had ik weer een snelle rit versierd en bovenal nog meer stress vermeden! Al mijn zorgen van de dag kon ik weer vergeten en zo mocht ik terug genieten in het zonnetje terwijl Jack en Henry wat in het park speelden. Daarna naar huis voor afternoontea, huiswerk en ten slotte dinner (wortelpuree met koteletjes, lekker belgisch:)!)

Zo, nen helen boterham eh!
Ik heb het al gezegd, als ik begin te schrijven, wil ik alles in geuren en kleuren vertellen...

Hopelijk vindt je het nog altijd leuk om mijn verhaaltjes te blijven lezen
en ge moet het zeker niet laten om een comment achter te laten;)!!!

Nog heel veel zonnige groetjes en zoentjes van mij!

De regenachtige zomer is voorbij, maar de warme herfst is erbij!

2008-03-04T19:41:00.000-08:00

Ja, het is al gepasseerd. Het seizoen dat we allemaal het liefste zien, is geëindigd op 1 maart. Helaas hebben we meer de regenachtige dan de warme kanten van die australische zomer gezien, maar we mogen niet klagen he.

Donderdagavond was het dus al zover, het 1e afscheidsfeestje van een vriendinneke! Lizette vertrok gisteren (dinsdag) op haar rondreis door OZ. Het doet enorm raar om mu al het einde te zien naderen van dit fantastische avontuur! Een spreekwoord dat we allen kennen “TIME FLIES” heb ik hier maar al te goed ondervonden. Het kriebelde vooral die avond toch ook al bij mij om mijn reisje in te zetten.
Naast de farewellparty, was het eigenlijk ook een birthdayparty voor Tony, die er (natuurlijk niet volgens hem) al 36 was geworden.

De kleurige ballons en fleurige slingers maakten het appartement (met view op de city) supergezellig. En met al het lekkere eten en de drank die maar te grijpen viel, kon het natuurlijk niet stuk. Het werd anderzijds wel een heel rustig feestje, want de volgende dag moest er natuurlijk om 7am gewerkt worden...

Vrijdagmorgen was het terug een vrij kalme werkdag. In de NM ging ik eerst even naar het internetcafee en kletse ik daarna thuis nog wat met Steph en Ann over de “moving plans”. Ja, het verhuisweekend was aangebroken. Dan zijn zuster en hare man palmden op zaterdag mijn kamer in en ik moest natuurlijk mijn zakken pakken. Het deed me wel heel raar om zo alles terug in mijn valiesjes te steken en bij de fotootjes heb ik zelfs een traantje moeten wegpinken.
Alle pakken en zakken sleurde ik dan naar de keuken boven en tot volgende week zou ik in Stephs kamer logeren. Zij logeert nu 12 dagen in Chris huis in Paddington, terwijl hij op reis is naar Amerika.
Over onze nieuwe stekjes hadden we al positief nieuws. Steph had paar potentiële verhuurders gevonden op de Gumtree en ik zou wrsch bij Toni mogen gaan intrekken. Jaja, dat appartement met harbour-, city- en bridgeview! Pretty nice eh, tourists;) (They saw it on the newyears'eve party!) Ik weet tenminste al dat het bed er goed ligt (want op oudejaar heb ik er het grootste deel van mijn avond gespendeerd:s).

Zaterdagmorgen was ik al vroeg uit de veertjes. Ik had int cafee afgesproken met de vrouw van “the Dutch customer” waar ik geregeld babbeltje mee sla.
Zij organiseert juwelenavonden en zou mij dit ook wel eens willen laten doen voor een girlsnight (maar met al mijn "travellers-vriendinnen" vrees ik dat dit niet in hun budget ligt).
Rond 10 am passeerde ik langs Patrick’s huis in Cammeray (werkte vroeger in de fitness) om samen iets in Manly te gaan drinken. Den uitzetter kwam met kleine oogjes en een mega-hangover (het mannelijke voor een kat... kater dus!) uit zijn bed. Ik denk dat het alcoholpercentage in zijn bloed nog steeds hoger stond, dan dat het mijne ooit geweest is:p. Na zijn douche, reed ik dan maar als enige nuchtere met zijn auto richting Manly. Het was een manuele, dus terug schakelen en dan nog links, was helemaal geen makkie! Daarenboven was de benzine bijna op en moesten we dus in Balmoral stoppen om zijn andere auto op te pikken. Dus nog een nieuw auto-avontuurtje voor mij, maar deze keer met nen automatic (veel beter) en in een GOLFKE dan nog wel.
In Manly stapte ik aan de Wharf uit en was het dus niet eerst een terraske meer, want ik had al om 11am met Griet afgesproken. Dan en Griet stonden me daar onverwacht op te wachten met hun auto. Hij had nl. een wasbeurtje nodig. We reden naar de carwash en Dan gaf hem daar een flinke douche, terwijl wij wat onozel zaten te doen.

Daarna zetten we nog een DVD-box af in Collaroy en rond lunchtijd waren we terug in Manly. In de NM reden we de city in. We parkeerden de auto in Paddington aan Chris huis, waar Ann en Steph al waren. Na wat gebabbel, stapten we richting de city en smulden we onderweg een ijsje, want het zonnetje had er ons weer zin in doen krijgen....
Het was een TOPdag voor miljoenen mensen. Mss heeft het zelfs de Belgische televisie bereikt. MARDI GRAS is 1 van de grootste evenementen die ik ooit in mijn leven al heb bijgewoond! Het is een gay en lesbian parade van een kleine 3uur die liep doorheen de hele city. Niet alleen duizenden opgekleede (of half naakte) mensen in de parade waren extravagant, maar ook in het publiek zagen we zoveel extreme mensen dat mijn ogen de helft van de tijd wijd opengesperd stonden!
De afterparty zat er voor helaas niet meer in, want een zachte, warme zetel deed ons meer in verleiding brengen na de vrieskoude avond (ja we zijn doetjes geworden eh) met pijne voetjes en rug.

Zondagmorgen kwam ik rond 8.30am wakker van een harig, snuffelend beest naast mij, ons Daharma (Chris zijn hond). We waren met zijn drietjes daar blijven slapen en zo moest ik de avond ervoor niet meer het hele eind terug naar huis.
Nadat we ontbeten hadden ,vertrokken we naar Crows Nest om Stephs koffers daar op te halen en Ann af te zetten in Mosman voor een aupairinterview (zij moet een nieuw gezin zoeken voor haar laatste 2 maanden, omdat haar huidig gezin verhuist).
Rond 12 pm vertrokken we richting Hunters Hill, want ons Maddeleintje was er 22 geworden. Ze had ons uitgenodigd voor een supergezellige lunch, waarvoor ze zich zelfs in de keuken had uitgesloofd om allerlei lekkers te bakken.
De VM was koud en regenachtig begonnen, maar het werd nog een supermooie, warme namiddag. Rond 4pm was ik terug in Crows Nest en deze keer was het dus alleen ik (zonder ons Steph). Ik ging eventjes naar de Pharmacy (eindelijk mondspoeling gaan halen voor mn tand) en in de dollarshop wat wenskaartjes gekocht.
Daarna heb ik nog buiten aan de Gloria Jeans gezeten voor 2 uurtjes, want het was een zalig zonnetje en een ideaal moment om in mijn dagboekje te schrijven.
Ik haalde nog een takeway en ging daarna naar huis. Het was er lekker drukjes. De mannen stonden aan de bbq het vlees te bakken, Laura was nog wat aan het uitpakken en Nicole was een salade aan het prepareren in de keuken. Met haar heb ik dan nog half uurtje zitten kletsen en daarna heb ik op mijn kamer wat in de Lonely Planet (reisgids door OZ) zitten neuzen. Ik was heel moe, dus liet ik mijn oogjes al rond 9 pm rusten.
Ik ben eigenlijk toch wel blij met het verhuizen (naar hopelijk Tony’s appartement), want nu met de nieuwe intrekkers en al hun spullen in huis is het thuisgevoel toch wel wat verloren gegaan...

Maandagmorgen, 6.15am, daar ging de wekker alweer...
Snel de badkamer ingedoken, mijn ontbijt gemaakt en weg was ik.
Het was een mooi, warm (helaas al herfst)dagje, dus kwamen er ook heel veel klanten over de vloer. Het was een superdrukke lunch en ik was wat later klaar dan gewoonlijk. Gelukkig kreeg ik een lift van Patrick naar Mosman en was ik er al in 15min (met de auto) ipv ong 45min (stappen, bus, stappen).
Jack had de klaspop meegekregen naar huis; busy bee, dus moest hij aan alle activiteiten needoen en noesten ze fotos en een leuke, originele bladzijde maken in het klasboek.
’s Avonds ging ik normaalgezien naar Tony gaan, maar hij stuurde mij dat de huurprijs voor het appartement verhoogd was. Helaas niet meer in mijn budget, dus voelde ik me op dat moment wat radeloos.
Ik wandelde van Cremorne naar huis om mijn gedachten wat te verzetten en ging meteen ook int winkeltje op internet om ev. andere share-appartments te zoeken. Ik zocht zelfs een gedichtje om mijn gevoelens van dat ‘suckmoment’ weer te geven;

Leegte
Dan kijk ik weer naar de lucht
en slaak maar weer een diepe zucht
Ik ben het middelpunt
van zo wijd mijn blik mij gunt
Het is leeg en stil,
een ingehouden gil...

Toen ik rond 8pm thuiskwam leek het donker en dacht ik dat er niemand thuis was. Maar jawel hoor, de mannen zaten boven met een klein bureaulampje pinten te drinken.
(Reden van de romantische duistere kamer: de naweeën van Mardi Gras :p. Nee, ze waren gestart met drinken wanneer het nog klaar was en waren nog niet verhuisd...)
Ik zette mij erbij en we hebben daar zo’n 2u zitten kletsen, oude verhalen zitten ophalen en pizza besteld. Het was supergezellig.
Dan stelde me zelfs nog meermaals voor om daar te blijven wonen in Stephs kamer (en zelfs de prijs nog te verlagen). 4 “easy going” people tesamen zou toch wel lukken, zei hij. Maar ik denk toch dat het te druk is; Derek blijft thuis om te werken op zijn bureau, de woonkamers staan vol met meubels én mijn kamer is niet geluidsvrij.
Tony stuurde me die avond nog dat hij over de prijs zou nadenken en mss wel een alternatief had. Mijn gedichtje geldde dus maar voor de vooravond, want met die 2 opties terug, had ik opnieuw een warm en veilig gevoel.
Terwijl Derek en Dan de flesjes bier al niet meer op 1 hand konden tellen, kwam Lauren terug van haar werk (verpleegster).
Tis precies alsof we met Derek terug nen Skidie in huis hebben; ook bruinharig, wat kleiner, stevig gespierd postuur en een echte levensgenieter met een megagevoel voor humor. En ja Skidie, hij apprecieert de pintjes ook zoals gij doet;).

Op dinsdag moest ik niet in tcafee werken. Mijn shifts hebben ze voor deze maand helaas met 1 dag vermindert, omdat er iemand nieuw is begonnen.
Zo kon ik dus eens wat uitslapen (tot slechts 7.30am, want de dakwerkers naast ons deur lieten dat niet toe!). Ik heb dan maar lekker lang ontbeten int zonnetje.
Rond 9am heb ik eindelijk nog eens mijn sportschoenen aangetrokken en ben ik 20 min gaan lopen. De fitness waarmee ik gestart was, heb ik dus vorige maand al gestopt (kent mij eh, das niet echt iets voor mij...), dus werd het dringend tijd om nog wat aan de fysiek te doen. Ik heb niet veel tijd (of na twerk geen zin) meer om iets sportief te doen, maar het wandelen naar en van mijn werk geldt wel als mijn dagelijkse beweging hoor. Het is hier mijn geliefkoosde sport geworden!
In de VM ging ik nog op internet en rond 11am vertrok ik met de bus naar Balmoral.
Heerlijk relaxen op het strand en natuurlijk terug wat tijd om mijn dagboekje te schrijven in het zalige herfstzonnetje.
Om 2pm had ik afgesproken met Patrick. We gingen smoothie gaan drinken en ondertussen natuurlijk wat bijkletsen (oa appartement voor ons Steph geregeld!), en daarna zette hij mij af aant school in Mosman.

Na de afterschoolcare, stapte ik om 6pm naar het huis van Sheona om daar op de kindjes een uurtje half te babysitten terwijl zij naar de yoga ging. Amai, tging er weer niet vlotjes aan toe, maar Sheona was me zo dankbaar, dat het me wel deugd deed toen ik naar huis ging.

Vanmorgen (woensdag) deed het zonnetje me zalig wakker worden ipv de irriterende wekker. In de VM moest ik terug met Briar naar de tennis en het zwembad en in de NM bleef ik thuis om te koken en mijn geschreven dagboekbladen te typen (das nog een heel werk ze). Straks gaan we nog eventjes naar het park en pikken we Iona op van haar school.
Na mijn werk ga ik naar huis, maak mij klaar en vertrek ik met Ann, Marie en Steph naar North Sydney. We gaan daar (we hadden er al lang over gebabbeld, maar nu in de laatste week doen we het eindelijk) naar de Starlight Cinema een romantische komedie in openlucht gaan bekijken. Met een picknick, een dekentje en goed gezelschap kan dat dus niet stuk gaan!

Ik hoop dat alles daar aan de andere kant ook nog goed gaat.
Als ik eerlijk moet zijn, verlang ik eigenlijk al megaveel om jullie allemaal terug te zien, eens goe bij te kletsen, nog een feestje te bouwen en vooral jullie een megaknuffel te geven!!!
Na 8 maanden, beginnen die heimweekriebeltjes toch wel mee te spelen...
Maar ik heb het hier nog steeds super naar mijn zin!

Nu een nieuw woonplekje (dat zeker niet mis is :p), nog genieten van mijn laatste 2 maanden hier in Sydney en goe werken om daarna met de mama en Henk de Great Ocean Road te doen en daarna de Eastcoast alleen te gaan ontdekken!
Amai, kverlang al!

Tot hoors, mails of schrijfs,
kussies,
Debs

Veel nieuwtjes deze week...

2008-02-27T14:10:00.000-08:00

Eerst en vooral:
Nen dikke proficiat aan mijn allerliefste vriendinneke Valerie! Want ons meiske is gisteren 22 lentes geworden! Ik hoop dat mijn superlekker, origineel verjaardagscadeautje aan huis is afgeleverd met de lieve boodschap erbij!

De nieuwtjes van deze week:

* Steph en ik worden (met liefde) buitengezet en zijn maw dakloos... Maar we hebben al paar opties om een ander dak boven ons hoofd te verkrijgen.

* Volgens een vaste klant is de reden waarom het cafee zo goed is, IKKE, de altijd vriendelijke en lachende waitress ;)!

* Een wereldvreemde vroeg mij waar ik mijn schoon bruin velleke van gehaald had, ik zei dat ik van Belgie kwam en ze zouden het zomerweertje daar eens komen uitproberen :p.

* De australiers (vooral dan de druk werkende ouders) houden hier enorm van voorverpakte maaltijden; ingevroren maaltijden, voorgerolde gehaktballetjes, voorgeschilde appeltjes, cheesesticks, ...

* In het weekend van de 15e maart gaan Steph, Ann, Saartje&Scott, Griet&Dan en ik voor 3 daagjes naar Palm Beach en zullen we allen samen in een huisje verblijven. Dat wordt dikke fun dus!

* En mss nog 1 van de grootste nieuwtjes: De Largeteaus zoeken blijkbaar al sinds december een nieuwe aupair! Als ge goe rekent, was ik er toen nog geen 2 maanden weg, dus dat nieuwe meisje heeft het ook niet lang kunnen volhouden. Ze zouden mss toch beter eerst eens in hun eigen boekje kijken voor ze iemand nieuw zoeken...

* En om af te sluiten wil ik nog heeel veel sterkte wensen aan onze 3 sterkste volleybalspeelsters van de ploeg die helaas wat minder chance hebben gehad. Ons Wendytje met haar heup en ons Eveke en Elinetje met hun voetje in de plaaster. Amai meiskes, ik hoop dat alles goe met jullie gaat en ge overdreven fantastisch verwend wordt! Kwens jullie veel beterschap en hoop jullie gauw terug te horen!

Even het weekoverzicht voor de geïnteresseerden onder jullie:

Donderdagnacht was ik weer door vreselijke hoofd- en tandpijn wakker geworden. Ik nam terug een pijnstiller en na een half uurtje kon ik toch terug slaap vatten.
Op vrijdagmorgen was ik terug vroeg uit de veertjes en heb ik gas mogen geven op het werk.
Twas superwarm dagje en ideal terrasjesweer natuurlijk. Een hele drukke stressVM, maar in de NM kon ik zalig zonnebaden op het strand van Balmoral! Enkele uurtjes genoten van de zon, zee en tstrand en vooral de rust van geen klanten of nannykinderen rondom mij:)!
Rond 5pm nam ik de bus terug en ‘s avonds ging ik met Steph lekker uiteten naar onze favoriete Thai in Cammeray. Heerlijk gedineerd en daarna de bus genomen naar North Sydney. We gingen er naar een soort foodmarket met lifeband en dronken erna nog eentje in de Commadore (waar het altijd wel goed is voor het schoon zicht:p).

Op zaterdag had ik een heel dagje voor mezelf. Toen ik opstond met het zalige ochtendzonnetje rond 8.30am heb ik heerlijk ontbeten en ging ik snel eventjes naar het internetcafee. Ik was van plan om daarna naar het strand te gaan op 1 van de Northern Beaches, nl. Mona Vale. Maar toen ik aan de bushalte stond, was ik bezig met mijn mp3, waardoor ik de bus niet zag en niet deed stoppen en hem zo natuurlijk miste. Ik had geen zin om nog 40min te wachten op een andere, dus nam ik maar de bus naar Balmoral.
Ik heb er de hele dag zalig geluierd en genoten van de zon. Met af en toe eens een duikje ertussen in, werd mijn schoon bruin tintje wat bijgewerkt.
Hanne is ook nog eventjes langsgekomen om babbelke te slaan en rond 4pm ging ik eventjes op stap met Daniel van de LunchBox (herinner je nog dat cafeetje van in de tijd?). Hij is nu blijkbaar verhuisd, samen met zijn beste maat en zus en toonde even zijn appartement in Neutral Bay. We gingen samen nog Iced Choclate gaan drinken in de Gloria Jeans en daarna zette hij mij af bij mijn nannygezin in Mosman waar ik die avond enkele uurtjes moest gaan babysitten. Met wat te internetten, bellen en filmke te bekijken, werd het toch nog plezant avondje. In de late avond kreeg ik nog een berichtje van James van het cafee, of ik de volgende voormiddag wou gaan werken, omdat Lucy (zijn zus) ziek was. Natuurlijk kon ik weer niet weigeren en hen in de steek laten en o.w.v. dat groette hij mij zelfs de volgende dag met “You’re my lifesaver!”.

Op zondag dus keertje niet uitgeslapen. Na pijnlijke nacht, stond ik de volgende dag op met een buikpijn (wrsch van de vele pijnstillers sedert dan…). Ik nam een heel groot ontbijt om er de hele VM tegen te kunnen, maar had nadien nog steeds de buik- en hoofdpijn. Dan maar zo naar het werk. Het was een SUPER drukke weekenddag (naart schijnt altijd zo) en dan nog zo een prachtig weer, maakte een terras natuurlijk extra aantrekkelijk.
Ik kreeg oa 2 (van aan mij beloofde) klanten over de vloer. Den Daniel kwam keertje naar mijn cafee ontbijten ipv dat ik naar zijnen ‘Lunchbox’ ging om toetjes. Haha, nu mocht ik eens het serveuseke spleen en waren de rollen omgewisseld.
En omdat ik normaal gezien met James voor de hele dag naar Palm Beach zou gaan, stelde ik voor dat hij kwam ontbijten naar tcafee en dat we dan in de NM pas zouden vertrekken. Zo gezegd, zo gedaan dus.
Na het werk vertrok ik meteen met den James in de auto richting Palm Beach. Na een half uurtje rijden waren we al ter plekke. Wat zonnecreme opgesmeerd en de wandelschoenen aangetrokken. We waren nl. gepland om naar de lighthouse (vuurtoren) te wandelen die bovenaan op een heuvel ligt. Deze supermooie wandeling van een kleine 20minuutjes, brengt je naar 1 van de mooiste uitzichten van OZ! Ik genoot terug van de schitterende natuur die ons omringde.
We hadden een zicht op de oneindige oceaan, aantal eilanden, rotsen, …
Gewoonweg adembenemend!

We zaten daar voor een half uurtje op een rots te genieten van ‘Moeder Natuur’ en daarna zakten we weer af naar de effen grond.
We stapten terug in de ondertussen overbehitte auto en keerden terug (met een tussenstop voor een verfrissend ijsje) langs de Northern Beaches. James zette mij af bij het appartement van Saartje in Dee Why. Samen aten wij daar nog nen pizza van de pizzahut (wat bij mij van in Belgie geleden was!) en reden daarna met haar super cool jeepke, samen met Scott en Griet naar Cremorne Point. Om 6.30pm vond er een “memorial moment” plaats op de harbour.

2 van de grootste cruiseschepen ter wereld kruisten mekaar in Sydney Harbour. The Queen Victoria was op een worldcruise & eveneens the Queen Elizabeth 2 zelfs op haar laatste worldcruise.
Wanneer de ene (Queen Victoria) de wharf (haven) uit de city verliet, vaarde de het andere cruiseschip (Queen Elizabeth II) de city binnen.
Nen Belg zou er niet voor op straat komen, maar de ozzies stonden allemaal buiten net hunne camera om het spektakel bij te wonen.
Rond 8pm kwan ik thuis en babbelde ik nog wat met Steph over onze beide geslaagde weekends en keken we nog wat samen tv.

Maandag geraakte ik heeel moeilijk uit mijn zalig, warme bedje en stond ik bovendien terug op met een verschrikkelijke hoofd- en tandpijn.
Over het algemeen was het terug rustig op twerk, maar met een heel druk lunchmoment.
In de NM ging ik meteen erna naar Mosman om voor ik de kindjes van school ophaalde even bij de tandarts binnen te springen voor een afspraak. Kheb nog steeds gene… want met mijn werkuren nu kon ik moeilijk iets vast leggen.
Die namiddag hadden Steph en ik heel slecht nieuws gekregen…
We moeten verhuizen! Dan zijn zus en haar man komen bij ons intrekken (in mijn kamer) omdat ze uit hun appartement gezet zijn. Dwz dat Steph en ik ander plekje moeten gaan zoeken. Helemaal niet eenvoudig dus als je weet dat ik hier maar 2 maand meer in Sydney blijf.
‘s Avonds gingen Steph en ik samen naar Mosman Hotel eten om alles eens te bespreken en de verschillende opties te overwegen. We gingen meteen ook op sites kijken voor eventuele share-appartementen. Het wordt terug een hele zoektocht om een goed, maar toch relatief goedkoop dak boven ons hoofd te krijgen.

De regenachtige dinsdag was terug geen goede zaak voor het cafee, terug kalm dagje. In de NM was het heel doef en warm en toen ik naar de bushalte wandelde van het cafee, kwam ik toevallig een jongen tegen die we al tijdje niet meer gezien hadden. Ik heb dan eventjes daar gebleven om wat bij te kletsen en kreeg dan zelfs een lift van hem en zijnen maat naar Mosman waar ik de kindjes terug vant school ging ophalen.
Oa met Jack wat gepuzzeld, Henry geholpen bij zijn huiswerk en het avondeten klaargemaakt.
Om 6pm had ik gedaan, maar ‘s avonds ging ik nog eventjes gaan babysitten in Neutral Bay omdat Sheona terug naar de yoga moest. Ze legde mij de situatie uit van de nieuwe nanny en die ziet het blijkbaar niet zitten om daar aan de slag te gaan…
Dus slecht nieuws voor Sheona, ze moet weer van 0 beginnen om een nieuwe nanny te zoeken. “Goed”(wel terug 2 lastige nannydaagjes) nieuws voor mij, ik kan nog eventjes mijn jobke behouden. ’s Avonds nam ik de taxi naar huis, want een hevige storm had al zijn intrede gemaakt...

Ik dacht dat ik op woensdagmorgen wakker kwam van geweerschoten. Maar nee hoor, het was de ergste donder die ze in lange tijd niet meer meegemaakt hadden; zelfs genaamd “a storm out of miljons”. De hele nacht had het gestormd, gedonderd en gebliksemd. Het was letterlijk alsof de wereld (of australie dan toch) aan het vergaan was. Bangelijk…
Het regende gelukkig niet meer toen ik naar het werk (nannygezin in neutral bay) vertrok en in de VM kon Briar dus naar de tennis gaan (terwijl ik snel de boodschappen ging gaan doen) en daarna naar de zwemles (in het ijskoude water, maar met harbour- en cityview!). In de NM bleven we thuis, het was toch geen weer om je tijd buiten te spenderen en zo kon ik wat op de computer.
‘s Avonds weer niet huiswaarts gekeerd, maar terug effen naar nannygezin Mosman. Het babysitten daar vraagt mij 10 keer minder energie dan bij Briar en Iona en daar ga ik heel graag naartoe. Terug veilig door de taxi thuis afgezet en maar snel onder de lakentjes gekropen.

Vandaag zijn we al terug donderdag. De dag begon helaas met wat donderderwolkjes. Letterlijk in de lucht dan en figuurlijk met een koppige Iona.
In de VM liet ik de kindjes wat tekenen en kleuren en zat ik ook wat op de computer.
Ik reed ook nog tot het winkelcentrum in Chatswood waar ik met Saartje had afgesproken. Twas heel tof, maar erna begon de stress...
We zijn lang onderweg geweest en kheb veel miserie gehad om de baan terug te vinden. Met dat stormachtige weer en zonder veel wegwijzers langs de weg, zijn we er dan toch uiteindelijk geraakt.
Wat zie ik dan in de koffer van mijn auto liggen; de chacosse van Saartje! Ik had blijkbaar al talloze gemiste oproepen, want natuurlijk had zij haar portefeuille en alle andere spullen nodig.
Ze moest die NM naar North Sydney met de trein, dus sprak ik daar met haar af. Tegen dat we mekaar vonden... en ik stond verkeerd geparkeerd, dus daar bleef mijn stressgehalte maar stijgen!
Toen ik thuiskwam, ging ik normaal gezien nog playdate hebben met Steph, maar dat zag ik helaas niet helemaal zitten, want de kindjes liepen hieperactief en ik moest nog maaltijdjes (‘sausage-ragout’)klaarmaken om in te vriezen. Daarenboven had ik Iona en Briar beloofd om hen te verwennen met choclatecakes, dus aan het werk.
Rond 3.30pm kwam de rust weer boven en liet ik hen wat alleen binnen spelen (kreeg wel koppijn van het lawaai) en tokkelde ik nog wat op de computer.
Vanavond, gelukkig relaxmoment... terug een feestje!
Helaas een afscheidsfeestje van ons Lizette. Ze vertrekt nl. volgende dinsdag op haar avontuurreisje doorheen gans Australie en Nieuw-Zeeland.

Ook ik kijk er al enorm naar uit om mijn reisje in te zetten, maar eerst geniet ik nog van mijn tijd hier in Sydney en moet de spaarrekening natuurlijk nog wat verder aangevuld worden...

Menskes, laat het niet om eens een berichtje achter te laten.
Tis altijd SUPER om iets van jullie terug te horen en wat meer op de hoogte te zijn van jullie avontuurtjes daar in het verre (koude) belgenlandje!

Zoenies en huggies, Debs

Het regenachtige februari toont weer zijn zonnige kantjes!

2008-02-21T00:35:00.000-08:00

Jaja, vandaag hebben we weer met volle teugen van het zaaaalige zomerweertje mogen genieten! Het was zweten geblazen, maar tdeed zoveel deugd om nog eens die zonnestraaltjes te voelen branden op ons blood velleke!

Ondertussen zijn we weeral weekje verder, dus moet ik terug gaan blikken naar vorige week woensdag...

Woensdagochtend begon wat minder. Iona en Briar waren heel lastig (zelfs stout) en de kleinste vooral huilerig voor de ouders naar twerk vertrokken. Ik ververste snel de bedden en voerde Iona naar school. De regen was natuurlijk van de partij, dus de tennis van Briar ging niet door. Na wat boodschappen te hebben gedaan en thuis wat tijd te verdrijven, vertrokken we naar de zwemles. Briar (die een watervrees heeft, vooral in de diepe dan) heeft het half uur zwemles constant gehuild. Ik moest bij haar in het water blijven en had natuurlijk voortdurend het geschreeuw in mijn oren... Briar én ik waren beide opgelucht toen het 11.30am was en we naar huis konden om te lunchen.
In de NM internette en knutselde ik wat met Briar. Vanaf nu hebben de meisjes elk hun eigen kamer, wat een ideale oplossing natuurlijk is om ze 's nachts meer te laten slapen. Daarom had ik op het idee gekomen om een naamherkenning aan elk hun deur te maken.
's Avonds ging ik nog 2 uurtjes naar Mosman om daar te babysitten voor mijn "afterschool"-kindjes terwijl de papa en mama naar een vergadering gingen.

Voor een speciale dag als valentijn, begon de donderdag terug heel regenachtig.
Genen romantiek dit jaar, enkel de radio en commentaren van mensen die je voortdurend doen herinneren aan een eenzame liefdesdag ;).
In de VM deden we dus maar binnen samen wat craft (deze keer maakte ik samen met Iona een frame voor aan haar slaapkamerdeur). De cleaners komen steeds op donderdagvoormiddag, dus dan moeten we eventjes het huis uit. Het regende niet meer, dus ideaal om eventjes naar het partk te gaan.
Na de lunch maakte ik samen met de kindjes zandkoekjes die ze (vooral ikke dan natuurlijk:p) heel schoon decoreerden.
Zie maar eens naar de sublieme resultaten;)

Rond 2 pm kwan Steph met Tessie en gingen ze samen naar tcafee "The Laneway". Niet om met de collega-werkmensen te lachen, maar om met de kindjes een milkshakeske te gaan drinken. Het was ondertussen droog en zonnig, dus ideaal terrasjesweer. Op paar crisisen (omvallende milkshakes, getuit, ...) na, was het een ideale tuusenuit om het huis te ontvluchten. Het avondeten en bad verliep deze keer ook heel vlot, vooral wanneer ze wisten dat een "cookie" de beloning was.
Jammergenoeg dus geen romantische plannen gehad, maar met 2 lieve berichtjes heb ik het deze valentijnsdag toch moeten doen...

Op vrijdag hoorde ik terug om 6.10 am het (toch wel) hatelijke wekgeluid van mijn GSM. Een vroege ochtend, voor een lange dag. Het was niet alleen mijn broerkes 19e verjaardag (nog keer 3 dikke pierpers daarvoor!), maar ook the 3th houseparty!
In de VM ging ik dus werken naar tcafee, maar doordat het terug kalm was en we eigenlijk die dag met 3 waitresses waren, mocht er ik al rond 12u de brui aan geven.
"Ga maar de voorbereidingen voor de party gaan doen!", klonk het.
Maar op wat ballons en hartjes na, was de decoratie snel klaar. Nog wat rode poepkes (die snoepkes eh:p) in teken van het thema en chips gaan halen, de tafels en zetels aan de kant geschoven en de karaoke geinstalleerd. Niet veel werk dus, maw het grote voordeel van een "BYO-party" (bring your own) zoals alle ozzies hier feestjes geven.
Rond 6pm kwamen onze eerste feestgangers toe; Marije, Anneke en Marie (aupair in de buurt van Ann).
We gingen samen nog naar the bottleshop en zaten daar bijna vast voor een dorstloze nacht... De schuifdeuren gingen niet meer open, dus bijna vreesden of juichden we dat we de hele nacht gevangen zaten tussen de alcohol:p.
Vanaf 7pm begond de karaoke goed te draaien en hebben ze bijna de hele avond onze stembanden laten bibberen.
Met ze af en toe eens te smeren, klonk het zangtalent beter en beter:).
Rond 2am liep het op zijn einde en gingen Steph en ik nog eventjes met paar mee naar the Crowies.

De zaterdag stond helaas 1st en vooral de opkuis op de planning. Deze was eigenlijk gelukkig heel snel gedaan met de grote helpende handen van Ann en Marie (mercie meiskes!).
Steph moest het hele weekend werken voor Tess in Paddington, dus ging ik maar met de 2 girls op stap. Jaja, na zo'n zwaar feestje waren we nog zot genoeg om de "Scentic Walk" te doen naar Manly!
Eerst ontbeten en lunch gemaakt en daarna vertrokken we met de bus naar Spit Junction. Om 1u begonnen we de tocht en zagen we terug immens mooie uitzichten van die prachtige natuur. Jaja, zo weer van die momenten waar je letterlijk met je mond open staat te gapen...
We liepen langs de kust, tussen de bossen en rotsen. Terug amazing!
Met geregeld enkele tussenstops waren we zo'n 3u onderweg. We wandelden tot in Balgowlah, want om Manly (einde van de walk) te bereiken, waren we te softie (jah na zo een feestje...).
We namen dus de bus terug naar Crows Nest en waren doodvermoeid, maar content van onze enorm mooie wandelroute!
Ik nam alleen dan de bus naar the city en daarna naar Paddingtn om ons Stephke te vergezellen bij een filmavondje (filmmarathon van Lost) terwijl ze moest babysitten.

Zondagmorgen ging ik ontbijten met Lizzy en bracht ik rond de middag een bezoekje aan het gezin in Seaforth waar ik normaal gezien ging aupairen. Tracy heeft ondertussen haar kindje gekocht. Een heel klein babymeisje Molly, dus terug een zusje voor de 2 meisjes Mathilda en Aliza.
In de NM, rond 3pm ging ik met Griet, Dan en Ann naar de city om het Tropfest festival (megagroots shortfilmfestival) bij te wonen. Naar tschijnt wordt er jaarlijks 50 000 man geteld, dus zeker de moeite om eens een kijkje te nemen!
Rond 3pm begon de animatie en kon de weide lekker gevuld worden (mijn kriebeltjes voor Werchter kwamen al boven).

Om 7.30pm gingen de shortfilms van start; 16 filmpjes van telkens 7 min. Er zaten enkele subliemkes tussen hoor. En buiten10 minuutjes wat druppelregen te hebben gehad, bleef het de hele namiddag en avond droog.
Ook Marije, haar zus en Marie kwamen nog achter. En omdat we ondertussen naar de woolies waren geslenterd, werd het heel gezellig met onze picknick.
Super sfeertje daar; iedereen zat er heel relaxt in hun zeteltje of op hun dekentje met food en alcohol om de hele avond te chillen voor het grote scherm, subliem!
Het werd dus een fantastische avond, maar toch ook een echt
ongeluksdagje voor mij:(.
* Ik had $60 dollar verloren uit mijn achterzak.
(Ja papa, ik heb dat van u mee om steeds geld in mijn zakken te steken...
En ja mama, kweet het, helemaal nie slim, kheb mijn lesje wel geleerd!)
* 's Avonds had ik een berichtje van Sheona (mama van mijn nannykindjes in Neutral
Bay) dat het interview met een nieuwe nanny goed gegaan was en ze deze week haar
een trial liet doen (even proberen), dus dat ik niet hoefde te werken deze woe en
dond, en mss zelfs helemaal niet meer. Ze houdt mij wel nog als babysitter.
(De reden van een nieuwe nanny is omdat ze de wil dat de meisjes hun aangepast
hebben aan haar voor het babytje komt in mei. Ik wist het natuurlijk al op
voorhand, maar hoopte om iets langer daar te kunnen werken, want om nu iets te
vinden op woe en dond voor nog 2maand is natuurlijk niet eenvoudig...)
* Als dit alles nog niet genoeg was, heb ik nog de hele dag tandpijn gehad en dit
zelfs voor de rest van de week. Ik heb nl ontdekt dat ik blijkbaar teveel verstand
heb... Enkele onder ons wisten dit al, maar nu is het bewijs er :p.
Kheb een wijsheidstand gekregen; enorm pijnlijk! Mijn verstand had er beter blijven
zitten!!
* En tot slot van mijn badluck, misten we nog nipt onze trein. Maar met onze (jaja,
gewonnen) inklapbare zetelkes, zat ik relaxt in het station int gezelschap van
Griet en Dan op onze volgende trein te wachten.

En dan terug een nieuwe week in het regenachtige, maar nu weer zonnige februari...

Op maandag moest ik er natuurlijk weer vroeg uit. Ik maakte mij klaar en slenterde met kleine oogjes met mijn boterhammekes (zoals ik altijd naar twerk ga) richting Cammeray.
Redelijk kalm dagje, maar een heel drukke lunchtijd waarbij het zonnetje er eindelijk terug doorkwam.
In de NM ging ik naar Mosman om daar afterschoolcare te doen voor Henry en Jack; ik haalde ze om 3pm van school, snackske gegeven (of zoals ze het hier noemen "afternoon tea"), huiswerk gemaakt, naar de tennis gevoerd en dinner gemaakt.
Heel relaxt om voor hen te werken, want tzijn echt engeltjes met goeie oorkes en manierkes :).
's Avonds at ik met Steph thuis en keken we nog wat tv, maar het duurde niet lang voor ik in mijn bedje lag te dromen.

Dinsdag een soortgelijke dag. Nadat ik in het cafee had gewerkt tot 1pm (ondanks de zware tand- en hoofdpijn, toch heel leuk werkdagje geweest door het vake "gezever" onder de staff. Het is er relaxt werken, maar wanneer het druk is, moet en is iedereen wel stevig bezig en vallen er toch soms ook wel eens korte woordjes...
In de NM ging ik terug Henry en Jack van school ophalen en stopte ik eventjes met hen in het park. Toen we thuiskwamen gaf ik terug eerst afternoontea en maakte ik daarna samen "cookie en cream-baby-muffins" met de kleinste, terwijl Henry zijn huiswerk maakte. Na hun avondeten, ging ik niet meteen naar huis, omdat Sheona mij gevraagd had om 2uurtjes te babysitten terwijl ze naar de yoga ging.
Dus terug een lang dagje (jaja, zelfs 3 jobs op enen dag...), maar gelukkig mocht ik de volgende dag uitslapen!

Op woensdag van deze keer geen nannyerk, maar een vrij dagje voor mezelf! Ik werd al wakker om 7.30 am. Ik ontbeet op mijn gemakske en ging naar het internetcafee om mijn fotos eens te uploaden. Het was een prachtig weertje en ik moest mijn vrije dagje nuttig gebruiken! Wat stond er nog allemaal op mijn lijstje van "Things to do in Sydney" ? The Bondi walk! (Fotos volgen binnenkort!!!)
Rond 10am nam ik dus de bus naar Bondi Junction. Daarna ging ik verder naar Bondi beach.
Rond 11am was ik daar en ben ik eerst even gestopt om wat broodnodige dingen te doen; mij een nieuwe bikini aan te schaffen, een tasje om mijn geld en kleine dingetjes in te bewaren in mijn rugzak en natuurlijk thongs (teenslippers).
Zie maar naar mijn nieuwe aanwinsten bij de fotootjes.
Om kwart voor 2 ging ik een burger een en wat op het strand zitten.
Na een half uurtje startte ik the coast walk.
Amai ze, ik was weer meteen verkocht door de talloze amazing views. Dus sorry voor het feit dat ik terug veel van die "postkaartfotos" genomen heb, maar ik wou die prachtige uitzichten steeds vastleggen. De wandeling ging van het ene strand naar het andere met steeds links van mij de oceaan; Bondi beach, Paramatabeach, Bronti beach, Clovelly beach en ten slotte Coogee beach.
Met af en toe terug een tussenstopje (oa voor een ijsje natuurlijk:p) was ik al na 2u op een terug zo schoon strand van de eastern beaches (coogee). Daar nam ik toch eindelijk eens een duikje in de zee en schreefdaarna wat in dit dagboekje opt strand.
Supergezellige suburb, 1 van de talloze woonplekjes hier om van te dromen!
Rond 3.30 pm nam ik de bus terug naar de city en van daaruit naart Kraaiennest (zoals ons Griet Crows Nest graag noemt :p).

Vandaag, op donderdag (mijn 2e vrije dagje) kwam ik rond 8u wakker na een wat minder rustige nacht. Ik kwam wakker van de stekende pijn aan mijn tandvlees. Die wijsheidstand gunt mij zelfs mijn nachtrust niet meer... Ik nam een pijnstiller en na een half uurtje dommelde ik terug in.
In de VM heb ik terug rustig ontbeten (toch wel 1 van mijn favoriete momenten van de dag) en daarna ging ik eventjes naar het internetcafee.
Ik dacht een dagje verlof te hebben, maar kreeg plots een berichtje van Amanda (nannyfamilie in Willoughby) of ik haar eventjes uit de nood wou helpen, terwijl haar 3 kleine spruitjes wat ziekjes waren. Ik reageerde meteen, maar mijn gsm doet raar de laatste tijd en blijkbaar had ze het al 4u eerder gestuurd!
Ik heb ze in de NM gelukkig toch nog enkele uurtjes kunnen helpen, waardoor er op deze manier ook wat tijd voor haarzelf gegund was.
Vanavond had mijn nannyfamilie in Mosman mij ook geboekt(haha), omdat ze een etentje gepland hadden. Henry is morgen jarig, dus vroegen ze mij om cookies en babymuffins te maken om aan de klasgenootjes uit te delen. Ik mij helemaal ingezet en gepufd in de keuken, stond de oven dan wel niet verkeerd zeker? Alles naar de vaantjes...
De cookies en cakejes smaakten wel heel lekker, maar ze zagen er helemaal niet uit. Kheb kik mij dan maar als dessertje een smartiecornet genomen en de mama zou de volgende dag wel een cake gaan kopen...
Voila, dus vele gearbeit op mijn normaal gepland congedagske. Maar het was natuurlijk ideaal voor mijn spaarpotje om mijn reisje al binnen 2 maanden in te zetten, langs de hele Eastcoast van OZ!

Morgen (vrijdag) terug naar tcafee en de weermannekes hebben hier een superweertje beloofd, dus in de NM zal het strandliggen worden!

Dan wil ik nog mijn broertje nen DIKKE PROFICIAT wensen met zijnen formidabelen uitslag. Jaja, in unif zo een punten, das kunnen!
De andere studentjes mogen mij ook keer op de hoogte brengen van hun punten (of buizen...)

En om af te sluiten, wil ik mijn liefste zuske nog heeel VEEL STERKTE wensen in deze moeilijke periode... Kvind echt superstom dat ik er nu niet ben voor u!
Ik denk heel veel aan u en wens dat alles uitdraait zoals we allemaal naar hopen!

Lieve zoentjes aan allemaal,
van jullie Debs
-xxx-

Nog steeds regenachtig, maar tblijft plezant:p

2008-02-12T18:53:00.000-08:00

Jaja, ik heb al gehoord dat jullie daar in Belgie niet te klagen hebben. Bijna 20 graden in de winter...
Ik ga agowe jaloers mogen zijn op het belgische weertje, want onze weergoden, amai, kweet niet wie ze kwaad heeft gedaan.
Nog steeds regen, regen, regen, maar het blijft gelukkig toch meestal warm.
Hier zie je welke donderwolken zo een wolkbreuk aankondigen, geen prettig zicht he!

Heyla lieve lezertjes van mij;)

Laten we terug beginnen waar we geëindigd zijn...

Vrijdagmiddag (na mijn werk in het cafee) heb ik met Steph in de gloria jeans gezeten en hebben we weer gezellig zitten tetteren over vanalles.
Daarna gingen we steph haar retourvlucht naar Belgie gaan boeken en zijn we met de bus naar de city gereden. Daar ging ik mijn ticket inwisselen (retour naar belgie op 23 juni!) en hebben we er nog eventjes rondgeslenterd.
We waren eigenlijk wat uitgeput toen we thuiskwamen, dus waarom geen chillavondje met een pasta/pizza en een goe filmke? Kan heel relaxend zijn!

Op zaterdag eindelijk nog eens uitgeslapen. In de voormiddag ging ik ontbijten met James in Mosman, in een cafee aan de Middle Head (aan de top van de heuvel waar ik vroeger woonde en aupair was bij de Largeteaus). Ik ben daar nog steeds verwonderd van het adembenemend mooie uitzicht.
Rond de middag nam ik de bus naar Manly om er samen met Saartje, Griet en Dan te gaan lunchen. we gingen eerst eens kijken naar het strand. Er was terug een kajakwedstrijd aan de gang van Redbull en de deelnemers werden met helikopters uit het water gehaald.
Na enkele minuten begon het plotseling heeel hard te regenen en met de paraplu (die we hier natuurlijk altijd bij hebben) vluchtten we ergens binnen om te schuilen en onze hongerige maagskes te vullen.
In de namiddag ging ik mee met Griet en Dan naar hun appartement. Ook saartje ging efkes mee tot Scott na zijn surfen haar kwam oppikken.
We bekeken er een filmke en gingen daarna eventjes wandelen om in de hoop een glimp op te vangen van Dan in het water (was ook ondertss aan het surfen).
Roen we terug thuis kwamen zat onzen Dan al in de douche!
Rond 5.30pm vertrokken we terug, maar dit maal met het voituurke van Griet. Jaja ze heeft nu een autootje om hiermee rond te touren (vooral voor in functie van haar nannywerk).
We reden naar de andere kant van de city. We stopten eerst in Haberfield. Dit is zo beetje een ver-italiaanste suburb waar je een overvloed aan italiaanse restaurantjes hebt. Dan gaf ons een aanrader, dus gingen we daar maar op vol vertrouwen meteen naartoe. En écht waar, SUPERlekkere pizza!
En voor ons zijn alle pizzas normaal gezien wel lekker, maar dit was ene van de uitschieters eh griet;)!

En vooral dan nog met zo een interieur en service! Tafellakentjes met rode en witte kotjes, een open oven met italiaanse obers, kleine oude tafeltjes, in het stralende zonnetje (na een regenachtige dagske),...
Heel grappige annekdote; in het begin van de avond wou ik een foto nemen van Dan en Griet en ik zei "Cheese!", en de ober kwam meteen met een bordje kaas en zei "You ordered Cheese, here you are!" Haha, megagrappig.
Na ons superlekker dinnertje reden we naar een andere suburb "Leichardt" die ook vroeger gekend stond voor "Little Italy". Ook nog steeds een hoop aan italiaanse restaurants en natuurlijk moesten we hier proeven van de gelato (italiaanse ijscreme).

Supergezellig stadje dus, waar we ook eventjes door de mainstreet wandelden.
Daarna deden we nog wat sightseeing met de auto doorheen de city. Dit was ook wel eens de moeite waard om terug een kijkje te nemen van het uitgaansleven in de city.

Toen we eenmaal terug aan het appartement kwamen, leek het altijd zo drukke Manly er wat stillekes bij te liggen in vgl met al die overbevolkte eerder bezochte suburbs van de avond.
Ondertussen waren Steph en Ann er ook net toegekomen (anneke met haar supersjieke voiture die ze van haar gezin mag lenen) en kletsten we nog eventjes bij griet thuis. Rond 10-11pm vertrokken we om de beentjes wat te gaan strekken; we gingen uit in de Sharkbar en the Steyne. Het werd wel niet echt een lange uitgaansavond, want om 2am waren we al thuis... Plooiers die we geworden zijn...

Op zondagochtend sliep ik terug nog eens uit (kmoet er van profiteren he), maar om 11am ging ik toch nog heel eventjes naar de fitness (jah, geen sport tijdens de week, dan maar op zondag he:s).
Rond 12pm ging ik met steph naar gloria jeans en in de namiddag kwamen Lieneke en Madeleine om hun haartjes door ons kapsterke te laten knippen. Dit was eigenlijk een ideale gelegenheid om hen nog eens terug te zien (na zo'n superlange tijd) en hun uit te horen naar hun reisavontuurtjes doorheen Australie.
Rond 4pm vertrokken Steph en ik nog naar de city om er nog wat te gaan shoppen. We wandelden daarna nog verder naar de Darling Harbour om nog eens bij Paddy's Market binnen te springen (eerder slenteren). Amai die fruitverkoop daar, hilarisch. Luidkeelse verkopers met hun superdeals en massastroom van hongerige ozzies, ook ik waagde mijn kans om wat koopjes te doen, maar om dan dat gewicht terug naar huis te sleuren is wat minder...
's Avonds hebben we nog samen gegeten en wat tv gekeken, maar voor de rest terug een heel rustig zondagavondje!

Maandag werd een lange dag. Terug vroeg opgestaan om om 7am in het cafee paraat te zijn. Heel druk dagje, vooral door het warme weertje.
In de namiddag ging ik eventjes naar manly en dan met de bus naar mosman. Ik ga vanaf nu voor een gezin waar ik al paar keer voor gebabysit heb, "afterschoolcare" doen. Hele toffe jongentjes van 5 en 7 jaar, heel gemanierd opgevoed en supertof om mee te werken.
Dus van 3 tot 6pm zal ik nu ook voor hen zorgen om mee te helpen met huiswerk, naschoolse activiteiten, dinner, ...
De ouders moesten naar een vergadering, dus paste ik op de kindjes tot rond 8u30.
Lang dagje dus, taxi naar huis genomen en nog wat thuis zitten nakletsen met Steph.

Op dinsdag, terug in het cafee gewerkt tot 1u30 en dan meteen de bus genomen naar Mosman. Om 3u pikte ik de jongens van school op en alles ging heel vlotjes, enkel tijdens het avondeten vond de kleine de worteltjes niet lekker;). Maar zijnen met zijnen ijscreme als dessert was alles natuurlijk vlug veel beter!
Ik had om 6pm gedaan, nam de bus, maar was slechts uur later thuis! File langs de weg, niet normaal. Maar ik had leuk gezelschap. Ik zat heel toevallig met een hollander in de bus (hoorde hem nederlands aan de telefoon praten). Ik begon ermee te tateren en we hebben de hele weg zitten babbelen over Sydney, het verschil met onze cultuur, het slechte weer natuurlijk, ...
Zo had ik dus geen frustraties door een uur in de bus te zitten voor een ritje van 15min en had ik weer wat gezelschap gehad!

Op woensdag en donderdag dus zoals gewoonlijk nannyen en vrijdag terug in het cafee.
Maar 's avonds, BIG PARTY!!!
The Masquaray Valentinesparty!

Fotootjes zullen er terug genomen worden en comments mag je zeker en vast verwachten!

Tot later mijn vriendjes en ik hoor jullie snel terug!

XXXXXXXXxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxXXXXXXXXXX

Terug een (regenachtige) werkweek achter de rug

2008-02-07T18:27:00.000-08:00

Stormachtige tijden in Belgie, maar ook helaas aan de andere kant van den aardbol.
Geen zonnige, droge zomertemperaturen meer...
Het Sydney-weertje toont liever zijn herfstkanten zien.
Wij als toeristen krijgen voortdurend dit te horen;
"We 've never had such a worse summer like this before"
"It has never rained that much in summer"
"Normally it's not like this"
Jaja, verkeerde zomer uitgekozen zkr?! Maarja, de temperaturen blijven in de 20 graden, dus waarom zouden wij als Belgskes klagen?

Hoe zag mijn werkweekske er nu uit?

Op maandag werkt ik van 7am tot 12.30pm in het cafee. Het regende de hele dag en echt met bakken water uit de lucht. Dus gene mens die uit zijn huis kwam, waardoor het ongelooflijk kalm was. Ik had dus vroeg gedaan (beetje jammer voor mijn spaarcentjes...) en passeerde nog eens langs de fitness. Jaja, voort eerst eens de fitnesstoestellen uitgetest. Ik ben al 3 weken niet meer gaan zwemmen, omdat ik het beetje beu was, dus tijd voor verandering! Enja, na eindelijk wat gesport te hebben, voelde ik me toch beter.
Om 4pm ging ik met de bus naar Mosman om eindelijk nog eens met Hanne af te spreken. Het stortregende nog steeds, waardoor ik de hele namiddag natte en koude voeten had... We gingen een warm koffieke drinken en kletsten erop los.
Rond 6pm nam ik de bus terug naar Neutral Bay en stapte daar af aan de Coles (supermarkt). Lizette en ik deden er boodschappen om onze kooktalenten die avond nog eens een kans te geven. We maakten (jaja, superlekkere) tortillas klaar en hadden een heel gezellig avondje.

Dinsdag was het een heel drukke voormiddag in het cafee, maar terug een korter werkdagje ondanks het slechte weer. Ik ging erna nog naar het internetcafee en brainstormde wat verder voor mijn grote reisplannen. 's Avonds terug een rustig tv-avondje gehad met Steph.

Op woensdag was het een typisch australische zomerdag; 29 graden en heel heet. Jammergenoeg werd het wat een boring day, want ik moest nannyen, maar had geen auto om ergens naartoe te gaan (ouders namen hem mee naar een zakenlunch). In de VM deed ik even boodschappen en ging ik met Briar naar haar tennis en kon ik ondertussen half uurtje mijn reisje wat plannen en vant zonnetje genieten.
Toen we terugwandelden, viel Briar op haar knie. Ik had er wel compassie mee en verzorgde het als een echt verpleegsterke, maar ze heeft 2 dagen lopen wenen en janken om haar piekend knietje. Aangezien ze nu geen middagdutjes meer doet, loopt ze ook wat moe en verveeld en maakt dat het niet gemakkelijker voor mij...
Ik bleef de rest van de dag thuis om het huishouden te doen, pikte Iona op en heb helaas niet echt kunnen genieten van dit heerlijke zomerdagje.

Donderdag; regen, regen, regen. Nu wel de auto voor mij, dus na de bedden ververst te hebben (amai azo een werk, tis een exercise op zich), wat op de comp te hebben getokkeld, vertrokken we naar Manly. Eventjes naar het park geweest en het internetcafee binnengelopen om nog wat brochuurkes en informatie voor mijn backpackavontuur! Rond de middag naar huis gaan lunchen, een quiche gemaakt voor dinner en in de namiddag een playdate gehad met Steph en haar Tesske. Amai alle 3 geen gemakkelijke meisies (Iona, Briar en Tess), dus na heel wat getier en geween was het tijd om uit het huis te vluchten. We gingen een milkshake halen in Laneway (cafee waar ik werk), maar het was al sluitingsuur, dus werd het een takeway.
Na het werk ging ik terug eventjes naar de gym, maar ik was echt uitgeput van de hele dag te nannyen op die spruiten. Dus nog wat in de zetel gelegen en vroeg het bedje ingedoken.

Vandaag, alweer vrijdag. Terug gewerkt van 7am - 12.30pm. Ja, ge kunt het al raden, kalm regenachtig dagske... Ik kwam na twerk hier naar het internetcafee en zo zit ik hier nu mijn dagboekske weeral te tokkelen.
Ook Steph heeft gedaan met werken, dus ga ik nu met haar naar Gloria Jeans en daarna naar de city. Mijn ticket gaan inwisselen en mss wat shoppen.
Vanavond wrsch in de city wat gaan drinken in de Loft (een heel sjiek spel met open terras aan de Darling Harbour.), want tis een schande dat we daar nog niet geweest zijn:p.

Dit weekend nog maar vage plannen, maar morgenmiddag nog eindelijk eens met Saartje gaan lunchen in Manly en op zondag zien we nog eens Lieneke en Madeleine (2 hele toffe hollandse aupairs)!

Dus nog steeds veel regenachtige zoentjes van hier en hopelijk mag ik gauw weer eens wat zonnestraaltjes zenden!

Debs XxxxxxxxxxxxxxX

Regenachtig weekendje...

2008-02-02T20:13:00.001-08:00

Ja ik denk dat ik helaas teveel van de zon heb lopen stoefen... De regengoden kwamen beetje jaloers en hebben de laatste dagen al veel van hun 'beste kanten' lanten zien.

Wat heb ik dan maar uitgespookt in dit regenachtige weer?

Donderdag dus dagje met de kindjes gespendeerd. Rond 10 am vertrokken we naar het park, waar ze dol op zijn! Daarna thuis gaan lunchen en helaas niet langer middagrust voor mij, want Briar neemt vanaf nu geen dutje meer...
In de NM was het wat overtrokken, maar nog steeds heel warm.
Dus vertrokken we toch nog naar het strand. Briar en Iona amuseerden zich met ploeteren in het water en zandkastelen bouwen, terwijl ik ze wat in de gaten hield en rustig kon relaxen:).
Rond 5pm het laatste stressuurtje ingezet; lekker eten klaargemaakt, maar toch terug de sleur en het gezaag tijdens het avondeten, bad gegeven en boekje voorgelezen.
Toen ik thuiskwam wou ik keertje gaan lopen, want van sporten is het de laatste tijd nog niet van gekomen! Dus met goede voornemens mijn sportschoenen aangetrokken, maar kwas nog maar 5min vertrokken en mijn loopritje viel letterlijk en figuurlijk in het water! Kletsnat thuisgekomen en maar warme douche genomen en voor de tv gekropen...

Sinds die shower is het de voorbije dagen al voortdurend zo. Terug miezerig weertje met VEEL regen. Rare zomer hoor...
Maarja, we mogen nog steeds niet klagen he met temperaturen in de 20 graden!

Op vrijdag terug in het cafee gewerkt. VM was heel druk door oa de vele moeders en hun terug naar schoolgaande kinderen, die snel voor koffie (en milkshake voor hun spruiten) kwamen om hun ochtendstress wat te dimmen.
Na het beginuur van de schooldag (9am) was het opnieuw wat rustiger, mede ondanks het slechte weer.
Om 1.30pm had ik gedaan, maar in de regen kon ik helaas niet veel gaan doen. In de NM ben ik dan toch uiteindelijk klein toertje gaan lopen en erna de bus genomen naar the city om mijn vliegticket te wisselen. Weer heel goeie zet van mij om speciaal tot daar te gaan en de verkeerde envelop mee te nemen (die ZONDER het ticket in natuurlijk). Eventjes dan maar gewinkeld en terug richting Crows Nest gekeerd.
Rond 6pm was ik thuis en ook ons Anneke was al aangespoord. Wat zitten babbelen, takeway gehaald en filmke bekeken.
Erna gingen we nog naar de Crowies om oa. de lifeband hun aantal aan groupies uit te breiden;).

Op zaterdagmorgen, na een vroege "wake-up" (eh Anneke en Steph;), ontbijt gaan halen en bus naar Manly genomen. Ann en ik wilden wel nog eens volleyballeke slaan, maar de weergoden dachten daar weer anders over. In die gietende regen hebben we dan maar beetje geshopt. Eindelijk heb ik nu een pet gekocht, die je hier (normaal gezien toch) zo broodnodig moet opzetten.
Tijdens de middag met Steph, Ann en ook Griet gaan lunchen aan de Wharf en ook het zonnetje kwam toch nog eens piepen van tussen de donderwolkskes.
In de NM bus terug genomen, maar alle 3 doodvermoeid thuis gekomen. Ann en Steph deden middagdutje en ik ging even naar het internetcafee.
Om toch beetje actief te doen, haalde ik mijn (nog niet ontdekte) kapperstalenten boven. Steph wou terug een brunette worden en haar blondere lokken verbergen. Daarom kreeg ik dus mijn eerste les "haar kleuren".
Als beginnende studente ben ik gelukkig (voor Steph dan allesinds) niet gebuisd, want ik kreeg van haar hele goeie punten:p.
Zij heeft dan ook op haar beurt mijn haartjes maar een knipbeurt gegeven, met nen dikke merci daarvoor!!
's Avonds rustig avondje gehad; samen gegeten en wat in Crows Nest rondgehangen.
Onze zaterdagavond hebben we dan uiteindelijk opt gemakske in de Gloria Jeans afgesloten.

Vandaag, op zondag kwam ik weeral maar eens veel te vroeg wakker (7.30am), maar deze keer vertwiste ik het om op te staan en heb gelukkig nog 2 uurtjes kunnen doorslapen.
Steph en Ann lagen nog steeds in bed, dus ging ik maar ontbijten. Rond de middag met hen wat in het regenachtige Crows Nest rondgelopen en terug in de Gloria Jeans natuurlijk.
In de NM hebben we de maar niet stoppende regen wat ontmeden door in de zetel te luieren en nu eens mijn dagboekje hier in het internetcafee aan te vullen.
Straks rond 5pm ga ik nog met de James iets gaan drinken.
Mss eens babbelen over mijn dichterkomende toekomstplannen...
Ik heb beslist om de laatste maanden dat ik hier zit, wil gaan reizen om nog meer van het prachtige australie te zien!
En wanneer ik terug in Belgie ben, zal het ook brainstormen worden over wat ik nog wil doen of bereiken.
Mss nog iets bijstuderen of een jobke zoeken, maar waar ik al van overtuigd ben, is dat ik iets wil met travelmogelijkheden! Ik zil nog veel meer van de wereld zien!

En btw de uitnodigingen voor onze 3e houseparty zijn verstuurd!
Het wordt deze keer een MASQUERAY VALENTINESPARTY op 15 februari...
Ja broerke, ik geef het feestje natuurlijk ook ter ere van uwen verjaardag !

Ipv zonnige, nu regenachige kusjes vanuit Sydney! xxx

Australian Day weekend

2008-01-29T18:39:00.001-08:00

Raad eens waar ik nu mijn dagboekje zit te schrijven… jaja, on the beach! Dit is het zalige leventje van OZ he! Maar ik heb nog veel meer dingen dit superschone weekend gedaan om heel jaloers op te zijn…

Vrijdag ging ik zoals gewoonlijk werken bij het café Laneway. Druk dagje gehad door het ideale terrasjesweer. In de NM wat gerelaxt en ‘s avonds nog 1tje gaan drinken.

Zaterdagmorgen vroeg vertrokken naar Magio’s, waar ik met Donna, Steve (man), Hugo (zoontje) en Sarah (aupair van 23j) afgesproken had om samen naar Manly te rijden.
Sarah en ik gingen daar meteen het overbevolkte strand opzoeken. Er was een kajakrace bezig. Overal natuurlijk allerhande activiteiten te doen voor “Australian Day”. Ook Sarah volleybalt toevallig en voor het eerst heb ik eens een balletje geslagen op Manly beach. We speelden wat naast het volleybalveld, want voor veel inspanningen te doen, was het echt overdreven heet! Heel het weekend toptemperaturen…
Rond de middag keerden we naar huis, want om 2 pm moesten Steph en ik vertrekken naar een afternoonparty! We reden mee met James tot in Freshwater. Ongelooflijk mannekes! Nog nooit zo een beachhouse in real life bezocht…
Een villa met zwembad, sauna, Jacuzzi en 3 balkonnen met uitzicht op Freshwater beach. Er waren superveel mensen, alcohol, hapjes,… Dus alles om een superparty te hebben en een “drinkingsday”te realiseren. Rond 8 pm keerden we uiteindelijk huiswaarts, want we hadden nog een andere houseparty op ons programma staan.
Paul (knappe ober van New Orleans) had ook zijn maatjes uitgenodigd voor een goe feestje. Heel veel knappe mensen, maar helaas onder onze leeftijd he Steph…
Wel megaleuke avond gehad, die we zelfs afgesloten hebben in de Crowies!

Zondagmorgen waren we heel vroeg wakker door Dan die ons kwam vragen of we met de boot meewilden. Verleidelijk aanbod, maar wij hadden al andere plannen, nog een feestje…
In de VM gingen we heel eventjes naar Balmoral. Maar al snel pikte James ons terug op zodat we in de NM een lift konden krijgen naar het feestje in Whoolara (of zoiets). Dit ligt nogal ver, dus reden we de supermooie rit langs de Northern Beaches om eerst even in Bilgola Beach een duikje in de zee te nemen. Dit strand ligt voor Palm Beach en na Mona Vale (mijn toeristjes kunnen zich nu beetje herkennen). The surf was enorm goed, superhoge golven, maar wel behoorlijk gevaarlijk om te zwemmen…
PRACHTIG was het daar, dat is het enigste woord die ik daaraan kan geven…
Rond 2pm vertrokken we naar het feestje, maar eerst stopten we voor wat inkopen voor de namiddagbbq.
Het meisje woonde in een terug superschone villa met zwembad en tenniscourt!
Elke dag sta ik hier versteld van welke rijkdom je hier overal ziet…
De hele namiddag daar gespendeerd, balletje geslagen (nu eens tennis uitgeprobeerd, en amai, ik zag ze letterlijk vliegen…), bbqtje gegeten, …
‘s Avonds (voor de 1e keer van het weekend), heel voldaan van een zalig weekend, languit op de zetel gelegen.

Maandagmorgen in de douche gesprongen en megadruk dagje opt werk gehad, nie normaal! Het was een public holiday, dus enorm veel klanten voor breakfast, lunch of koffietjes. Het was erbovenop nog eens heet, maar het ideetje om erna meteen naar het strand te gaan, was ideal!
Om 6pm nam ik de bus terug, gegeten en tv met Steph gekeken.

Dinsdag terug het waitresske uitgehangen.
In de NM ging ik nog wat boodschappen doen en nam ik vlug de bus naar Manly, want opnieuw strandweer! Helaas wat lange busrit (40min), maar het was het waard om er te genieten van een boekske lezen op het strand in de zalige zon!
‘s Avonds terug in het zeteltje gerelaxt, maar er toch nog snel even uitgekropen om ijsje te gaan halen met Steph:p.

Woensdag, vandaag, de wekelijkse nannydag. Het begon niet zo super, Briar en Iona waren terug in hun megakuren. Sheona (mama) vertelde me dat ze het enorm lastig heeft met haar 2 spruiten. En ik kan ze helaas groot gelijk geven. Gelukkig mocht Iona enkele uurtjes naar daycare, waardoor ik enkel Briar kort moest houden… (klinkt beetje ruw, maar soms wel nodig.)
In de VM; bedden ververst, was gedaan, wat opgeruimd, met Briar naar haar tennis geweest, boodschappen gedaan en wat op internet gezeten.
In de late NM zal ik eventjes met Briar naar Balmoral gaan, om daarna dan Iona terug op te pikken.

Druk weekje dus gehad, maar met deze fantastische zomertemperaturen, kan het niet stuk he! Gisteren hebben Steph en ik terug berichtjes verstuurd voor een 3e houseparty; the mascary valentinesparty on fri the 15 of feb! We hebben er terug zin in!

Ik droomde ook al eventjes terug over Belgie en specifieker over WERCHTER!
Wie gaat dit jaar allemaal?!
Ik zie het wel enorm goed zitten om daar de belgische zomer goed in te zetten en te genieten van een megaconcert met vele vriendjes en vriendinnekes!!!

Voor ik het vergeet, nen DIKKE MERCI aan mij zusje! Want alle fotootjes van in de periode dat zij hier waren, staan online.
Heel veel zalige picks, maar de moeite om te bekijken en van te dromen!!!

Voila, tot zover mijn laatste update.
Ik denk dat de meeste studentjes nu de boekjes al hebben weggegooid en hopen op goeie resultaten… Laat mij zeker weten hoe het daarmee afloopt en geniet dan maar van een welverdiende vakantie!

Tot later dudes,
en vele hete kusjes van mij!!!

Werkweekje gehad, nu topweekend voor de deur!

2008-01-24T01:11:00.000-08:00

Het weertje begint terug beetje te beteren. En met een topweekend voor de deur is dit natuurlijk meer dan goe meegenomen!

Vorige zaterdag werd het helaas terug een regenachtig dagje. Ik was al vroeg op en ging eens tot North Sydney naar een marktje. Rond 11am kwam ons Steph eindelijk wakker:) en gingen we samen naar Gloria Jeans om ons Anneke op te wachten.
In de namiddag terug lui filmke bekeken en rond 4pm kwamen Griet en Dan koekskes bakken. Aangezien zij maar klein oventje hebben in hun appartement, gaven wij met veel plezier onze uitrusting ter gebruik:). Nadat we ‘s avonds gegeten hadden, begonnen we thuis te apperitieven. De wodka had zwaardere gevolgen dan we gedacht hadden en helaas zijn we nergens meer geraakt die avond. Dus ook niet meer op de farewellparty…

Zondag lang uitgeslapen, gaan lunchen en in de namiddag afgesproken met James (hij had mij gevraagd om naar die party te gaan). Nee mannekes, terug geen potentieel, maar nen vriendelijke jongen die met mij (en zijnen BMW) wat sightseeing heeft gedaan. We redden eerst maar Balmain, waar je terug 1 van de vele supermooie uitzichten krijgt op de Harbourbridge en de city. Daarna bolden we verder naar Newtown. Dit is een suburb met een heel ander sfeertje. Eigenlijk meer een typische studentestad met veel cafes en restaurantjes, studenten, hippies, alternatieve ozzies, …
Dus eigenlijk leuk explorerend namiddagske gehad. ‘s Avonds heb ik dan met Steph gekookt en Oceans 13 bekeken.

Zoals bij velen, maandagmorgen vroeg de beentjes gestrokken en om 7am was ik al koffie aan het serveren. Ik krijg veel de vraag van waar mijn accent komt; Spaans, Braziliaans, Frans, … En steeds zijn ze dan verwonderd als ik ons belgenlandje ter woorden breng. Om 1 pm had ik terug gedaan en in de namiddag (ondanks het slechte weer) ben ik thuisgebleven met Steph. Rond 3 pm ging we toch nog eens tot New Orleans café. Enja Lot en Wendy, herinner je je nog dienen knappen ober die er werkte? We hebben er eindelijk mee gesocialised! Hij nodigde ons zelf uit om met hem en zijnen maat dit weekend mee te gaan naar “The big day out”, een megafestival hier in OZ. Groot weekend hier nl. voor de ozzies, want op zaterdag 26jan is het “Australian Day” (nationale feestdag).
Skidie, weet je nog wat Scott je daarover verteld heeft? Idd, “Drinking Day!” met andere woorden.
Ook Liz kwam rond 4pm tot het café om daar samen nog wat te drinken en bij te kletsen. ‘s Avonds ging ik nog naar the Oaks.

Dinsdag een heel druk dagske op het werk! Er kwam zelfs een mothersgroup lunchen, Dus 15 moeders met hun spruiten, amai, een kiekekot. Er waren zelfs klanten die een suggestie hadden voor James (de baas) voor een nieuwe naam voor het cafee “The nursery”:). In de namiddag wat boodschappen gedaan, want ik had beloofd om voor Phil, Dan, Steph en Carlo te koken. ‘s Avonds samen bij ons gegeten en ik maakte dat lekkere gerechtje klaar dat Wendy, Lot en ik eens geprepareerd hadden; stir frie vegetables met pork (ipv de kip) in een chilli tomato sauce. Ze waren allemaal heel content dat ze hun twijfels voor mijn kookkunsten opzij hadden geschoven:).
En zoals beloofd, gingen de venten voor de dessert zorgen, dus stapten we maar naar de gelato om een lekker ijsje! Samen nog wa tv gegeken, eerst wa tennis om ons Justinetje moreel te steunen en daarna natuurlijk onze favoriete show “Gossip Girl”!

Woensdag gewerkt bij Iona en Briar. De ouders klagen enorm van hun slechte gedrag (ligt jammergenoeg wel grotendeels aan hun manier van opvoeden…). Ze willen nu beloningsstysteem uitproberen. Klinkt super, maar tegen dat dit in huis zal komen... En ik vrees dat ze daar ook niet consequent genoeg voor zijn. Ze geven veel te vlug toe en steeds worden ze verwend met nieuwigheden.
Ik kookte die dag om de diepvries goed aan te vullen, deed terug de huishoudelijke klusjes en ging met de kindjes naar het park.
‘s Avonds ontmoette ik voor de 1e keer de aupair van Donna (zus van Dan), want Steph, Dan, Carlo en ik gingen samen met haar eten in het Belgian Beer Cafee. Natuurlijk allemaal de superlekkere mosselen met friet besteld. En deze keer niet tot de Gelato gestapt, maar Carlo had de sleutel van het cafee (Maggio’s) bij zich, dus konden we allemaal lekker genieten van een gratis ijsje!

Donderdag, op mijn 2e nannydagje van de week, ging ik na mijn “duties” te hebben gedaan rond 10.30am eens naar het cafee waar ik nu werk voor nen verfrissende milkshake. In de namiddag kwam Steph tot bij ons voor een playdate met Tess. Kids konden spelen en wij lekker tetteren, ideaal dus.
‘s Avonds ging ik eindelijk nog eens kwartiertje zwemmen (kwerd weggejaagd door wat oude trienen) en daarna mijn mailkes nog eens gecheckt en dagboekske hier getypt in het internetcafee. Straks nog wat chillen in de zetel, want er staat een zwaar, leuk weekend voor de deur:)!

Aja en ons Steph heeft nieuw werk!! Supercontent voor haar. Vanaf nu zal ze dus elke weekdagop een spruitje moeten letten (en op dond nog op tess) en zo terug veel centjes verdienen he!
En om dat te vieren, heeft ze zoals beloofd nen hele lekkere tiramisu gemaakt! (Sorry Skidietje dagge hem nu niet kunt proeven, kzal kik uw deelke opeten:p).

En als laatste nog wat groot nieuws, ik heb mijn vlucht terug geboekt!
Op 23 juni verlaat ik het ozlandje hier en kom ik op 24 juni terug aan in het (dan toch hopelijk) warme belgenlandje!
Ideaal dus, de examens zijn dan bij iedereen zo goed als gedaan en zo kan ik dan mooi het begin van de vakantie en zomer meevieren;)

(Aja en sorry van de fotootjes, maar ik wacht nog steeds op ons Wendytje om die te updaten. Ze heeft me beloofd dat ze het zo snel mogelijk doet, dus nog eventjes geduld!)

2008-01-18T00:44:00.000-08:00

KORTE RESUME van tripje Melbourne (die ik gestolen heb van Steph, omdat ze het zo mooi verwoordde op haar site!)

Mebourne kort samen gevat in enkele woordjes :

*Het heeft een heel Europese levensstijl
*De hoofdstraat lijkt op de Meir van Antwerpen [ en ze hebben er zelfs ook de trams]
*Het heeft een beetje een Barcelona gevoel [ al de kleine zijstraatjes,
met kleine restaurantjes en gezellig sfeertje]
*Het lijkt ook een beetje op Parijs[ de Notredam 2 hebben we gevonden]
*Zelfs het paradijs voor de echte belgskes; eindelijk een frietkot gevonden!
*Supergezellige stad met oude gebouwen, koetsen, het luiden van de klokken, ...
*Overal zijn er Restaurantjes en Bars
*Je kunt op 1 dag de 4 seizoenen meemaken (hitte, regen, wind, koude, ...)
*De mensen zijn er heel relaxt en vriendelijk

En het meest opvallende ...
*Mega mega veel winkels[ het is dan ook HET shopparadijs in OZ bij uitstek]
...

Waarom is Sydney nog steeds ONZE favoriet ?

*Sydney is gewoonweg geweldig!
*Het is een all round City.
*Overal stranden, en lekker weer.
*Het is er gewoonweg prachtig wonen.
*Het heeft al beetje een thuisgevoel...
...

-------------------------------------------------------------------------------------

De eerste week vant nieuwe jaar,
het Melbourne-avontuurtje and at least,
this workweek ...

Op maandag en dinsdag had dus afscheid genomen van mijn lieve belgskes...
Woensdag en donderdag waren mijn 1e werkdaagjes vant jaarke 2008. Na 3 superweekjes vakantie waren nieuwe centjes wel meer dan welkom! Ik nannyde die 2 dagen dus terug bij mijn kindjes in Neutral Bay.
Donderdagavond stapte ik van daar naar the Oaks (ligt er vlakbij). Ik had er met Bruce afgesproken. We hebben er zelfs gepoold (hoe schrijft ge da nu ook alweer; biljarten...). Deze keer lag het geluk wat minder in mijn handen, geen overwinning (maar nederlaag evenmin). Niet te laat thuisgekomen, want mijn valiesjes moestennog deels gepakt worden. Zoveel werk had ik niet , want met 40 graden in Melbourne heb je niet veel kleren nodig!
Dan en Nicole (zijn vriendinneke) zaten lekker romantisch in ons livingske met nen takeway. Hen niet teveel gestoord, want ik ging meteen om 9pm al onder mijn dekentjes, om reeds de wekker af te slaan om 4am!

Vrijdag dus vroeg uit de veertjes. Snel de douche in, vlug ontbeten met Steph en om 4.45am stond de taxi al voorde deur. Weinig volk op de weg en om 7am zaten we al in de lucht! We stapten uit de vlieger en voelden al meteen een warmtegolf, nie normaal!
En wat nog abnormaler was; de vlieghaven. Een treinstation is groter... Twas precies nen hangar eh Steph! Wel goe gelachen en wij zullen er geen 2e keer landen:). We namen een shuttlebus vanuit "the middle of nowhere" naar het centrum en in een uurtje zaten we al in ons 1e koffieshopke. Daar rond 9.30am voor 2e x ontbeten en daarna opt gemakske onze 1e indrukken opgedaan.
We slenterden de gigantische winkelstraten langs en waren impressed door de massas winkels en shoppingcentra's. Rond de middag zochten we wat hostels op om er ons weekendje te verblijven. Met wat geluk had er nog 1 dicht int centrum een plaatsje voor ons. Natuurlijk niet goedkoop ($30/night), want met de Australian Open die startte op maandag was het overal "high season".
Valiesjes in de kamer achtergelaten en terug tstad binnen. Ondertussen was de hitte wat verminderd door een goe briesje en deden we wat (window)shopping, sightseeing en bankzitting:).
's Avonds gingen we opt gemakske iets eten (eindelijk zelfs een ECHT frietkot gevonden hier in OZ!); duidelijk voorbeeld van de Europese invloed... En daarna nog filmke in het hostel bekeken. Een superlange dag dus en rond 11pm lagen we uitgeput in ons bedje.

Zaterdagmorgen kwamen we rond 9am wakker. Dus supergoe nachtrustje voor in een hostel te verblijven (dormroom van slechts 4persone, maar zonder airco...).
We gingen eerst ontbijten en namen daarna meteen de tram naar tstrand! Jaja ook zand in Melbourne, natuurlijk niet zo schone als in Sydney, maar we konden er toch int water en wat zonnebaden.
St Kilda is een superschoon kuststadje met veel gezellige restaurantjes, cafeetjes en shopkes. Dagje daar gespendeerd en rond 4pm gingen we terug naar tstad.
We hingen wat in het hostel rond, wat gesocialised en 's avonds lekker uit gaan eten met zn tweetjes in een supergezellig straatje.
Onze zaterdagavond werd geen ruige uitgaansavond, want jammergenoeg was ons weekendje alveel duurder uitgevallen dan verwacht, so no much money for alcohol:(.
De apperitief werd dus nen juice, helaas zonder de wodka (e Steph:p) en nen droge zak chips. Maar gezellig terug in het hostel film bekeken met backpackers en terug wat gezeverd met enkele Duitsers daar (amai ge komt ze overal tegen).

Op zondag verlieten we meteen na 't ontbijt ons slaapplaatske en namen we de tram naar Victoria's Market. Ge kunt het beetje met Paddies Market (mijn bezoekers kennen da nu eh) vergelijken. In de voormiddag liepen we daar wat rond en daarna ginen we lunchen in de foodcourt, terug in de city. Na nog wat rond te slenteren in de winkelstraten, gingen we uiteindelijk met de tram naar tstation. Daar moesten we nl. om half 4 een shuttlebus nemen naar onze mega-airport!
Om tijd wat te verdrijven voor we mochten inchecken; roddelboekske gelezen, snackske gegeten en wa getetterd natuurlijk.
Slecht weer in Sydney, dus moesten we nog half uurtje rondvliegen voor we konden landen rond 7pm.
Door mijn (toch wel voor eens) superideetje, vroegen we wat mensen om taxi te delen naar North Sydney. En jawel, we hadden prijs! Ipv treinreis naar huis; snelle, goedkope taxirit die ons aan de deur afzette!
Nog wat int zeteltje gerelaxt, waar ook Dan en Nicole languit naar tv lagen te gapen.

---

Deze drukke werkweek, met wat heimwee naar belgische vriendjes en familie erbij...
Maandag moest ik terug vroeg mijn beentjes strekken. Ik had mijn 1e werkdagje int nieuwe cafee! Van 7am tot 1.30pm (mijn shift) mocht ik nieuwe menskes ontbijt, lunch en veeel koffies serveren. Tis super werken! Tverdient wel niet zo denderend (zeker niet in vgl met nannyen), maar tgeeft je zoveel meer voldoening! Voortdurend rond de mesen zijn, babbelke slaan, complimentjes krijgen owv het lekkere menu en vooral de bediening ervan;), ...

Op dinsdag terug "gewaitressed" en in denamiddag wat geluierd. De eerste dagen van de week waren niet zo'n goeie daagskes. Kheb eigenlijk voort eerst zoveel last gehad van heimwee... Ik had zo een verloren gevoel en miste vooral een goeie knuffel en babbel van mensen die ik al zolang ken.
Ja menskes, tis toch niet zo gemakkelijk om zoverre van je fantastische familie en zalige vriendjes te zitten hoor!!
Vooral de momenten waarop je het wat moeilijk hebt of probleemkes opduiken, mis je hen het meest en besef je maar al te best hoe graag je hen ziet!!!

Woensdag en donderdag genannyd bij Iona en Briar. Jah, tzijn soms lastige en rotverwende kindjes, maar tkunnen natuurlijk ook schatjes zijn. Woensdag deed ik het grootste deel van mijn huishoudelijke klusjes (bedden verversen, speelkamer opkuisen, koken, boodschappen doen, was van kdn en ouders, ...).
Zo had ik op donderdag tijd om met hen voor een halve dag naar de zoo te gaan! 't Weerke kon wat beter zijn, want de "showers" van tegenwoordig zorgen beetje voor koude, miezerige dagen.
Donderdagavond had ik met Lizzy (Australische nanny) afgesproken. Wat bijgekletst en stoom afgeblazen van hoe frustrerend het soms kan zijn om de opvoedingswijze van rijke ouders wat bij te sturen (hoor mij hier praten, als jonge, onervaren spruit:p).

Vandaag, op vrijdag (woehoe laatste werkdagje van de week) terug naart cafee tot 1.30pm. Twas heel regenachtig, maar leuk werken. In de namiddag lui tv gekeken, want veel meer kunt ge bij dit weer niet doen he.
Deze avond moest ik dan uitzonderlijk nog eens babysitten voor een familie in Mosman. Eigenlijk handig meegenomen, want nu kon ik EINDELIJK eens mijn dagboek updaten en jah na maandje conge, zijn extra centjes natuurlijk wel welkom he.

Dit weekend helaas geen strandweer, dus wat anders verzinnen.
's Avonds uitgenodigd op een farewellparty van een maar van Mitch, Matt en James (ozzieguys) in Paddington. Heel grappig eigenlijk, nu mag ik keertje naar een afscheidsfeestje gaan van iemand die Europa gaat verkennen:).

DUS MENSKES, NOG EEN SAMENVATTINGSKE (van mijn weeral te lange update...):

Het is hier nog steeds superfantastisch,
maar ik mis jullie toch wel enorm
en vooral op die triestige momentjes zou ik jullie tliefst nen megaknuffel geven!

Tot hoors of schrijfs
en dikke kussen van jullie vriendinneke, daar aan den andere kant...
xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx

Back to work... met ons tripje naar Melbourne in het vooruitzicht!

2008-01-09T13:49:00.001-08:00

Ja het is al zover…
Mijn bezoekertjes zijn al in het thuisland (met een onvoorzien tussenstopje voor papa en lotje…).
Ik hoop (en weet ook wel) dat ze hun reuze geamuseerd hebben en nu ook beetje verkocht zijn van het wondermooie Australie.

Ik zal terug weer even flashbacken om jullie te vertellen wat we de laatste daagjes nog allemaal hebben uitgespookt. Op donderdag gingen we terug tot Mosman omdat ik mijn toeristjes even het huis van de Largeteaus (vroeger aupairgezin) wou laten zien. We wandelden van Balmoral Beach, langs het huis, helemaal de berg op (supermooie lookout). Van daaruit wandelden we verder tussen de schone natuur naar George Heights (strandje) dat terug een schoon paradeislijk plekje was om eventjes te bewonderen. Het begon ondertussen wat te druppelen en zo stapten we verder (nu meer bergop) richting Balmoral. Ons Lieselotje was daar achtergebleven om wat op het strand te liggen. Omdat het zonnetje weer bovenkwam, vergezelden we haar nog voor een uurtje en keerden rond 5pm terug. We prepareerden deze keer zelf ietsje in de keuken en ‘s avonds kwam Scott (Saartjes vriend) Skidie ophalen om voor 3 daagjes meet e gaan naar een autofestival in Canberra (hoofdstad van OZ).

Op vrijdag gingen we er dan maar op uit met ons viertjes (W, L, daddy en ik). Een cultuurdagske naar the Blue Mountains. We vertrokken vanuit the city met een tourbuske en redden enkele uurtjes west inwaarts. Onze 1e stop was al meteen een wereldbekend toeristenplekje, The Three Sisters. Prachtige natuur daar en terug een concrete voorbeeld van hoe ongelooflijk variërend Australie eigenlijk is (stranden-city-wouden-…). In de namiddag maakten we nog een wandeling in de “boskes”en zagen we met veel geluk nog 5 wilde kangeroes. Om af te sluiten, brachten we nog een bezoekje aan het Olympisch stadium (waar de Olympische Spelen in 2000 denk ik, plaatsvonden). ‘s Avonds waren we allemaal beetje uigeteld. We aten samen en doken het zetelke in…

Op zaterdag namen we in de naniddag de bus naar Manly. Ik had beloofd om de Max Brenner eens te introduceren en idd onze beste chocoladebar hier werd ook geapprecieerd door ons Wendy’tje. We wandelden dan nog eventjes door de Corso en genoten van het stralende zonnetje. ‘s Avonds gingen we naar huis gaan eten en wat later vertrokken we naar the city. Er waren over alle straten dj’s verspreid en er werden zo’n 20 000 partypeople geschat. Helaas duurde het maar tot 11pm en gingen we nog elders uit. Marije en haar zus, Lot en Wendy gingen naar Manly. Ik werd vergezeld door mijne papa tot in Oxfordstreet waar ik dan uitging met paar ozzies die ik eerder leren kennen had. (Mijne wandelpartner verwende hem met wat boose vanuit de bottleshop en nam de bus back home nadat de dochter veilig was afgezet. We noemden hem voor iets DADDY COOL he!)

Zondag beetje uitgeslapen en rond de middag zagen papa, Lot en Wendy toch voor het eerst de typische marktjes van the city. Eerst de Rocks (gezellig marktje in het oudste/duurste gedeelte van de stad) en in de namiddag Paddies Market. Dit is een gigantische overdekte markt met allerlei supergoekope prullekes en typische marktspulletjes.
‘s Avonds was het helaas al de laatste avond hier voor papa en Lot. Daarom gingen we samen nog eens uit eten in New Orleans. Toen we thuiskwamen was ons Skidietje ook net terug van zijn fantastisch weekendje. Hij had veel zotte auto’s gezien, blote vrouwen (“culture” zoals we het noemden) en lots of alcohol. Dus wa wil nen vent nog meer…
Wendy, papa en ik gingen samen nog voor een laatste keertje naar the Gloria Jeans om nog een goe babbelke te slaan en traantje te laten natuurlijk… Ja emotionele avond, maar zoals de papa zegt, op die momenten besef je hoe graag je mekaar ziet!
Het was dus helemaal niet gemakkelijk, maar ons Anneke vertelde me iets lief en een waar gezegde; “Afscheid nemen bestaat niet!”

Maandagmorgen ontbeten we met z’n vijven samen en gingen Wendy en ik mee naar tstation om papa en Lot uit te wuiven. Skidie kon die dag nog van zijn omgeboekte tripje naar the Blue Mountains genieten.
In de namiddag gingen Wendy en ik naar the city. Ik had er afgesproken met Bruce, iemand die ik zaterdag leren kennen had.
We gingen van het zonnetje genieten aan de Darling Harbour en kletsten wat. Daarna hebben Wendy en ik dan nog eventjes in een parkje gezeten om babbelke te slaan.
‘s Avonds haalden we takeway voor ons laatste avondmaal samen. Skidie, Wendy, Steph, Marije en ik gingen rond 9pm nog eens tot de Crowies om nog nen laatsten te drinken op het Ozzieavontuur. Toen we samen aan de bushalte wachtten met Marije zat ons Skiedje natuurlijk met zijn pintjes en genoten de vrouwkes nog van hunne “gay-time”(haha, niet wat je zou denken, maar een lekker ijsje!).

Dinsdag werd het helaas niet zo een warm dagje, dus onze plannen om een laatste bezoekje aan het strand te brengen, vielen een beetje in het water. We luierden dan maar wat, keken tv en de valiesjes werden gemaakt. Na de lunch moest ik dan helaas terug afscheid nemen van mijn 2 andere belgische bezoekertjes…
Daar gingen ze dan om hun 24-uur durende vliegreisje in te zetten.
Ik had in de NM een afspraak in het nieuwe cafee in Cammeray waar ik zou beginnen werken op maandag en vrijdag. Aangezien Maggio’s geen shifts meer vrij heeft voor deze dagen, was dit de ideale kans om naast mijn 2daagse-nannyjob nog 2 dagen in een koffieshop te werken.
Ik kwam rond 4pm thuis en raad wie er terug was van weg geweest… Jaja, onzen Dan! Hij bleef normaal gezien in Cairns voor de week, maar omdat het er voortdurend regende, was hij maar teruggekeerd.
Die avond ging ik nog tot Balmoral waar ik had afgesproken met Ian en Joe (2 ozzies die ik het 1e weekend leren kennen had).

Woensdag was het terug mijn 1e werkdagje! De ouders en hun vrienden van overseas bleven die dag rond het huis, dus is het dan natuurlijk niet zo gemakkelijk voor mij. Ik moest ook wat langer werken, zodat ze een schoon afscheid konden nemen van elkaar. (Ze zien deze goeie vrienden van Engeland helaas maar 1x/jaar)

Donderdag (vandaag) terug dagje bij Iona en Briar. Ze zijn wat lastig, dus zal ik terug heel blij zijn wanneer het 6pm is. Ik heb vanavond terug afgesproken met Bruce in the Oaks. Het zal voor niet lang zijn, want ik moet nog mijn valiesje maken voor ons weekendje naar Melbourne en dan morgenochtend moeten Steph en ik heel vroeg uit de veren… Jaja, om 4am zal het wekkertje al rinkelen…
Ik laat na het weekend zeker weten hoe ons uitstapje was in de shopping- en uitgaansstad Melbourne!

Again HAPPY NEWYEAR!!!

2008-01-02T15:28:00.001-08:00

Hopelijk hebben jullie allemaal een spetterend eindejaarsfeestje gehad.
Bij mij was het deze keer wat minder:s.

Maar we gaan eerst wat terug in de tijd…
Op zondag ging ik dus met de boot en mijn toeristjes brachten hun bezoekje aan de zoo en konden het ook niet laten om nog eens het strand op te zoeken.
´s Avonds bestelden we allen takeway en relaxten in het zetelke (deze keer niet languit, want met 7 in huis is toch wel wa drukjes ze).

Maandag was het dan zover, NYE (newyearseve). Overdag gingen we wat sightseeing in the city. We bezochten The Rocks (oudste gedeelte van de stad), The Opera House (waar al mensen zaten te wachten om 1 van de beste plekjes te hebben voor het spetterende vuurwerk die nacht), The Botanical Gardens (was helaas niet open wegens de voorbereidingen van de avond), Darling Harbour en Paddy´s Market (ook helaas gesloten…). We shopten nog een beetje, maar ik heb meer op mijn gat gezeten dan wat anders. We hadden voor lunch in de foodcourt iets gaan eten en vanaf dat moment heb ik de hele tijd maagkrampen gehad. Rond 4pm keerden we terug en ik kroop in mijn bed in de hoop dat het zou overgaan voor we moesten gaan feesten… We moesten al rond 6pm eten, want een uurtje later werden we verwacht op Lizettes homeparty. Ik dacht dat het ietsje beter was, maar na het eten had ik terug hetzelfde gevoel. Het duurde niet lang bij Lizette voor ik in haar bed lag. Ik zag zwart voor mijn ogen, kreeg warmtegloeden en mijn maag was aan het keren. Ik miste het eerste vuurwerk van 9pm en bleef een uurtje in het bed rusten. Ik probeerde het dan opnieuw, voor half uurtje kunnen genieten, maar drank en chips verpesten het weer. Back in the bed… Kwartiertje voor tijd opgestaan, beetje genoten van het fantastische vuurwerk on the bridge (prachtig uitzicht trouwens!) en bedje terug ingerold. Kutavond met andere woorden. Ik had er zo naar uitgekeken, nooit ben ik ziek en dan moet ik het weer kunnen passen op zo een avond… Rond 2am vergezelden Skidie en papa mij naar huis en Lot en Wendy feesten er nog eventjes verder. Thuisgekomen, Ann en Steph nog gelukkig nieuwjaar gewenst en AGAIN bed ingekropen, terwijl Skidie en papa in Crows Nest nog eens hun toerke deden.

Nieuwjaar is eigenlijk ook niet om over naar huis te schrijven. Ik ontbeet samen met de rest, maar meteen erna had ik terug de maagkrampen. Duidelijk voedselvergiftiging dus door mijn lunch van in de city. Elke keer had ik het opnieuw. Na terug wat te rusten, was het weer wat beter. Lot en Wendy gingen naar Manly beach, terwijl Steph, papa, Skidie en ik met Dan meegingen zwemmen naar zijn oma die een huis heeft met zicht op the city (harbourbridge) en aan de andere kant op de harbour. Nie normaal (zoals Skiedje altijd zegt). We zwommen er enkele uurtjes op dat paradijselijk plekje en gingen ´s avonds allemaal samen uit eten naar The Oaks. Een hele lekkere pizza gegeten, maar ge kunt het al raden, ik was er zo slecht van dat de helft er terug uitlag; ik taxi genomen heb en al om 8pm in mijn bed lag. Dankzij Skidie en papa kon ik ´s nachts al een pilletje nemen voor de maag en hoopte ik op beterschap de volgende morgen.

Op woensdag dan ging het iets beter, maar nog niet in topvorm. Ik stuurde de andere daarom naar Bondi Beach en ik bleef thuis met Steph om rustig wat te chillen en filmkes te bekijken. De hele dag eigenlijk geluierd en gerust in de zetel en dat was eigenlijk wel een goed gedacht geweest voor mijn maagske. En de pillekes hadden dan toch ook hun werk gedaan. De anderen hadden de hele dag op het strand gelegen, wat surfshops veroverd en nog eens tot in Manly geweest.

Donderdagmorgen (vandaag) gingen Wendy en ik zwemmen. Skidie bleef lekker uitslapen en ook wij deden het rustig aan in de voormiddag. We lunchten thuis en in de namiddag gingen we terug tot Mosman. De tijd tikt snel, want nog 5 daagjes en het zit er al op voor hen...
Maar morgen nog eens een ferm cultuurdagje op het programma; The Blue Mountains. Dus geen tijd te verliezen, we blijven ons amuseren!

Hopelijk voor jullie daar in het koude belgenlandje ook nog altijd dikke fun in 2008!
Merci voor de vele berichtjes!!!
En hopelijk, zodra ik binnen 2 weekjes weer ga werken, heb ik meer tijd om te mailen en zelfs mss eens te skypen.

Dikke kus aan allemaal of waarom geen 3 natte nieuwjaarspiepers;)!

X X X

Kerst gepasseerd, op naar oudejaar!

2007-12-29T22:19:00.000-08:00

Merry Christmas!!
Hopelijk hebben jullie allemaal goed gefeest en vele gedronken;). De warme kerst opt strand was bij ons heel plezant, maar de witte kerst van Belgie misten we stiekem wel een beetje…(vooral de warme choco en glüwyn dan). Op kerstdag gingen we s’avonds eten in de Darling Harbour, super lekkere Taï gegeten. Maar de domper van de dag (vooral voor Skiedie dan) was dat er geen enkel café, bottle shop of gelegenheid tot alcohol open was.

Tweede kerstdag is hier één van de belangrijkste dagen van het jaar. Boxing-day wordt het genoemd. Eerst en vooral is dit het begin van de Solden, maar het allerbelangrijkste voor onze Ozzies is dat het een congédag is, of met andere woorden ‘drinkingday’!!. Die dag was er ook The Salingrace from Sydney to Tasmania. Dit is hier één van de grootste evenementen en daarom moesten wij er natuurlijk ook bij zijn. Het was spectaculair om al die zeilbootjes te zien varen op the Harhour en ook om zoveel volk te zien genieten in het zalige zonnetje met een biertje en een ijsje. En als touristen namen wij zonder probleem deze gewoonten over;). Het was ongelofelijk heet en omdat de bootjes toch al uit het zicht waren, besloten we om nog een strandje op te zoeken. Marije speelde onze gids in Balgowlah (was daar vroeger au pair), en liet ons een prachtig klein strandje zien. Enkele uurtjes daar gespendeerd (en een bruin tintje opgedaan), namen we de bus back home. Douchke genomen en de maagskes gaan vullen in The Oaks.

Omdat ze mooi weer voorspelden, gingen we op donderdagvoormiddag naar Bondi om er ons eerste surfavontuurtje te beleven. Helaas was het weer niet zo mooi als voorspeld en werd het een frisse duik in de plaats. Na een lange busrit terug, stopten we in The City, om ook nog eens van de solden te genieten. Ondanks enorm veel koopgangers en drukke wachtrijen, werden we niet belet om ook van deze sales te profiteren. ’s Avonds werden mijn zusje, papa en ik uitgenodigd om een bbq bij mijn nannygezin. We werden daar superverwend en het was leuk om enkele cultuurverschillen uit te wisselen. De drie Belgische touristjes gingen nog een stapje zetten in Manly, maar ik bleef thuis met Steph en daddy en kreeg nog een bezoekje van Liz.

Op vrijdagvoormiddag ging ik zwemmen en daarna eventjes tot bij Maggio’s. om 9u moest iedereen bij ons thuis klaar staan, want we werden opgepikt door Saartje en Scott om die dag de touristische plekjes van de Northern Beaches te bewonderen. In de voormiddag reden we door een National Park, dat ons vele adembenemende uitzichten prijs gaf (wordt maar jaloers van de talloze fotootjes). Natuurlijk kun je het gevoel dat je daar krijgt niet beschrijven met woorden of weergeven zoals de foto’s doen… Daarna reden we verder tot onze eindbestemming, Palm Beach (Jaja, waar ‘Home and Away’ wordt opgenomen). We lunchten daar eerst op een grasparkje en luierden daarna op het strand. Scott had zijn surfborden dicht bij de hand, dus kregen Skiedie, Wendy, Lot en ik onze eerste kleine surfles.
Na twee uurtjes keerden we al terug om nog enkele sightseeings te doen en een tussenstop te houden in hun appartementje in Dee Why. Rond 5u namen we de bus terug en versleten, maar supervoldaan, kwamen we thuis van een prachtig dagje. Blijkbaar nog niet alle energie verloren, want we maakten nog een huisgebreide heerlijke spaghetti klaar.

Zaterdagvoormiddag ging ik ontbijten met de papa bij Maggio’s en daarna werd iedereen aan het werk gezet. De vrouwtjes zorgden ervoor dat het binnengedeelte van het huis blonk en de papa en Skiedie deden het hele tuinwerk. We moesten er namelijk voor zorgen dat alles er netje bij lag, wanneer den Dan terug kwam van zijn reisje naar Byron Bay.
In de namiddag gingen we het strand van Manly nog eens onveilig maken. Ik vond daar mijn disco-outfit voor het ‘newyearseve-partytje’ en daarna lekker geluierd op het strand. Zelfs de papa ging winkelen met Skidie en kwam natuurlijk terug met een nieuwe bordshort van Rip Curl. ’s Avonds ging ik uit in The Oaks met Steph, Ann, Carlo en Dan en daar moesten we terug meedraaien met de rondjes coktails… Nog eventjes daar gepoold en verder geweest naar Minskies (Cremorne hotel). Het was al veel te lang geleden dat we onze pioanobarman vergezeld hadden! Jammergenoeg was het niet zo vet, maar daarnaast in de Sobabar (dancing ervan) konden we wel lekker shaken. Rond 3am lag iedereen veilig in zijn bedje, maar het beloofde voor allemaal een kort nachtje te worden…

Vandaag werd een super zondagske. Al om 7am wakker om mij klaar te maken om de dag op de boot te spenderen met Steph, Ann, Dan en Pete. Voor mijn bezoekertjes plande ik die dag het uitstapje naar de supermooie zoo in Mosman. En met een temperatuur van 29°C werd het wel een beetje zweten. Wij gingen met zijn 5en eerst de boot ophalen en haalden dan ontbijt bij Maggio’s. Om 9am zaten we al op het water van de harbour met de prachtige uitzichten van natuur, villa’s, boten, … rondom ons. We vaarden de hele dag rond met vele momentjes waar we stil bleven dobberen om een frisse duik te nemen. Voor de namiddag pikten we een lunchke mee in Manly en in de namiddag kwamen Griet en Dan langs met hun ijscrèmebootje om ons er ook wat te verkopen. (Dan vaart in het weekend rond in de harbour en verkoopt ijsjes aan de verschillende boten en stranden.) Een superdagje gehad en natuurlijk terug een bruin tintje erbij! Vanavond gaan we terug samen gaan eten en al uitkijken naar morgen; the big newyearseve-party!

Ik wil jullie allemaal nog een super eindejaartje toewensen en zal eens met de overgang op jullie klinken (alhoewel het bij ons al 10u vroeger is).

HAPPY NEWYEAR and I hear you back next year;) !

Zalig kerstfeest mannekes!!!

2007-12-24T16:38:00.001-08:00

Eerst en vooral een zaaaalig kerstfeest!
Sorry voor het lange wachten op enige nieuws van de belgskes!
Alles gaat hier super goed. Wendy en Skidie zijn al goed ingeburgerd; eerste hangover achter de rug, verbrand van het zonneke, al verschillende koffietjes en ijsjes uitgeprobeerd,…

Ik zal terug beginnen met waar ik geïndigd ben he. Op dinsdagavond reden Steph en ik naar de luchthaven om ons Wendy en Skidie met open armen te ontvangen. Zelfs met een zelfgemaakt spandoek, wachtten Steph en ik tot we na enkele uurtjes onze witte belgskes nen dikke kus mochten geven. Rond 10pm kwamen ze er aan. Even het Australisch sfeertje opgesnoven en dan richting Crows Nest gereden.

Woensdag moest ik mijn voorlaatste dagje werken. W en Sk konden lekker uitslapen en Cr Nest eventjes ontdekken, voor ik rond 10am achter hen kwam. Ik had een picknick klaargemaakt om op 1 van de mooiste puntjes van Sydney te lunchen (zicht op de city, Operahouse, Harbourbridge, …) In de namiddag kwamen ze nog eventjes mee naar mijn nannygezin en daarna zorgde ons lief Stephke voor onze toeristjes;).

Op donderdag had ik dus mijnen laatste werkdag (was ongelooflijk ongeluksdagje voor mij), maar de laatste 5min maakten alles goed; ik kreeg als kerstkadootje ´The harbourbridge-climbe´. Super ze! W en Sk had ik (ondanks het mindere weer) de weg geëxpliceerd naar the mall in Chatswood. Daar konden ze de hele dag lekker shoppen. ’s Avonds gingen we een stapje zetten in the city en ons 2 kadetten eens het uitgaansleven laten proeven. Dan had een kerstfeestje van het werk met al zijn werkvolk en ook daar gingen wij naartoe. Heel veel gedronken… En daar wist ons Wendytje al meteen wat de gevolgen kunnen zijn… Ja in Belgie zijn ze niet getraind he;). Dus megatoffe avond gehad en zoals ons Skidie het zegt, hoe later en meer gedronken, hoe beter zijn Engels gaat:p.

Op vrijdag gingen we allen brunchen bij Maggio´s. En in de namiddag namen we de bus naar Manly om hen meteen eens te laten kennis maken met the beachcultuur van OZ. Superlekker weertje, strand gelegen, zelfs in de zee gezwommen en verbrand teruggekeerd…
Om 6.30am hadden we gereserveerd bij een nieuw Thais restaurant in Cammeray. Eerst de pakjes uitgedeeld (want Dan vertrok volgende dag op reis). Hij was dus natuurlijk supercontent met zijn softijsmachine en chocolade! Steph kreeg een parfumset van Paris Hilton en ik kreeg een supermooi strandlaken van Sheridan. Nicole en Dan, Steph en ik en Wendy en Skidie gingen dus samen lekker uit eten. Op vrijdagavond is er in the Crowies wel altijd goeie lifeband, dus daar stapje gezet. Enkel Skidie en ik waren the die-hards die avond en vonden the coverband supergoed!

Zaterdag waren er terug wat showers, dus vielen onze plannen om in de namiddag naar the city te gaan (ook letterlijk dan) beetje in het water. ’s Avonds was het dan toch net op tijd over om nog naar the christmascarols te gaan. Dit was een soort festival in een park in the city waar allerlei bekende artiesten naartoe kwamen om kerstliedjes te zingen. Zo kwamen we toch een klein beetje in de sfeer van kerstmis he! Aan de fotootjes zie je wel dat het heel gezellig was! Het was om 11pm gedaan, dus dan namen we de ferry (vaart over the harbour) naar Manly. Daar bouwden we nog een leuk feestje, maar rond 3am zochten we toch wel weer ons bedje op.

Op zondagmorgen kwam het andere bezoek al toe. Helaas kon ik ze deze keer niet gaan oppikken, maar met mijn goede instructies om taxi te nemen naar ons huizeke, werd er om 10am aangeklopt. Jaja, grote verwelkoming en veel gebabbel en dan samen gaan lunchen in het zonnetje! Daarna namen we de bus naar Mosman om er allen te gaan relaxen op het strand. Het was er terug heet en dat kunnen we nu wel zien aan de rode, verbrande vellekes. Jah de overschakeling van het vriesweertje naar tzomerweertje is nog zo eenvoudig niet he. Ook Steph, Ann en Hanne lagen er de hele namiddag te zonnebakken. Rond 5pm hadden we er dan toch genoeg van, namen de bus terug en gingen eten voor avond. Deze keer een rustig avondje, maar minder nachtje voor iedereen. We hadden allemaal heel slecht geslapen…

Maandag, kerstavond… Samen ontbeten, wat boodschappen gedaan en tegen lunchtijd vertrokken naar Manly om er te bbqen op het strand. Het zag er wat overtrokken uit, maar het werd een superstranddagje! Lekkere bbq, zalig weertje en beetje het kerstfeestje door enkele kerstmutsen die er aanwezig waren. Tegen de avond waren we er al met een aardig bendeke; Steph, Ann, daddy, Wendy, Skidie, Lieselot, Griet en Dan, Saartje en Scott, Marije, Mitch, … Twas dus heel plezant, maar ’s avonds werd het ons toch ietsje te koud. We gingen nog allen samen eentje drinken in The Steyne, maar tegen 9pm waren we allen wat moe in de zetel beland.

Op christmasday, was ik al heel vroeg op (7am), mss door de kerstkriebels. Nee nee, die zijn er hier niet echt. Het witte, koude weertje geeft toch nog meer het gevoel van kerst ipv een stralend zonnetje (maar ik klaag niet hoor, hehe).
Nu net ontbeten en vanmiddag zullen we allen samen eten. En vanavond hebben we gereserveerd in een restaurant in de Darling Harbour met een prachtig view en ook met mijn 2 supergoeie vriendinnekes hier, Steph en Liz! Dus een toffe kerst voor de rug en hopelijk voor ieder van jullie ook !!!

Spannend... vanavond bezoek!

2007-12-17T21:28:00.000-08:00

Jaja, vanavond is het zover! Mijn zusje en skidie arriveren in Sydney! Ik ga vanavond met Steph naar de luchthaven rijden en daar zullen we hen met open armen rond 9pm opwachten...

Ik blik nog eventjes terug naar vorige week:
Jah, het heeft hier dus al ongelooflijk veel geregend de laatste tijd. Nee, niet altijd super schoon zomer weer in Australie hoor. Het grote voordeel is dat het toch steeds warm blijft.
Hopelijk steekt de zon zijn straaltjes deze week wat meer boven.

Op woensdag en donderdag dus bij mijn nannygezin in Neutreal Bay gewerkt. En ook op vrijdag ging ik enkele uurtjes voor mijn 2 duivelinnekes (ook soms engeltjes:p) zorgen.
Rond 5 pm nam ik dan de bus naar huis om onze 2e houseparty voor te bereiden. Griet, Ann en Steph waren er al. Eerst gingen we wat eten en daarna trokken we onze outfits aan. Aangezien het thema deze keer Hollywood was, werden vele popsterren op de dansvloer gesignaleerd.
De fotootjes worden later zichtbaar, maar ik verklap al iets van wie wij op onze rode loper (ons groen tapijt) zagen verschijnen; natuurlijk de Kerstman, Sneeuwwitje (ons Liz) Betty Boob (Anneke), Super G (Griet), Paris Hilton (en haar hondje kon niet ontbreken), Austin Powers, Spiderman, ...
Ons Steph ging als airhostess en ikzelf, ge weet het al, idd "T.T."; Tina Turner! Ik kreeg helaas tijdens het feestje te horen dat mijn geliefkoosde man 'Ike' overleden was. Dus was ik die avond toch wat "mourning", of zoals ik het liever verwoorde "i'm IN THE mo(u)rning!":). Maar het goede ding eraan, I was back single:p!
Het was dus terug een zalig feestje. De karaoke werd deze keer niet zoveel gebruikt, maar de alcohol liet enkele beentjes op de muziek toch weer degelijk moven! Geen "hook up party" van deze keer, enkel onzen Dan had nu wel prijs:p. Het feestje liep op zijn einde rond 4pm en de volgende ochtend was alles al om 10am opgekuisd!

Ann, Stpeh en ik gingen die zaterdag voor breakfast opnieuw naar Crowzone en namen de bus naar Mosman om er EINDELIJK een dagje in de zon te relaxen op het strand. Zalig was dat. Recupereren on the beach! Ook Mitch (1 van de gasten op die 'christmasparty' in dat huis in North Sydney die deze keer naar onze houseparty gekomen was) kwam ons vergezellen. Hij gaf ons dan ook rond 4pm een lift naar huis, nadat we samen nog een verfrissend smoothietje gingen drinken in Cr Nest. Steph en ik waren wat versleten van de zware nacht, dus was een rustig filmavondje ideaal!
Ik belde nog even met de papa (heel tof om je eindelijk terug te horen!) en kroop dan vroeg onder mijn lakentjes.

Op zondag waren we natuurlijk vroeg op. We gingen eerst ontbijten bij Gloria Jeans. Daarna waren de plannen om naar the Northern Beaches te trekken, maar daar waren de weergoden blijkbaar terug niet mee akkoord. Met wat motregen besloten we om lekker te gaan picknicken in Kirribili op een supermooie lookout over de Harbourbridge en the Opera House!
We zaten daar tot rond 1.30pm en wandelden dan over the Harbour bridge naar the city. Daar had ik afgesproken met Lizzy, die tijdens haar pauze van haar jobke bij David Jones (super grote winkelketen hier) wel eentje kon gaan drinken. Hanne was die dag ook aan het christmasshoppen in the city, dus met een telefoontje wisten we meteen waar we haar konden opsporen.
Met ons 3tjes koffie gaan drinken in the Queen Victoria building en ondertussen geschuild voor de gietende regen!
We besloten dan om nog eens onze Belgische roots boven te halen en lekker te gaan smullen in the Belgian Beer Cafee.
Rond 8pm (nog steeds in de stortregen) huiswaarts gekeerd en wat tv met Dan gekeken.

Op maandag werkte ik bij een gezin in Cammeray die volop aan het verhuizen waren om de volgende dag te vertrekken naar Newcastle. Ik zorgde daar voor enkele uren voor hun (14maand) dochtertje Sofaya. TIjdens haar dutjes hielp ik hen kuisen door alle kasten in de keuken te laten blinken (ja mama, ge moogt trots zijn op mij). Het waren echt superlieve mensen! Rond 4pm kwam ik thuis en heb dan samen met St en Dan gegen en gezellig avondje gehad.

Ook dinsdagmorgen ging ik nog uurtje (7-8am) zorgen voor Sofaya terwijl haar papa en mama de laatste dingskes konden pakken. Langer kon ik niet, want om 8.30 am kwam Donna mij oppikken bij Maggios. Ideaal dus voor nog een koffietje ertussen:). Ik ging terug nannyen in Clovelly (bij haar baas) en zorgde er voor 4 uurtjes voor Henry en Hugo (Donna had haar zoontje meegenomen). Heel tof dagske gehad met hen en om 1pm keerden we naar huis. In de NM ging ik nog kwartiertje zwemmen, internetten en maakte mijn kamer wat proper voor mijn visitors!

Het begint heel spannend te worden, want nog enkele uurtjes en ik kan mijn zuske en Skiedje nen dikke kus en knuffel geven! Echt megaraar...
Het is allemaal supersnel gegaan en het lijkt ongelooflijk dat ik ze straks terugzie!

Ik hou jullie op de hoogte wat ik allemaal met hen zal uitsteken en verlang er zelf keihard naar om hen hier alles van mijn zalig leventje te laten zien.

Speak to you soon!

XxX

Nieuwe website!

2007-12-12T20:23:00.000-08:00

Ik zei het dus al, voor mijn nieuwe avontuurtjes te kunnen lezen, zult ge voortaan deze site een bezoekje moeten brengen. Het zal wat meer structuur geven aan mijn eindelange tekstjes waar sommige mensen over klagen;). Nog steeds geen verplichtingen om ze te lezen he, ik wil enkel maar mijn superervaringen van hier in het verre OZ met jullie delen...

Reacties blijven superwelkom (zelfs al is het maar kort eens een berichtje tokkelen...). Heel simpel terug; klikken op reactie en typen maar!

Fotootjes zullen hieronder telkens verschijnen, maar je kan ze natuurlijk nog steeds met de link (hierboven vermeld) opt gemakske bekijken!

Ik wens jullie dan nog allemaal spetterende eindejaarsfeesten en geniet van de winterse (bij ons zomerse) christmastime!

XxxxX